tag:blogger.com,1999:blog-17966211428320012292011-12-26T07:50:42.761+02:00"Şimdiki zamanın içinde yakın gelecekte meydana gelecek önüne gecilmez bir felaketin bütün ön koşulları mevcut." Andrei TarkovskyAOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.comBlogger501100tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-65573019638976942802011-12-25T20:21:00.007+02:002011-12-26T07:50:42.771+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-VRmWZ7DU9bg/Tvdum9ptypI/AAAAAAAAApM/2WC_x1c_k3M/s1600/1111212121212r.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-VRmWZ7DU9bg/Tvdum9ptypI/AAAAAAAAApM/2WC_x1c_k3M/s400/1111212121212r.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690138269869525650" /></a></div><div>------------------------</div><div>Nietzsche 3 Ocak 1889'da Torino'da, Via Carlo Alberto'daki 6 numaralı</div><div>kapıdan sokağa adımını atar. Belki yürüyüş yapmak, belki de</div><div>postaneden mektuplarını almaktır amacı. Kendisine uzak olmayan ya da</div><div>fazlasıyla uzakta kalan...bir fayton sürücüsü de inatçı</div><div>atına söz dinletemiyordur.Faytoncunun tüm baskılarına rağmen,</div><div>hareket etmeyi reddediyordur at.Akabinde ismi muhtemelen</div><div>Giuseppe? Carlo? Ettore? olan faytoncunun...sabrı taşar</div><div>ve kırbacını eline alır.Nietzsche, kalabalığın yanına gelir...ve o ana dek öfkeyle</div><div>köpüren sürücünün...acımasız sahnesini sona erdirir.Sağlam yapılı ve gür bıyıklı Nietzsche</div><div>birden faytona atlar...ve kollarını atın boynuna dolayıp</div><div>hıçkırarak ağlar.Komşuları Nietzsche'yi evine bırakır.İki gün boyunca bir divanda</div><div>hareketsiz ve sessizce dinlenir Nietzsche.Ta ki son sözlerini</div><div>mırıldanıncaya dek:"Mutter, ich bin dumm,"</div><div>(“Anne, ne aptalım!”)Ve yaşamının kalan son on yılını,</div><div>uysal ve delirmiş bir şekilde...annesinin ve kız kardeşlerinin</div><div>himayesi altında geçirir.Atın akıbeti hakkında ise...</div><div>Hiçbir şey bilmiyoruz.</div><div>------------------------*</div><div><br /></div><div>İşte bu film o at hakkında. Ya da o hiçlik, Atın ve Nietzsche'nin hiçliği hakkında.</div><div><br /></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-N2WWCA29w4I/TvduykhdtwI/AAAAAAAAApY/taukYU0ZHD0/s1600/111111118.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-N2WWCA29w4I/TvduykhdtwI/AAAAAAAAApY/taukYU0ZHD0/s400/111111118.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690138469282461442" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 256px; " /></a></div><div>------------------------</div><div><div>Palinkam bitti.</div><div>Bir şişe verir misin?</div><div><br /></div><div>Ver şuna biraz.</div><div><br /></div><div>- Neden şehire gitmedin?</div><div>- Rüzgâr çok şiddetli esiyor.</div><div><br /></div><div>Nasıl yani?</div><div><br /></div><div>Ortalığı mahvediyor.</div><div><br /></div><div>Neden mahvetsin ki?</div><div><br /></div><div>Çünkü her şey mahvoluyor.</div><div><br /></div><div>Her şey değersizleşti.</div><div><br /></div><div>Fakat şunu söyleyebilirim ki,</div><div>onlar mahvetti ve değersizleştirdi her şeyi.</div><div><br /></div><div>Çünkü sözde masumane</div><div>insani yardımla gelen...</div><div><br /></div><div>...bir çeşit afet değil bu.</div><div><br /></div><div>Tam tersine...</div><div><br /></div><div>İnsanın kendi kararlarıyla ilgili bu,</div><div><br /></div><div>...kendi kararlarının</div><div>kendisinin önüne geçmesiyle.</div><div>Tabii ki bunda Tanrı'nın da eli var,</div><div><br /></div><div>...hatta bana kalırsa,</div><div>büyük bir payı var.</div><div><br /></div><div>Ve bu pay ne olursa olsun,</div><div><br /></div><div>...hayal edebileceğin en korkunç</div><div>yaratılışa sahip.</div><div><br /></div><div>Çünkü görüyorsun sen de,</div><div>dünya bayağılaştı.</div><div><br /></div><div>Benim ne söylediğimin bir önemi de yok,</div><div><br /></div><div>...çünkü her şey satın</div><div>alınarak değersizleştirildi.</div><div><br /></div><div>Sinsi, alçakça bir savaşla</div><div>ele geçirdiklerinden beri,</div><div><br /></div><div>...her şeyi adileştirdiler.</div><div><br /></div><div>Her neye dokundularsa,</div><div><br /></div><div>...ki her şeye dokundular,</div><div>onu değersizleştirdiler.</div><div><br /></div><div>İşte bu nihai zafere kadar giden yoldu.</div><div>Muzaffer bir sona doğru giden.</div><div><br /></div><div>Ele geçir, değersizleştir.</div><div><br /></div><div>Değersizleştir, ele geçir.</div><div><br /></div><div>Ya da istersen farklı şekilde de</div><div>ifade edeyim:</div><div><br /></div><div>Dokun, değersizleştir</div><div>ve dolayısıyla ele geçir.</div><div><br /></div><div>Ya da; dokun, ele geçir</div><div>ve dolayısıyla değersizleştir.</div><div><br /></div><div>Durum bu şekilde yüzyıllardır devam ediyor.</div><div><br /></div><div>Yüzyıldan yüzyıla, her çağda.</div><div><br /></div><div>Bazen sinsice, bazen kabaca,</div><div><br /></div><div>...bazen kibarca, bazen acımasızca,</div><div><br /></div><div>...ama durmaksızın devam ediyor.</div><div><br /></div><div>Değişmeyen tek şey ise şekli,</div><div><br /></div><div>...pusudaki bir sıçan saldırısı gibi.</div><div><br /></div><div>Çünkü bu mükemmel zafer,</div><div><br /></div><div>...diğer taraf için de</div><div>aynı şekilde gerekliydi...</div><div><br /></div><div>Mükemmel, bir şekilde önemli</div><div>ve asil olan her şey...</div><div><br /></div><div>...böylesi bir savaştan kaçınmalı.</div><div><br /></div><div>Herhangi bir mücadeleye girmemeli,</div><div><br /></div><div>...bu sadece bir tarafın</div><div>aniden mükemmelliğini,</div><div><br /></div><div>...büyüklüğünü ve asilliğini</div><div>kaybetmesi demek.</div><div><br /></div><div>Şimdi kurdukları pusudan yönettikleri</div><div>dünyaya saldırıyor bu kazanan galipler...</div><div><br /></div><div>...ve birilerinin onlardan</div><div>bir şey saklayabileceği...</div><div>...küçük bir köşe dahi yok.</div><div><br /></div><div>Ellerini attıkları her şey</div><div>zaten onların çünkü.</div><div><br /></div><div>Ulaşamayacaklarını düşündüğümüz</div><div>şeyler bile, ki onlar her yere ulaşır,</div><div><br /></div><div>...onların.</div><div><br /></div><div>Çünkü gökyüzü şimdiden onların,</div><div>düşlerimizin olduğu gibi.</div><div><br /></div><div>Onların zaman, doğa...</div><div><br /></div><div>...ve sonsuz sessizlik.</div><div><br /></div><div>Hatta ahlaksızlık bile onların,</div><div>anladın mı?</div><div><br /></div><div>Her şey ama her şey</div><div>sonsuza dek kayboldu!</div><div><br /></div><div>Ve o asil, önemli...</div><div><br /></div><div>...ve mükemmel pek çok şey orada kaldı,</div><div>bilmem izah edebildim mi?</div><div><br /></div><div>O noktada çark ettiler,</div><div><br /></div><div>...durup anlamaya başladılar,</div><div>ve kabul etmek zorunda kaldılar,</div><div><br /></div><div>...ne tanrının</div><div>ne de tanrıların olmadığını.</div><div><br /></div><div>Mükemmel, önemli ve asil olanın ise...</div><div><br /></div><div>...bu doğruyu en başından beri anlayıp</div><div>kabul etmesi gerekiyordu.</div><div><br /></div><div>Tabii onlar bunu anlamaktan</div><div>oldukça yoksundu.</div><div><br /></div><div>İnanmış ve kabul etmişlerse de,</div><div>bunu anlamamışlardı.</div><div><br /></div><div>Şaşkın ama boyun eğmemiş bir şekilde</div><div>orada dururlarken...</div><div><br /></div><div>...bir şey oldu ve,</div><div>beyinlerinde çakan bir kıvılcım,</div><div><br /></div><div>...sonunda onları aydınlattı.</div><div><br /></div><div>Ve birden ne tanrının</div><div>ne de tanrıların olmadığını fark ettiler.</div><div><br /></div><div>Birden ne iyinin</div><div>ne de kötünün olmadığını gördüler.</div><div><br /></div><div>Akabinde görüp anladılar ki,</div><div><br /></div><div>...eğer öyleyse aslında</div><div>kendileri de yoktular!</div><div>------------------------*</div></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://2.bp.blogspot.com/-WrnSq_jRwtU/TvdvJxb9WsI/AAAAAAAAApk/ngiP7mGzCrQ/s400/222222222222a5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690138867886021314" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 240px; " /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: underline; ">...ve aslında hayat bu kadar basit,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: underline; ">bir patates kadar,</span></div><div><span class="Apple-style-span">pişmiş ve çiğ patates arasındaki fark kadar.</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">...Nietzsche'nin o ata bıraktıkları kadar basit. Filmde çalan müzik kadar basit. 2.5 saatlik 3-5 plandan oluşan bir filmi bir çırpıda izlemek kadar basit. Senin orada olman kadar basit.</span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">Tek başınıza izleyin...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><br /></span></div><div>*Altyazıdan alıntılar: Turgay Yıldıran</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6557301963897694280?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-85374832160634132482011-01-23T22:31:00.010+02:002011-01-23T23:08:54.425+02:00<div style="text-align: left;">Bundan iki sene evvel dün (22 Ocak 2009) bir <a href="http://kavanozdakiadam.blogspot.com/2009/01/let-right-one-in.html">Let The Right One</a> In yazısı yazmışız. Gel zaman git zaman Amerikalı gelmiş "Aga ben bunun aynısının tıpkısını çekerim." demiş. Ne yalan söyleyeyim sözünde de durmuş. Adam oturmuş uğraşmış aynısını çekmiş. Ancak büyük ozan Mustafa Sandal'ın da dediği gibi: Malesef ruhu yok.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>Bu yeniden çevrim filmimize gelecek olursak, `lat den ratte komma in`'i izledim bir de yeniden çevrimini izleyeyim diyorsanız; doğru yerdesiniz. Oturun izleyin keyfini çıkarın. Üstüne bir de filmin aslını tekrar izleyip kıymetini anlayın.</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/TTyT4wbIxWI/AAAAAAAAAj4/B-Ugp-YsK5M/s400/llll.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565485842803770722" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px; " /></span></div><div style="text-align: center;">"Farkı buldum gabiba"</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">lakin eğer yukarıda bahsi geçen filmi izlemediyseniz yeniden çevrimini izlemektense, -en azından önce- aslını izleyiniz derim. bu nacizane fikrimdir. tam olarak tabir etmek gerekirse; bir tablonun üzerine kopya kağıdı koyup daha basit malzemelerle tabloyu taklit etmekten bahsediyorum. bu sadece "önceki filmin aynısını çekmiş olmak" gibi bi anlamda değil. aynısı olmasının yanı sıra, bu yeniden çevrimde yönetmen aslının -her yönden- kalitesine yaklaşamamıştır bile. yönetmen amerikan sineması için bir "avrupa filmi" çekmiş gibi görülebilir ilk bakışta. ancak bu iki filmi ard arda izlediğinizde, yeni çekilenin ne kadar da basite kaçtığını ve ancak aslını anımsatacak bir kopya olduğunu gayet net bir biçimde anlıyorsunuz. renklerinden planlarına `lat den ratte komma in` ben buradayım diyor. hatta -bana göre- filmin en stilize ve can alıcı sahneleri olan hastane ve havuz sahneleri de "nasıl çekilir? nasıl çekilmez?" konusunda ders olabilecek kadar başarısız olmuş ikinci filmde. amerikalı kan görmek isterse orasını bilemem tabi.(Noi elinde bir kazan kanla sizi bekliyor olacak.)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/TTyT4n9Of_I/AAAAAAAAAjw/luacqXNHqi4/s400/lll.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565485840530833394" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px; " /></span></div><div style="text-align: center;">"Birinde kız sarışın erkek kumral, diğerinde tam tersi=)"</div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">iki filme de spoiler</span></div><div>işin senaryo tarafına gelecek olursak; nedendir bilinmez ancak çok önemli bi" nokta es geçilmiş son çevrimde. vampir kızımızın her defasında "ya ben kız değilsem" gibisinden serzenişinin aslı olan, onun hadım edilmiş bir erkek olması tamamiyle yok sayılmış. filmin bütün yapısını tamamiyle etkileyen bu nokta üzerinde durulmaması filmden alınabilecek tadı fazlasıyla etkiliyor. ek olarak bu mevzuyla bağlantılı olan `owen`(eli)'ın babasıyla olan garip ilişkisine de pek girilmemiş. </div><div><span class="Apple-style-span">iki filme de spoiler</span></div><div><br /></div><div>sözün özü: ilk filmi alalım, orasını burasını budayalım, al sana yeniden çevrim. </div><div><br /></div><div>ilk filmi izlemeyen sevgili sinema sever dost; gel sen önce ilkini izle. onun bir tadına var. kararını sonra kendin ver.</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8537483216063413248?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-41717602884262889712010-09-17T01:21:00.004+03:002010-09-17T01:34:14.181+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/TJKa46aMsDI/AAAAAAAAAik/vvPyUW50B3Q/s1600/Anna_Bederke---10.jpg"></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/TJKZPt6CxEI/AAAAAAAAAic/OBMCtVDoo1E/s1600/Soul-Kitchen-Movie-Poster.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 181px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/TJKZPt6CxEI/AAAAAAAAAic/OBMCtVDoo1E/s400/Soul-Kitchen-Movie-Poster.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517640988782412866" /></a><br />izleyin dinleyin yemeğinizi de kendiniz yapın artık.<div><br /></div><div>Yok Fatih Akın ayakları daha yere basan bi film yapmalıymış. Önceki filmlerinden sonra çok gevşek olmuş gibisinden yorumlar söylene gelmişti film vizyona girdikten sonra. Adam hissettiği gibi yapmış. Hani kült deriz ya ona buna. İşte bu film bence yemekleriyle müzikleriyle karakterleriyle tam bir kült olmuş.</div><div><br /></div><div>izledik beğendik, biraz zorlansam da bulmakta sound track albümünü edindim illegal yollardan. dinledikçe bir daha izler gibi oldum. Fatih Akın yemeğin sosu misali şahane müziklerle süslemiş filmini. Albümü dinledikten sonra bu daha da bir anlaşılıyor.</div><div><br /></div><div>özellikle dibimizdeki ülkeden Sidhropoulos Paulos insanıyla bizleri tanıştırdığı için ne kadar teşekkür etsek azdır. Bu albümdeki benim için favori track da kendisine ait olan "To Blues Toy Paliokaraboy" dur tabii ki. Dinleyiniz dinletiniz. Teşekkürler Fatih...</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/TJKa46aMsDI/AAAAAAAAAik/vvPyUW50B3Q/s400/Anna_Bederke---10.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517642796024770610" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px; " /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><br /></span></div><div>Anna'ya ve <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; border-collapse: collapse; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><a href="http://www.imdb.com/name/nm0001953/" style="color: rgb(0, 51, 153); ">Moritz Bleibtreu</a>'ya da bir alkış tutmadan geçersem çok ayıp olur. Ama özellikle Anna tabii ki. Türkiye'ye falan gelirsen haber ver de evlenelim tamam mı canım.</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-size: 13px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-size: 13px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">Soul candır...<br /></span></span><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-4171760288426288971?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-29388123990239207992010-07-19T19:46:00.002+03:002010-07-19T19:55:02.033+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.bostonturkishfestival.org/btf-2007/Program-pic/RehaErdem-ARunForMoney.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 252px; height: 265px;" src="http://www.bostonturkishfestival.org/btf-2007/Program-pic/RehaErdem-ARunForMoney.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Daha geniş kapsamlı bir yazı ile karşınızda olacak bu post ancak; hem yüz görümlüğü hem de karalamak açısından bir iki çizik atayım dedim. Bu girizgah'ı da; eğer bugün (günümüz sinemasından bahsediyorum - ustalara saygı) yükselen bir Türk Sineması var ise bana göre en önemli isim olan Reha Erdem ile ilgili bir kaç cümle yazmak istedim. Tam olarak nasıl bu kadar içine girdim onun dünyasının ve kurgulamak - anlamlandırmak istediğin şeylerin ancak özellikle yıllar geçtikçe eksik olan parçaları benim kafamdaki yerlerine oturtacak şekilde yerleştiriyor. <br /><br />Hikaye kurgusundaki kusursuzluğu ve aslı parçalanmış gibi gözüken salt bütünlüğü zaten iyi iken, şimdi görsel anlamda da bizleri her bir karede farklı alemlerin içerisinde seyahat ettiriyor. Bu onun Türk Sinemasında gelişen ve yeni çağ olarak nitelendirilen bir çok unsurun da bir arada bulundurmasını sağlıyor. <br /><br />Böyle bir başlangıç sonrası kısa vakit içerisinde bu postu toparlayacağım...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2938812399023920799?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>rogerkintnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-14400592279755680412010-04-11T17:43:00.004+03:002010-04-11T17:51:46.631+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S8HhW7U4yyI/AAAAAAAAAeM/U8TxEorEzNM/s1600/birartibir.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 288px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S8HhW7U4yyI/AAAAAAAAAeM/U8TxEorEzNM/s400/birartibir.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5458892007348423458" /></a>Gittik gidiyoruz derken ROLL dergisi geçtiğimiz aylarda hayata veda etmişti. Zaten muadili dergilerin oldukça kısıtlı olduğu "basın" dünyamızda varlığı çoğu kişi tarafından hissedilmiyor olduysa da, yokluğu takipçileri üzerinde derin bir boşluk açmış olsa gerek.<div><br /></div><div>Lakin Mart itibari ile eski ROLL yeni BİR+BİR yazarları kendilerini tutamadılar, iyi de ettiler ve yeniden karalamaya başladılar. Buyrun ilk sayıdan;</div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 17px; font-family:Times;font-size:medium;"><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0cm; margin-right: 0cm; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; "><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></p><span style=" ;font-family:Times;"><o:p></o:p></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0cm; margin-right: 0cm; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; "><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>PUNK MANİFESTO</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Temsilî İnsan Tabiatı ve Vivienne Westwood</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>JACK WHITE İLE FELSEFE DERSİ</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Ruhî frekanslar</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>ALTIN AYI: “BAL”</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Keskin ve kekre</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>BORIS VIAN DEVLET TİYATROSU’NDA</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>“İmparatorluk Kuranlar”ı Celal Kadri Kınoğlu anlatıyor</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>FENOMEN: “STAR WARS”</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Kapitalizmin yeni ruhu</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>VİZYON: JIM JARMUSCH</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Mutasyon çağı</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>NAOMI KLEIN’LA HASBIHAL</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Lhasa, Sosa, Espinosa</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>MANO SOLO</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Koşuyorum, öyleyse varım</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>VIC CHESNUTT</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Ses ve öfke</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>KAMERA-GÖZ</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>İki seçenek</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>MOS DEF</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Radikal bir kopuş lâzim</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>SELDA BAĞCAN</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Ha buradaki kar ha oradaki kar</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>CHARLOTTE GAINSBOURG</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Manyetik titreşim</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>TOM WAITS &amp; BECK</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Kelalâka mevzular derin bağlantılar</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>TARTIŞMA: PASCAL BONIFACE</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Ferré, Camus, Henry</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>PORTRE: ERIC CANTONA</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Ateş atı</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>JOE SACCO’DAN “GAZZE 1956”<o:p></o:p></b></span></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0cm; margin-right: 0cm; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; "><span style=" ;font-family:Times;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Şiddetin mayası<o:p></o:p></b></span></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0cm; margin-right: 0cm; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>UDI ALONI VE “BİR YAHUDİ NE İSTER?”</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Mesih’in devrimci dili</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>ŞEFİN TAVSİYESİ</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span><span style=" ;font-family:Times;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b>Kafka usûlü soya çorbası</b></span></span></span></span></p></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"><b><br /></b></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1440059227975568041?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-23695521950532969742010-04-01T02:17:00.005+03:002010-04-01T02:23:30.415+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S7PYeOa3KJI/AAAAAAAAAdk/EQw-xeJ36pg/s1600/festival.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S7PYeOa3KJI/AAAAAAAAAdk/EQw-xeJ36pg/s400/festival.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454941587454240914" /></a><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(85, 85, 85); line-height: 18px; font-family:Helvetica, Arial, sans-serif;font-size:13px;"><p style="text-align: justify;margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;">Bu yıl yedincisi düzenlenecek olan Yıldız Kısa Film Festivali, amatör sinemacılara destek olmaya devam ediyor. Festivale katılan filmleri toplamda 20 saati aşan gösterimlerle izleyiciyle buluşturacak olan festival; panel, söyleşi ve atölye çalışması gibi etkinliklerle eser sahiplerinin, sadece katılımcı olmaktan ziyade, izleyici ve profesyonellerle etkileşim içinde olacakları bir zemin oluşturmayı hedefliyor.</span></span></b></p><p style="text-align: justify;margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;">Yıllardır istikrarla başarı grafiğini arttıran ve öğrencilerin düzenlediği ve katılım gösterdiği en büyük kısa film organizasyonu olma niteliğindeki Yıldız Kısa Film Festivali, ulusal ve uluslar arası çapta tüm kısa film yönetmenlerinin buluşma noktası olmaya ve genç yönetmenlere kendilerini ifade etmek ve geliştirmek adına önemli olanaklar sunmaya devam ediyor.</span></span></b></p><p style="text-align: justify;margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;">Festival kapsamında düzenleyeceğimiz paneller ile profesyonel sinemacılarla amatör yönetmenleri buluşturarak katılımcı bir platformda genç yönetmenlerin kendilerini daha iyi ifade edebilmelerini, amatör ve profesyonellerin arasında iletişim ortamının doğmasını hedefliyoruz. Festival boyunca her gün sürdürülecek olan kısa film gösterimleriyle genç sinemacıların eserlerini sergilemek, kendilerini geliştirmelerine katkıda bulunmak ve onları daha çok film üretmeye teşvik etmeyi amaçlıyoruz.</span></span></b></p><p style="text-align: justify;margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;">Yıldız Kısa Film Festivali, ülkemizde üretilen kısa filmlerin bağımsız duruşlarını bir değer olarak görüyor ve bu değeri sizlerle paylaşıyor.</span></span></b></p><p style="text-align: justify;margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;"><br /></span></span></b></p><p style="text-align: justify;margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><a href="http://www.yildizkisafilm.org/"><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">http://www.yildizkisafilm.org/</span></a></span></b></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2369552195053296974?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-21237869890297533032010-03-12T21:40:00.009+02:002010-03-21T00:57:33.638+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S5qefFKfH7I/AAAAAAAAAa4/dzzx37W8L0w/s1600-h/noialbinoi.jpg"></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Uzunca bir aradan sonra bloğumuzun bu bölümüne de yeniden can vermek gerek. Bu yeni başlangıcımızı kuzey ülkelerinden 2 filmle taçlandıralım(taçlandırmak).</span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S5qefFKfH7I/AAAAAAAAAa4/dzzx37W8L0w/s400/noialbinoi.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447840956057329586" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 281px; height: 400px; " /></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S5qeXARbsRI/AAAAAAAAAaw/fgCkP9GghHA/s400/brysomme_mannen_x.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447840817305334034" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 283px; height: 400px; " /></span><div><span class="Apple-style-span" style="color:#000099;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: normal; "><b><span class="Apple-style-span" style="color:#333333;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Den brysomme mannen (2006)</span></span></b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">: Sorun nedir? Nasıl yaratılır? Fimin bizde sunulan adı "Sorun Yaratan Adam" olmasından mütevellit geldi aklıma bu sorular. Tabi adamımızın öyle aksiyon filmleri hesabı bir sorun yaratma kapasitesi olduğu da söylenemez. Asıl sorun hayatındadır benim görüşüm. İşin özü; adamımız daha önce hiç gelmediği ve oraya da nasıl ve neden geldiğini anlamadan, yepyeni ve oldukça düzenli bir şehirde yaşamaya başlar. İşinden, eşine her şey düşünülmüş ve bir makine gibi işlemektedir. Sorun da buradan kaynaklanır zaten. Adamımız "Andreas" "Yeter" der ve zincirleri kırmaya çalışır ve "sorun" da burada çıkar...</span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><a href="http://www.imdb.com/title/tt0808185/"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">imdb</span></b></a></span></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#000099;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#000099;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: normal; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><a href="http://www.imdb.com/title/tt0808185/"></a></span></span>Noi Albinoi (2003)</span></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">: izlandalı Yönetmen Dagur Kari'nin 4. filmi olmanın yanı sıra, festivallerde de birçok ödül alarak adını duyurmaya başladığı filmi de diyebiliriz bu film için. Filmimiz izlandanın soğuk (haliyle) ve de oldukça küçük bir kasabasında yaşayan Noi'nin hikayesini anlatıyor. Onun hayata bakışını yer yer fazlasıyla sakin ve yeri geldiğinde de bir o kadar da vurucu bir biçimde anlatmış yönetmen. Yurdumuzda Tutunamayanlar(Voksne Mennesker) adıyla yayınlanmış olan bir sonraki filmi öncesi bir tutunamayan portresi çizmiş de denilebilir. (Tutunamayanların neye tutunamadıkları ve de tutunanların neye tutunduğu meselesi daha sonraki bir tartışma konumuz olarak bu parantez arasında saklı kalsın) Ben bir kış sabahı izlemiştim bu filmi. Ama siz hala izlemediyseniz kışa kadar beklemeyin derim...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Not: Bu arada yönetmenimizin de kendi grubu olan Slowblow tarafından yapılmış olan müziklerine de pek denilebilecek bir şey yok.</span><a href="http://www.imdb.com/title/tt0351461/"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;"><b>imdb</b></span></span></a></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 0, 0); "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Neden? : </span><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">İki filmimizdeki iki karakter de çevrelerindeki hayata fazlasıyla uyumsuz kişilerdir. Yeri gelir çırpınırlar ancak kurtulamazlar bir türlü. Kuzey ülkelerinin o bize garip gelen espri anlayışı yer yer içimizi ısıtırken(içimizi ısıtmak) sonunda iki adamımızda yegane hedefe; ana rahmine dönmeye çabalarlar. İyi seyirler...</span></span></span></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2123786989029753303?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-30760868301429394572010-03-09T20:26:00.007+02:002010-03-09T21:00:38.899+02:00<div style="text-align: left;">Şöyle bir baktım da aylar olmuş buraya yazamayalı. Askerlik vesilesiyle yazamadım aylardır. Sonra döndük askerden, haliyle yeniden bir şeyler yazmak biraz zor oldu. Bünyede üşengeçlik olması da bunda etken tabi.</div><div><br /></div><div>Bir döndük Serhat neler olmuş. Sinema dünyası çalkalanmış. Tartışmalardan uzak kaldığımız yerde de bir nebze "Nefes"e yaklaşmışız. Sonrasında da bir baktık oscar ödülleri gelmiş çatmış ki ne görelim "the hurt locker" almış (oscar) amcayı. bir "crash" hadisesi daha yaşamışız benim kanımca.</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S5aaGswZ_JI/AAAAAAAAAao/RB5jIxbwHzQ/s400/THL_William_James_aiming_M4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446710239235275922" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px; " /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: underline; ">"<span class="Apple-style-span" style="color:#000000;"><i>İyiliksever Amerikan askeri</i></span>"</span></span></div><div>Amerika semalarında neler olursa oscar'a da o yansıdı yine, son senelerde olduğu gibi. İyi güzel filmdir bazılarımız için belki "the hurt locker" ama gerek ödülü alması gerekse peşi sıra yönetmen ablamızın yaptığı "ulusa sesleniş" konuşması fazlaca miğde bulandırdı. gerçi oscar amca çok da umrumda değil ama gene de insan az da olsa "yapmayın be çocuğum" demek istiyor.</div><div><br /></div><div>Kimimiz de bu filmle "Nefes"i karşılaştırma gafletinde bulunup "Nefes'de de rerere rörörö" gibisinden yakınmalarda bulunmuş "the hurt locker"ın ödülü almasıyla gelen eleştiriler sonrası. Şimdilik bu konudaki cevap hakkımı saklı tutarak "Nefes"den bir M-16 gölgesiyle veda etmek istiyorum sizlere. Jeremy'nin elindekine ne kadar da çok benziyor. Herşeyi de onlardan kopya ediyoruz. Cık cık cık...</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/S5aXxTO-ehI/AAAAAAAAAaY/qcPclaQU2aA/s400/bscap0000.jpg" /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-3076086830142939457?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-22138338427787917982009-12-09T04:56:00.003+02:002009-12-09T04:59:48.334+02:00İnternet, medeniyet ve herbirşeyden uzak kalınması dolayısıyla uzun süredir bu sayfalarda yeni bir şeyler görülmemekteydi...<br /><br />Ocak 2010 itibari ile yine yeni yeniden kavanozdan dışarı bakacağız. Görüşmek üzere...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2213833842778791798?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-16458666437574761502009-08-26T02:28:00.002+03:002009-08-26T02:51:52.756+03:00"Zor film" denen şey, karmaşık fikirler bütününün edinilmesine ya da karmaşıklığını sürdürmesine katkıda bulunan filmdir. "zor film" için 2 önemli unsur şarttır: özgür bir zihin (filmi yaratanın sahip olması gereken zihin) ve özgür bir zihin daha (izleyicinin sahip olması gereken zihin). özgür zihin ise; sittin senedir tarçın ekleyerek ya da çikolatalı sosla yediğimiz bir tatlının önüne karabiberle konulması halinde çok yaygara koparmayan zihindir.<br />Şimdi "zor film" kelimesi yerine "satranç" kelimesini koyalım:<br />"satranç" denen şey, karmaşık fikirler bütününün edinilmesine ya da karmaşıklığını sürdürmesine katkıda bulunan oyundur. "satranç" için 2 önemli unsur şarttır: özgür bir zihin (beyaz taşların sahibinin sahip olması gereken zihin) ve özgür bir zihin daha (siyah taşların sahibinin sahip olması gereken zihin).<br />zor film, zor şey<br />satranç, zor bir oyun<br />"revolver" zor bir film, evet!filmin konusunu orada burada okuyabilirsiniz, yorumlar değişecektir.yönetmen, oyuncular vs eleştirilecektir.fakat "şimdi beni şahane hissettirecek bir filmle karşı karşıyayım!" diyerek, düşünerek ya da zannederek diyelim, koltuğunuza kurulduğunuz sürece "zor film"ler "kötü film" damgası yiyecektir ki tartışmaya açık bir konudur -her konu gibi-. film çok iyi hisler ya da durumlar oluşturmuyor, çoğu insan bir bütünlük de ihtiva etmediğini düşünüyor. hatta "özentivari", "birşundanbirbundancı" olduğunu da düşünenler var. ama benim zihnime güzel bir şekilde yerleşti, izleyiniz diyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1645866643757476150?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>Çiçernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-32919687125966265342009-06-01T15:40:00.002+03:002009-06-01T15:49:31.800+03:002008'de pek başarılı belgesellerle başlamış olan DOCUMENTARIST, bu yıl da aynı hızla devam edecek gibi görünüyor. <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SiPM-D2Cd0I/AAAAAAAAAW4/4C-VmnbrjYw/s1600-h/documentarist+2009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 504px; height: 117px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SiPM-D2Cd0I/AAAAAAAAAW4/4C-VmnbrjYw/s400/documentarist+2009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342338949547456322" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cabidin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cabidin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cabidin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:hyphenationzone>21</w:HyphenationZone> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>TR</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:53.95pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--></div><div> </div><div style="text-align: justify;">Dünyanın dört bir yanından nitelikli belgeselleri İstanbul’a taşıyan DOCUMENTARİST – İstanbul Belgesel Günleri, 2 Haziran Salı günü altı salonda birden yapılacak gösterimlerle başlıyor. Açılışı Hollanda Konsolosluğu bahçesinde gerçekleşecek olan etkinlik, dünyanın en saygın festivallerinden seçilen 50’den fazla yabancı film ile 20 yerli belgeseli seyirciyle buluşturuyor. <br /></div> <br /><div style="text-align: justify;">DOCUMENTARIST hafta boyunca, Finlandiya’da sinema dersi vermek üzere gelen YLE belgesel sorumlusu Iikka Vehkalahti, Hollanda’dan Mercedes Stalenhoef, Romanya’dan Thomas Ciulei, Fransa’dan Xavier Marquis, Finlandiya’dan Nina Normann, eleştirmen Anca Yvette Gradinariu ile son dakika konuğu olarak Britanya’nın ünlü belgesel festivali Sheffield Doc/Fest’in programcısı Hussain Currimbhoy’u konuk olarak ağırlayacak. 7 Haziran’da vereceği Sinema Dersi’nde Ikka Vehkalahti, yapımcı olarak Hindistan ve Afrika’da gerçekleştirdiği projelerini anlatacak. Currimbhoy ise ortak-yapımcı ve fon arayışları konusunda belgeselcilere önerilerde bulunacağı bir panel gerçekleştirecek. <br /></div> <br /><div style="text-align: justify;">7 Haziran’a kadar sürecek gösterim ve etkinlikler, Pera Müzesi, Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi, Fransız Kültür Merkezi, Hollanda Konsolosluğu Union Church, Goethe-Institut İstanbul ve Kadıköy Beksav’da gerçekleştirilecek. Etkinlik biletleri mybilet üzerinden ve gösterim salonlarından alınabilir. <br /></div> <br /><a href="http://www.documentar-ist.org/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">www.documentarist.org</span></a> <br /><p class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="line-height: 150%;font-size:11;" ><b style=""><a href="http://www.documentar-ist.org/"></a><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="line-height: 150%;font-size:11;" > <br /><b style=""><o:p></o:p></b></span></p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-3291968712596626534?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-14838808385427508112009-05-29T22:24:00.011+03:002010-03-12T22:19:03.668+02:00<div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="COLOR: rgb(102,51,102)">Evet, afiş! bir nevi reklam, başka bir açıdan baksanız filmin görseli, fotoğrafı, kimlik kağıdı, ilk duyuş, ilk görüş, ilk intiba vs... Türk izleyicisinin %60ının afiş inceleme sonrası filme yanaştığını düşünmekle beraber işin bu yanını deşmek niyetinde değilim. İşin grafik tasarımıymış, yapım şirketleriymiş, bunlar da epey iş çıkarır ama benim asıl ilgilendiğim nokta "güzel" olup olmadığı üzerinedir. Nice afiş boş duvarları süslemiştir lakin estetik olduğu için midir yoksa filmi aklımıza getirip bizleri dürttüğü için mi? İkinci şık daha olası sanki...</span><br /></div><div><div><br /><div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/Sgny70j-NzI/AAAAAAAAAGU/01icccbbCbE/s1600-h/Clockwork_orangeA.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335062343132788530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 265px; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/Sgny70j-NzI/AAAAAAAAAGU/01icccbbCbE/s400/Clockwork_orangeA.jpg" border="0" /></a>CLOCKWORK ORANGE :</div><div><br /></div><div>Asıl mevzusu sadelik, dizayn ve kompozisyon. Öyle çok estetik sayılmaz, ama filmle gayet uyumlu. Çok düşünmemize de gerek yok, film etkileyici olmasaydı afişin pek rağbet görmeyeceği açık. Alex olanca güzelliğiyle(!)karşımızda fakat bu yeterli değil. Kubrick Afişi klasiği beyaz zemin çok hoş sayılmaz. E duvarımızda duruyor mu? Evet! Tapıyoruz.</div><br /><div>WALL-E :</div><div><div><br /></div><div>Sanıyorum "sevimli" filmlerde afiş gerçekten kolay gönül alıyor. Animasyonların çoğunda yine orjinal olmayan afişler görüyoruz. Ama başka türlü bir aldırmazlık durumu söz konusu; Zaten film milyon tane enfes çizimle oluşturuluyor. Karakter çizimleri için onca zaman uğraşılıyor, bir de afişle mi uğraşılacak? Bu afişe nötr yaklaşınca filmden soğuyabilirim, ama filmi düşününce "aman be boş ver, filmin yanında lafı mı olur." diyorum. ha filmin de kusurları vardı, o ayrı mevzu.</div><br /></div><br /><div></div><div><br /><div></div><div>THE HOURS:</div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br />yaratıcılıktan uzak.Holywood filmi olduğunu gözümüze sokmakta. Film Wirginia Wolf hatrına seyredilir, kesinlikle afişinden gaza gelerek değil. Ha zamanında posterine, buzdolabı magnetına kadar bişeylerine göz koyulmadı mı? evet... ama şu alaladelik, şu orjinal olmayan hal, ağlatabilir. Belki de sinemayı yapaylaştıran ilk şey dublaj ise ikincisi de kötü afiştir.<br /></div><br /><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343230794335007698" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/Sib4GQlEM9I/AAAAAAAAAG8/Sec9zarTH8E/s400/wp2_1024.jpg" border="0" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; width: 400px; cursor: pointer; height: 300px; " /></span><div>WRISTCUTTERS:</div><br /><div>Tabii ki bundan başka afişleri de var. bu ise "sok gözüne mevzuyu" afişi diye düşünüyorum.</div><div> </div><div> </div><div>bir de şu var, aşağıda gördüğünüz üzere. "yakışır" demek istiyorum.</div><br /><div> </div><div><br /><br /><br /></div><div> </div><br /><div></div><br /><div>devam edecek...<br /><br /><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /><br /><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /><br /></div><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1483880838542750811?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>Çiçernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-41162630091221034492009-04-27T13:51:00.004+03:002009-05-04T15:50:14.334+03:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/SfWOmsYQXoI/AAAAAAAAAEY/X4MU-004aEw/s1600-h/AFFICHE_20X15.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329322529461919362" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left; width: 240px; height: 320px;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/SfWOmsYQXoI/AAAAAAAAAEY/X4MU-004aEw/s320/AFFICHE_20X15.jpg" border="0" /></a>Cannes Film Festivali önümüzdeki haftasonu başlayacak, şimdilik elimizde oyuncu kadrolarından başka hiçbir şey yok, o yüzden yarışma bölümünde yer alan önemli isimlere kısacağa değineceğiz, daha sonra okuduklarımızı anlatan bir şeyler de yazarız umarım.<br /><br />Andrea Arnold 2006 yılında son filmiyle jüri özel ödülünü kazanmış bir isim, yeni filmiyle yarışma bölümünde yer alıyor. Pedro Almodovar daha önce en iyi yönetmen ve senaryo ödüllerini kazandığı festivalde üçüncü kez şansını deneyecek. Jacques Audiard uzun bir süre sonra Cannes'da yarışıyor. Marco Bellocchio defalarca önemli festivallerde yarışmış, ünlü bir isim, yarışma bölümünün en yaşlı isimlerinden. Jane Campion palmiyeyi ikinci defa almak için burada. Heneke Cache’den dört yıl sonra tekrar şansını deniyor, funny games in tekrar çekimini saymazsak uzun bir ara sayılır, yarışma bölümünün en dikkat çeken isimlerinden. Ang Lee Berlin ve Venice’de daha önce en iyi film ödüllerini kazanmıştı, Cannes’da ikinci kez yarışacak. Ken Loach palmiye aldıktan sonra Venice’e uğradı bir sonraki filminde, şimdi tekrar Cannes’da. Lou Ye son iki filmi Cannes’da yarışmış ama başarılı olamamış bir yönetmen, şu ana kadar dünya çapında tanınırlığı yakalamış bir isim değil. Gasper Noe çok konuşulan İrrreversible’dan yedi sene sonra tekrar Cannes’da. Park Chan Wook Old Boy filminden sonra ikinci defa yarışma bölümünde. Tsai Ming Liang daha önce bir kısmını Paris’te çektiği What time is it there filmiyle Cannes’da yarışmıştı, yine Fransa’da çekti son filmini, oyuncu kadrosunda Jeanne Moreau ve Jean Pire Leaud da var. Lars Von Trier de alışık olduğumuz üzere yeni filmini Cannes’da görücüye çıkartıyor. Aynı zamanda Resnais ve Tarantino’da yeni filmleriyle prestij amaçlı olarak yarışma bölümünde yer alıyorlar. Resnais'ye jürinin özel ödül vereceğini tahmin ediyorum ama Tarantino'nun hala neden yarışma bölümüne alındığını anlamakta zorlanıyorum. Tarantino'nun yarışmayı kazanamayacağına rağmen yarışmaya dahil olması ve organizasyonun onu yarışmaya alması bu yazının konusu değil, Cannes film festivali olgusunu tartışırken bunu incelemek gerek, bir sonraki yazımızda buna da kısaca değiniriz.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-4116263009122103449?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-36358612549853468802009-04-25T16:22:00.008+03:002009-05-04T15:54:40.782+03:00<div style="text-align: justify;"> Önümüzdeki ay Cannes var, bu haftada program açıklandı, o zaman bizde geçen seneki ödüllü filmlerden öneride bulunalım dedik alt-vizyonda bu hafta.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/SfMOwYnnIUI/AAAAAAAAAEI/5isOmyxDLZk/s1600-h/vse_ymryt_a_ja_ostanys_26.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328619008514531650" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left; width: 320px; height: 212px;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/SfMOwYnnIUI/AAAAAAAAAEI/5isOmyxDLZk/s320/vse_ymryt_a_ja_ostanys_26.jpg" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Ben Hariç Herkes Ölsün</span>, geçtiğimiz günlerde İstanbul Film Festivalinde gösterildi, bizde görme fırsatı bulduk. Film geçtiğimiz sene Cannes'da Altın Kamera Mansiyon Ödülünü kazandı-altın kamerayı geçtiğimiz günlerde vizyona giren açlık kazandı. Altın Kamera Ödülü bir yarışma sonucunda verilen bir ödül değil, Cannes'da gösterimi hakkı kazanan filmler arasından-bu ödülü kazanmak için filmin yönetmenin ilk filmi olması şart ve bu arada filmin yönetmeni de 1982 doğumlu- festival komitesinin seçtiği filmler bu ödülü kazanıyor ve böylece yönetmenler daha ilk filmlerinden dünyanın birçok yerinde gösterim şansı yakalıyor ve olanakları artıyor.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">Ben Hariç Herkes Ölsün okulun düzenlediği baloya gitmek isteyen üç gencin iki üç günlük hikayesi. 15, 16 yaşındaki kızlarımız için balo her şeyden önemlidir, hatta sonsuza kadar süreceklerini söyledikleri arkadaşlıkları bile balo istenciyle çiğnenecektir. Film bu yaşların sınırsız coşkusunu, aile baskısını, verilen sözlerin ve arkadaşlıkların uçuculuğunu, karşı cinse olan sonsuz merakı gündelik diyaloglarla anlatmak istemiş. görüntüye güvenen, montajın nimetlerinden yararlanmak istemeyen bir çekim var filmde, hafif kameralarla hareketli çekimler yapılmış, çocukların telaşını yakalamak adına. basit, zorlamayan ve iyi çekilmiş bir film Ben Hariç Herkes Ölsün, es geçilmemesi gerek. <a href="http://www.imdb.com/title/tt1227189/"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">imdb</span></a><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/SfMPBol_72I/AAAAAAAAAEQ/BirTUCbsJpI/s1600-h/ads%C3%84%C2%B1z.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328619304860512098" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left; width: 320px; height: 214px;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/SfMPBol_72I/AAAAAAAAAEQ/BirTUCbsJpI/s320/ads%C4%B1z.bmp" border="0" /></a>Kornél Mundruczó'nun <span style="font-weight: bold;">Delta</span>'sı Cannes'da geçtiğimiz sene yarışma bölümüne seçildi, yönetmen Cannes da yarışan en küçük isimdi-1975 doğumlu- ve film gazeticilerin verdiği fibresci ödülünü kazandı.<br /><br />Kornél Mundruczó 25 yaşında film çekmeye başlamış birisi ama bugüne kadar ismini duyurduğunu söylemek zor, Delta filmi onun uluslarası ilk çıkış. Delta yıllar önce ayrıldığı baba toprağına dönen Mihail'in burada babasının adına bir ev yapma çabasını konu ediniyor. Mihail geldiğinde yapayalnızdır, evine döndüğünde kardeşiyle tanışır ve ev yapımında kardeşi onun en büyük yardımcısı olur.<br /><br />Konuyla ilgili bir şey yazmak istemiyorum, çünkü fazlasıyla spoiler olacak. açıkçası bu filmi beğenmedim. mihail karakteri son dönem türk filmlerinde de sık sık gördüğümüz dertli, suskun, atipiye tutulmuş adamlardan. bu film her ne kadar çok farklı bir konu işler gibi gözükse de küçük mahallede ötekine yer yok düşüncesinin bir tezahürü olmanın ötesine geçmiyor. dil olarak beğenilebilir ama bana fazlasıyla tutuk geldi bu film, özellikle finalinin çok aceleye getirilmiş olduğunu düşünüyorum. yine de fibresci almış bir film, geçtiğimiz senelerde İklimler, 4 Ay 3 Hafta 2 Gün gibi filmlerin de bu ödülü aldığını hatırlatalım. <a href="http://www.imdb.com/title/tt0910860/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">imdb</span></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-3635861254985346880?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-45291288209255040992009-04-23T15:41:00.006+03:002009-04-23T16:02:47.515+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SfBjNfNnzpI/AAAAAAAAAUI/xZ2GL-y9jvs/s1600-h/nuri+bilge+ceylan.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 212px; height: 274px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SfBjNfNnzpI/AAAAAAAAAUI/xZ2GL-y9jvs/s400/nuri+bilge+ceylan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327867442547379858" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SfBjxLKRhqI/AAAAAAAAAUQ/6xuWMZKJixM/s1600-h/ap_sean_penn_080515_mn.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 230px; height: 172px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SfBjxLKRhqI/AAAAAAAAAUQ/6xuWMZKJixM/s400/ap_sean_penn_080515_mn.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327868055639918242" border="0" /></a>Geçtiğimiz yıl Cannes Film Festivalinde "3 Maymun" filmiyle en iyi yönetmen ödülünü alan NBC bu sene de festival komitesi tarafından jüri üyeliğine seçildi. Bu seneki yarışma filmlerini de bugün yaptığı basın toplantısında açıklamış olan festivalin geçen seneki jüri başkanlığını muhalif oyuncu ve yönetmen Sean Penn yapmıştı.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-4529128820925504099?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-65752737896392287132009-04-22T15:34:00.002+03:002009-04-23T16:01:12.478+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Se8MSvNkWJI/AAAAAAAAATw/hOc-Usbmx6E/s1600-h/dod_sno+dead+snow+afis+1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 292px; height: 432px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Se8MSvNkWJI/AAAAAAAAATw/hOc-Usbmx6E/s400/dod_sno+dead+snow+afis+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327490400253139090" border="0" /></a>Yandaki afişde de gördüğümüz üzer, kanlar içinde bir elektrikli testere, bir SS subayının parçalanmış kafası, karlar içerisindeki fonda da zombi cemiyetine yeni katılan nazi zombiler. Gerçi daha önce de görmüş gibiyim bu tip zombileri ama tam olarak anımsayamadım. İşin özü; karşımızda 2009 Sundance Film Festivali'nin de seçkisinde yer almış olan Norveç yapımı bir zombi filmi. Geçmiş senelerde yapılmış olan <a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://www.imdb.com/title/tt0808276/">Fritt Vilt</a> (Cold prey) serisini saymazsak Norveç'den çıkan nadir korku! filmlerinden.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />"Dead Snow", çoğu korku filminde de karşılaştığımız gibi, bir grup genç arkadaşın "Bu hafta nerde ölsek ki?" gibisinden bir düşünceyle, Norveç'in karlı dağlarına doğru yaptıkları yolculukla açılıyor. Tıp öğrencisi olan bu genç dimağlar kartopu oynamak, biraz kayak yapmak ve olabildiğince sosisli sandwich yiyebilmek için, bir arkadaşlarının dağ evine doğru gitmektedirler. Norveç'in karlı dağ manzaraları arasından evimize doğru giderken kendi aralarında korku filmi muhabbetleri de çevirmekten geri durmuyorlar. (bu esnada film de yavaş yavaş kendi ciddiyetini ortaya koyuyor ve bizleri nelerin beklediğinin işaretini alttan alttan veriyor.) Gecenin ilerleyen saatlerinde bulundukları muhitin esrarengiz bilen adamı "Çayınız kahveniz yok mudur gençler?" diyerekten arkadaşlarımızın kapısını çalıyor ve ufak da bir hikaye anlatıyor. Zombi nedir?, nazi nedir?, bu zombiler neden gelecektir gibisinden. Sonrası da malumunuz, gençlerin rahat durmaması, sevişmesi, harama el sürmesi ve olayların gelişmesi.<br /><br />Son yıllarda oldukça revaşda olan korku filmi parodileri arasında benim için en başarılılarından biri diyebilirim Dead Snow için. Böyle bir düşünceye kapılmamdaki en önemli unsur filmin yönetmeni Tommy Wirkola'nın tam bir korku filmi tutkunu olması ve bunu da filmin diyaloglarına olabildiğince yansıtmış olması. Bunun yanında korku filmi klasiklerinden enstanteneleri çok iyi bir şekilde yerleştirerek hoş göndermeler yapması da cabası. (13. cuma, Evil Dead, Braindead t-shirt'ü gibi) Diğer tarafdan yönetmenin korku sineması (kokru parodi) adına yeni birşeyler getirme amacı olmadığını da fazlasıyla hissettirmesi filmi sorgulamadan izlememizi sağlıyor.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SfBmiIU-axI/AAAAAAAAAUo/IGdgTG-hkXQ/s1600-h/dod-sno.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 300px; height: 199px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SfBmiIU-axI/AAAAAAAAAUo/IGdgTG-hkXQ/s400/dod-sno.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327871095716342546" border="0" /></a>Zombi ihtiva eden bir korku parodisi dediğimizde en önemli unsurlardan birisi de tabii ki kesme, biçme, parçalama sahneleri. Bazı makyajlar göze batsa da kovalamaca ve yakalamacaların kareografileri oldukça başarılı kotarılmış. Kan revan unsurlarının da fazlasıyla Braindead'den feyz aldığı gözden kaçmıyor. Önceki Kill Bill parodisi tadında çektiği filminde de olduğu gibi absürd komedi sahneleri konusundaki başarısını bu filmde de gösterirken yeni yapımlarında neler yapacağı konusunda da heyecen yaratıyor.<br /><br />Genelde Amerikalı kardeşlerimiz tarafından ele alınan zombi mevzusunun diğer milletler tarafından da ele alınmasının zombi dünyası açısından umut verici olduğunu düşünüorum. Özellikler geçenlerde izlediğim ingiliz aksanlı 4-5 bölümlük Dead Set serisinden sonra Norveçli kardeşlerimizin de böyle bir yapım izlemek farklı bir tat bıraktı bende. Bir korku filmi tutkunuysanız eğer; izleyin, eğlenin, tadını çıkarın derim ben bu film için.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6575273789639228713?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-62650337995065473432009-04-18T14:48:00.000+03:002009-04-18T14:49:34.602+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Sem8agDoP8I/AAAAAAAAARI/ejMd310huJ4/s1600-h/hunger_ver2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 170px; height: 232px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Sem8agDoP8I/AAAAAAAAARI/ejMd310huJ4/s400/hunger_ver2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325995197810098114" border="0" /></a>Geçen hafta başladığımız köşemize bu hafta yine 2 filmle devam edeceğim. Her hafta tematik olarak seçmeyi düşünmüyorum filmleri ancak bu defa da aklıma İrlanda ile alakalı filmler düştü. 2002 tarihli <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Bloody Sunday</span> ve geçmiş günlerde sınırlı mekanda gösterime girmiş 2008 yapımı <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Hunger</span>.<br /><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-weight: bold;">Hunger</span> İrlanda Ulusal Kurtuluş Ordusu'nun başını çektiği, 1980-1981 yıllarında yapılan açlık grevini merkeze alan film, bu eylemin önderlerinden Bobby Sands'ın üzerinden bu konuyu anlatıyor. Yer yer ana mevzuyu detaylandırmakta zorluk çekse de başarılı sayılabilecek seviyede tutabiliyor tempoyu. Filmi 3 bölümde ele alıcak olursak, ilk bölümde cezaevinde yapılan başkaldırı ve cezaevi yönetiminin buna karşı tutumu, ikinci bölümde Boby Sabds ve onu ikna etmek üzere gelen papazın efsanevi performanslarının yer aldığı kesintisiz planlar, üçüncü bölümü de Boby Sands'ın ölüme giderken yaşadıklarından oluşuyor diyebiliriz. Hunger, katıldığı fetivallerden şimdiye kadar 28 ödüle layık görülmüş bir yapım. Geçtiğimiz günlerde sınırlı sayıda sinemada gösterilmesi vesilesi ve de Bloody Sunday'e uygun bir eş olmasından ötürü bu filmi seçtim diyebilirim. <a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://www.imdb.com/title/tt0986233/">imdb</a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Sem86Q7zchI/AAAAAAAAARQ/EjyyPVUhg3Y/s1600-h/affiche_Bloody_sunday_2002_1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 197px; height: 262px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Sem86Q7zchI/AAAAAAAAARQ/EjyyPVUhg3Y/s400/affiche_Bloody_sunday_2002_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325995743506559506" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Bloody Sunday</span>, 30 ocak 1972'de, IRA mensubu olan şüphelilerin yargılanmadan göz altına alınmalarını protesto etmek için yürüyüş düzenleyen halkın üzerine ateş açılması ve 7'si çocuk 13 kişinin ölmesiyle sonuçlanan nam-ı diğer "Kanlı Pazar"ı, öncesinde ve sonrasında yaşananları anlatan 2002 yapımı bir Paul Greengrass filmi. Belgesel tadında çekilmiş olan filmin tamamına yakınında omuz kamerası kullanılmış. Son olarak da film çeşitli festivallerden 18 ödül almış. <a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://www.imdb.com/title/tt0280491/">imdb</a><br /><br />Bu iki filmi İrlanda mevzusu dışında çekim teknikleri ve kullanılan üsluplardan dolayıda peş peşe izlemek hoş olacaktır diye düşündüm. Bir tarafda yer yer minimalist ve sakin planlar, diğer tarafda olabildiğince hareketli, belgeselvari görüntüler. Hunger ve Bloody Sunday'le ilgili de söylenebilecek daha çokca laf olmasından mütevellit daha ayrıntılı bir yazıyı belki ilerki günlerde yazabilirim.<br /></div><br />Bu haftalık köşemizi Bloody Sunday'in sonunda Ivan Cooper'ın (James Nesbitt) gazetecilere yaptığı son açıklamayla bitirmek istiyorum. Okuduktan sonra da U2'dan malum şarkıyı dinleyebilirsiniz.<br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">"-Bugün öğleden sonra, bu şehirde 27 kişi vuruldu. 13'ü bu gece ölüm uykusunda. Onlar masumdu. Bizler oradaydık. Bu bizim Sharpeville'imiz. Bu bizim Amritsa Katliamı'mız. Bir gerçeklik ve utanç anı. Ve, eee, İngiliz hükümetine|sadece şunu söylemek istiyorum:</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">-Ne yaptığınızın farkındasınız, öyle değil mi?</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">-İnsan Hakları hareketi'ni ortadan kaldırdınız.</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">-Ve IRA'ya kazanabileceği en büyük|zaferi sundunuz.</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">-Bu gece bu şehrin her yanında genç erkekler, çocuklar... IRA'ya katılacaklar.</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">-Ve siz bir kasırga biçeceksiniz.</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">-Teşekkür ederim.</span><span style="font-weight: bold;">"</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6265033799506547343?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-27998366198137113302009-04-17T15:18:00.003+03:002009-04-17T18:58:18.072+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Seim4ESp08I/AAAAAAAAAQ4/au5IZbZKXQc/s1600-h/hayat-var-reha-erdem-poster.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 282px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Seim4ESp08I/AAAAAAAAAQ4/au5IZbZKXQc/s400/hayat-var-reha-erdem-poster.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325690041520477122" border="0" /></a>Reha Erdem bundan 20 sene önce çektiği A Ay filmini göstermek için sekiz sene bekleyip, sonra da Pera’da üstüne para verip birkaç gösterim yaptırabilirken, dün Emek Sinemasında, kendi deyişiyle evi olan sinemasında, festival seyircisinin genel eğiliminin aksine, onu izlemeye gelen insanlarla bütünüyle dolu olan gösterimini neye yormalı bilemiyorum. Ortada büyük bir değişimin olduğunu söylemek zor, filmin gişesine de baktığımız zaman İstanbul Film Festivali fenomeni seçeneğini öne çıkıyor.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Nuri Bilge Ceylan’la aynı sene Reha Erdem de Yeşilçam hikâyelerine dalmış ve kendi diliyle yorumlamış. Ne var Hayat Var’da, yatalak dede unutmadan söyleyeyim, Reha Erdem Tsai Ming Liang’ı çok beğenen birisi, bu filmin senaryosunun da Yalnız Yatmak İstemiyorum(2006) filmiyle aynı dönemde yazıldığını düşünecek olursak analoji kurmakta bir hata görmüyorum-, aileden kopmuş baba, mahalle aşkı, mahallenin orospuları, fordcu bakkal, orta yaşlı ilgili teyze ve de Yeşilçam standartının birkaç sene uzağında kalarak küçültülmüş, A Ay’ın üstünden 20 sene geçmesine rağmen dedesine yemek verirken elini yıkamamakta direten Mouchette habisliği hastalığına tutulmuş Hayat.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Reha Erdem belki de ilk defa Sevmek Zamanını izlediğinde aklına çalınan kayıkları 20 sene sonra hatırlamış ve sürekli efkarlı gözlerle baktığımız alan dışı denizi bu sefer alan içi yapmış, özenle düşünülmüş planları aralara hak geçmeyecek şekilde pay etmiş. Güzel bir imge var burada. Hayat’ın babası kayığıyla yolcu taşıdığı geminin tamamını görmekten aciz, yine filmin finalinde Hayat ve sevgilisi artık birer İstanbullu olarak kendilerinin farkında olmayan deve bira şişelerini atarlarken mağrur ve mutlu, bence çok iyi düşünülmüş bir finaldi bu.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Ses bandının filmdeki yeri çok önemli. Diyalogların minimum olduğu filmlerde ses bantlarının rolü her zaman ön plandadır. Beş Vakit’de ezan sesleri ve klasik müzik diyalektiği oluştururken, bu filmde Hayat’ın ruh halini vermek için sürekli onun mırıldanmalarını, dedesinin soluklarını, kaşıkla vurmasını, sinir bozucu durmadan peydahlanan oyuncak bebek’in seni seviyorumları seyircide bıkkınlık hissi yaratıp, anlatımı güçlendirmiş.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Reha Erdem’e Beş Vakit filminden sonra bu filmde de getirilen en büyük eleştiri bu yaratının dışardan bir gözün ilginç fikirleri olmanın ötesinde bir anlam ifade etmemesi. Evet diyoruz ki, reha erdem ne güzel her film yeni bir konu, yeni bir yer. Peki gerçekten böyle olmalı mı, veya böyle olunca ortaya ne çıkmış? Çocuğunu bıktırana kadar seven, abartının ironi boyutlarını geçtiği sahne bende dışardan küçümseyici bir bakış izlenimi bıraktı sadece. Bana senden üç yaş önce tecavüz etmiştiler diyen teyze fazlasıyla “alınmış” ve “konulmuş” kokuyordu. Bütün filme yerleştirilen Orhan Gencebay ve arabesk imgesi, arabanın içinde öpüşen sevgililer, mahalle&amp;futbol bütünleşmesi fazlasıyla hepimizin kenar mahalle deyince ilk aklımıza gelenler değil mi? Peki bakkalın ona tecavüz etmesi bu bağlamda nereye konulmalı. Evet bir bakkal var ve o kesinlikle sapık olmalı, bu kaçıncı kez kullanıyor türk sinemasında, şimdi reha erdem’in dili farklı diye biz bunu post-modern bir durum olarak görüp bu sığ fikri kabullenmeli miyiz?<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeimTKb6CvI/AAAAAAAAAQw/6AcYxzAUofI/s1600-h/reha+erdem+hayat+var+3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 499px; height: 280px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeimTKb6CvI/AAAAAAAAAQw/6AcYxzAUofI/s400/reha+erdem+hayat+var+3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325689407514741490" border="0" /></a>Sonuç olarak görselliğe dayanan, fazlasıyla yapay bir film Hayat Var. Daha önceki filmlerinde gördüğümüz gibi senaryonun birçok eksiklikleri var, senaryo olaylar yerine figürler, daha doğrusu fotoğraflar üzerine kurulduğu, bir şeyler olsun, sonra Hayat oraya uzansın, orda denize baksın vs yi bağlamaya yaradığı için filmi benimseme imkanımız kalmıyor, gösterim sonrası benim karakterim melankolik miydi yav diye Reha Erdem’ soran sevgili Vali dudaklarda pis bir gülümse bırakıyor, salondan çıkıyordum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2799836619813711330?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-49479965468613602372009-04-17T13:40:00.005+03:002009-04-17T15:02:31.411+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Sehvku18DPI/AAAAAAAAAQY/T0unHTSfEaM/s1600-h/kara+kopekler.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 282px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/Sehvku18DPI/AAAAAAAAAQY/T0unHTSfEaM/s400/kara+kopekler.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325629236205849842" border="0" /></a>Akşam 9.30 seanslarını hiç sevmem, iyice kalabalık olur, bütün günün bıraktığı yorgunluk başımı ağrıtır, gözlerim ağırır, kısacası sevmiyorum bu saatlerde festival karmaşasına girmeyi. bir ilk gösterim, erkan can ın olduğu bir film, hem de yönetmen 26 yaşında, işte o yüzden dün oradaydım... ve ne ilginçtir filme gitmemin belki de en önemli sebebi olan 26 yaşındaki yönetmen imgesinin altı bizzat yönetmen tarafından daha film başlamadan çizildi. biz hepimiz otuzun altındayız dedi gururla, izlemek istediğimiz, yapmak istediğim filmi çektim dedi akabinde. benden birkaç yaş büyük olsa da aynı dönemleri yaşayadığımız için yönetmenin iddiasını, acelesini garipsemedim, ama böyle bir cümle asla kuramam, orası da ayrı.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Sonra film başladı. bir cenaze sahnesininin ardında küçük diyaloglarla mahallenin gençleri ve melek sevgili bize tanıtıldıktan sonra küçük mahallenin dibinde abilerin diktikleri alışveriş merkezine girildi. bilindik chopin melodisi üstüne birkaç alışveriş merkezi planıyla beraber uçurum en baştan gösterildi; mevzu ortaya kondu karakterlerin dertlerini anladık. mahalle hikayelerinde görmeye alışkın olduğumuz ikili imgesi-neden hep böyledir,yani ikisi de ağır abi olsa veya ikisi de maymun olsa hikayenin çekilmez hale mi geleceğini düşünür senaristler hep, ağır abi ve maymun çaça yirmilerin ortasına gelmiş artık kendi işlerine kurmak isteyen, alışveriş merkezinin güvenlik ihalesini alarak hayatlarına "beyaz sayfa" açmak isteyen iki gençtir, ama senin de tahmin edeceğin üzere işler o kadar kolay olmayacaktır onlar için.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Çaçayla ismini unuttuğum ağır abinin günlük rutinlerini anlatarak bir mahalle portresi verilmeye çalışılmış. açıkçası bence gayet güzel oynanmış sahneler, oyunculuk hiç sırıtmıyor. fazlasıyla uzatılmış ve seslerin anlaşılamadığı-tamamını altyazıdan okudum bu bölümün- kahve planından sonra elemanları içeri alıyorlar. nezarethanede beklerken çaça polislere abi azıcık döndürün televizyonu da biz de izleyelim, nerede kaldı ab mevzuatları kabilinden bir şeyler söylüyor ve artık çaça karakteri gözümde netleşiyor. çaça bütün film boyunca ağır abinden rol çalıyor, resepsiyona geliyorlar görevli kıza yazıyor, merdinvenleri çıkıyorlar o önlerinden geçen kıza bakmaktan yürümeyi unutuyor, koşması bile insanları güldürmek için düşünülmüş, bir tek bana kalırsa kafayı herife geçirdikten sonra arkadaşlarıyla konuşurkenki şişinmesi hikaye içinde yararlı oluyor, çaça karakteri karikatürize olarak hikayenin anlatımında sekteye neden oluyor, bütün bunun altında dizi mantığının filme yerleşmiş olması var bence. dizilerde nasıl her şey gözümüze sokulursa burada aynı durum var. bitmiş çay, dolu çaya ayrı bir kesme, seçilen mekanda gökdelenler sürekli nerede olduğumuzu bize hatırlatıyor, hadi bunları geçelim, o masum anaokulu öğretmeni melek kadın simgesi, defarlarca gördüğümüz hikaye, bütün bunlar filmin anlatımını zayıflatıyor.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SehvXyOhmnI/AAAAAAAAAQQ/YYMiikVx44M/s1600-h/3438410933_b983781fa5.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SehvXyOhmnI/AAAAAAAAAQQ/YYMiikVx44M/s400/3438410933_b983781fa5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325629013775981170" border="0" /></a>Film ilerliyor ama çaça durulmuyor. gerilimin en üst noktaya çıkması gereken yerde kapşonlu çaça yine başrolde kartonları tekmeliyor, kapıya asılıyor, anlatımı komediye çeviriyor-bu arada seyircinin bir kısmının çaça ya ısınsa da diğer bir kısmının ondan tiksindiğini belirtmeliyim, bütün salona yayılan kahkalar duymadım-. kısacası film bitiyor, adamları köpekler parçalıyor ama benim aklımda sadece çaça kalıyor ve birçoğu içinde durum aynı.</div><br /><div style="text-align: justify;">Kara köpekler havlarken izlerken sıkılmayacağınız, akıcı bir anlatımı olan, oyunculukları başarılı bir film. kenar mahalle merkez diyalektiğinde sınıf atlama mücadelesini anlatmak isterken konuyu sosyolojik farklılıklardan ziyade büyük balık küçük balık hikayesi gözüyle ele alan, çaça nın eline bakan bir film. sonuçta ortaya izlemek istedikleri o farklı film çıkıyor mu, orasından fena halde şüpheliyim ne yazık ki.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-4947996546861360237?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-86049137627487485552009-04-15T17:07:00.007+03:002009-04-16T23:16:18.274+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeYZed2OprI/AAAAAAAAAPY/SdKJFo-SoiU/s1600-h/g%C3%B6lgesizler.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 250px; height: 356px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeYZed2OprI/AAAAAAAAAPY/SdKJFo-SoiU/s400/g%C3%B6lgesizler.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324971620611040946" border="0" /></a>Selim Evci’nin İki Çizgi faciasından sonra bir ay Türk filmine gitmeyip arınma süresi vermiştim kendime, o yüzden ancak festivalde yakalayabildim filmi. Bilmiyorum belki sonda söylenmesi gerekiyor ama benim şimdi söylemeyi tercih ettiğim iki husus var. Birinci bence ve birçokları da böyle düşünüyor bu roman uyarlamak için fazlasıyla zor bir tercihti, Demirkubuz’un Camus denemesi bile bunun yanında hafif kalıyor. İkincisi ve aslında bu film üzerine yapılan bütün tartışmaların tıkandığı nokta, Toptaş bu romanı çekmesi için Hakan Karahan’la Ümit Ünal’a izin vermişse, bize söylenecek söz kalmıyor, sadece ortaya çıkan işi değerlendirebiliriz.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />Toptaş’ın Marquezvari büyülü gerçekçi anlatıma sahip romanının uyarlamasının seyircinin algısında dönüp dolaşıp bir kızın kaçırılmasına bağlanmasının birkaç nedeni var. Temel neden senaryonun kitabın belirsiz odağını belirgin yapma çabası, diğer bütün parçaları Gelincik’in kaçırılması olayıyla birleştirme çabası; böyle olunca kitabın sadece bir bölümüne yoğunlaşılmış olunuyor, bu da kitabının anlamından uzaklaşılmasına neden olmuş. Filmin Gelincik’in kaçırılmasına bu kadar bağlanmasının sebebiyse akışa sahip bir hikâye anlatma çabası, filmin sonuna kadar gizemi koruyup kaçıran kim sorusunu sordurtma çabası-izleyenler dikkat etti mi bilmiyorum ama senaryo Gelincik’i kimin kaçırdığını ortasından sonra söylüyor, ama bunun önemi var mı ben bilmiyorum-. Böyle bir senaryoyu 9, Ara gibi filmler çekerek çizgisel anlatımla sorunu olduğunu açıkça ortaya koyan bir adamın yazması gerçekten çok şaşırtıcı, gerçi biz hep yeni dönem çalışmalarını düşünüyoruz ama Berlin in Berlin’i de piç eden Ümit Ünal nihayetinde, izlenmesi için film yapınca köklerine döndü demeliyiz sanırım. Romandan kopukluğun bir nedeni de mizansenin salt gerçekçiliğe dayanan bir hikâyedeymişçesine olması. Bu oyunda kitaptaki diyaloglar kullanıldıkları zaman iş iyice garip bir hal alıyor, diyaloglar komik kaçıyor ve senaryo da belli yerlerde buna çanak tutuyor, verilmek istenen anlamın dışına çıkılıyor. Toparlamak gerekirse de anlamın saptırıldığı, doğaüstü olayların gerçekleştiği izlenimi veren bir film kalıyor geriye.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Hakan Karahan’ın iyi niyetinden şüphe etmiyorum. Türkiye’deki sinema okullarından bir ekip kurma çabası gerçekten hoş ama bu projede gerçekten bir gariplik var. Belki de bütün mevzu onun köklerinin banka genel müdürlüğünde olmasında yatıyor. Bu kadar ana akımdan uzak bir konuyu seçip gişe beklemesini ben anlayamıyorum. Bir de gişe çekmesi için filmin işin içine sevgilisi Candan Erçetin’in bir şarkısı ekleniyor. Yani insanlar Candan Erçetin’i seviyorlar, o yüzden filme mi gidecekler? Bu kadar basitse, niye böyle bir konu seçer ki insan? Kendi yaptığı işi mundar etmek bu bana kalırsa. Sonuçta ne oluyor, film sanatsal ve ticari kaygıların arasında ortada kalıyor ve kimseye yaranamıyor, 35000 gibi bir rakamda kalıyor. Bunun birkaç bini entel seyirci olsa, birkaç bini dizi oyuncularının popülaritesi, eh geriye kalan da Candan Erçetin diyelim, durum budur.<br /><br />Ümit Ünal’a gelecek olursak. Film başlamadan önce salonu bu kadar doldurmanız beni şaşırttı, vizyondayken neredeydiniz dedi. Gerçekten bu filmin daha fazla izlenmesini bekleyip beklemediğini çok merak ediyorum. Yani ne bekliyordu ki, filmi beş yüz bin kişi izleyecek, Berlin’de yarışma hakkı kazanıp, ödül alacaklar, bunu mu bekliyordu? Birlikte çalışmaya devam edeceklerini duydum, açıkçası bu işbirliğinin iyi sonuçlar vereceğini sanmıyorum, değişik bir şeyler yapmaya çalışan yönetmen sayısı bir elin parmaklarıyla gösterilirken onun farklı alanlara kayması da sinemamız adına üzüntü verici bir durum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8604913762748748555?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-10274372659394956442009-04-15T16:22:00.005+03:002009-04-16T23:24:41.842+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeeSji5koKI/AAAAAAAAAPg/GRTVTpt_pE8/s1600-h/Kiz-Kardesim-Mommo-Film-Afis.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 285px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeeSji5koKI/AAAAAAAAAPg/GRTVTpt_pE8/s400/Kiz-Kardesim-Mommo-Film-Afis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325386223750258850" border="0" /></a>Festivallerde bazı filmler vardır, izlersin, izlerken karakterler adına yüzeysel bir üzüntü duyarsın, sonra çıkarsın dışarı ve bir hafta sonra filmin ismi söylendiğinde hatırlamazsın bile.Mommo filmi de herhangi bir ülkeden gelseydi, sanırım bu hikayeye uyacaktı.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Mommo hikâyesinin gücüne güvenen ve üzülerek söylemek zorundayım ki seyirciyi çekecek başka hiçbir özelliği olmayan bir film. Annesini kaybetmiş ve babalarının da yeni evlendiği karısı istemediği için ölmek üzere olan dedeleriyle yaşayan iki çocuğun hikayesi Mommo. Film dedelerinin kendisi öldükten sonra ortada kalmamaları için bir şeyler yapma çabalarıyla ve çocukların iki kişilik bir aile haline gelmelerini, çocukluğunu yaşayamadan büyüyen abiyle, en küçük yaşlarında bile dünyayla tanışmak zorunda kalan kız kardeşinin çocuk umutlarını, hüzünlü neşelerini anlatan küçük, bağıntısız sahnelerle ilerliyor.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Yönetmen halk arasında acıtasyon dediğimiz ölçüden uzak durmak için hikayeyi mümkün olduğunca basit tutmuş. Bütün film boyunca seyircinin tepki vermesi istenilen tek sahne finaldeki küçük kızın arkasından koşma sekansı oğlanın. İşte bu nedenledir ki oyunculuklar törpülenmiş, birçok sahnede çocuklar kendi yaşlarının ötesinde, olgun bir hüzün diyelim birbirlerine bakıyorlar, bu arada sahneler çocuklar sanki gerçekten o iki çocuklarmış gibi abartısız ve uyumlu-çok başarılılar yoksa film çok kötü bir sonuç verebilirdi-. Bu arada yaratılan çocuk karakterlerin olması gerektiği gibi olduklarını da söyleyelim. Türk sinemasında bir çocuk karakter varsa o çocuğun gözleri fırıl fırıl döner, hem piçtir, hem tatlıdır, hem hüzünlüdür, en akıllı lafları en olmadık yerde onlar söylerler.. işte bu çocuk imgesinin çok ötesinde olması gereken iki çocuk var, fazlasıyla hüzünlüler, ve işte bu yüzdendir ki film akmıyor. Dakikalar geçiyor, benzeri sahneler devam ediyor, hikayede ne olacağını ortasından sonra biliyorsunuz, bütün olayı açık ediyor yönetmen; ki zaten bu hikayenin happy endingle sonlanması beklenemez, çekimlerde hikayeye koşut bir şekilde basit ve gün ışığından yararlanılmış, böyle olunca da geriye hiçbir şey kalmıyor, benim gibi duyarsız insanlar boş boş ekrana bakıyor. Bir de filme ismini veren mommo imgesi var, filmin başında çocukların korktuklar farazi bir yaratık olan mommo nun ismini duyuyoruz, bir daha sadece sonlara doğru kıza sürekli korkmamasını telkin eden çocukta mommo dan korkuyor, mommo imgesi bana göre güdük kalmış, yani hikayenin içinde yerini doğru olarak ve simgesel anlamını vererek almış ama seyirci isim mommo olunca daha başka bir payda biçer o isme, bu bağlamda bir çelişki var, benim için önemli değil bu durum belirteyim.<br /><br /><br />Mommo izlerken birçok insanın sıkılacağı kuru bir film, sinemasal anlatım gücüne sahip değil, bir de filmin yönetmeni kırk küsür yaşında olunca insan daha da hayal kırıklığına uğruyor, çünkü o yaşa kadar biriken entelektüel birikimi bir şekilde görmek istiyor izleyici. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1027437265939495644?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-75527154374941939432009-04-15T15:49:00.006+03:002009-04-16T23:31:13.240+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeeUzfoLBNI/AAAAAAAAAPo/r_so5OB3NSA/s1600-h/WRONGROSARY_UZAK_IHTIMAL.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 282px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeeUzfoLBNI/AAAAAAAAAPo/r_so5OB3NSA/s400/WRONGROSARY_UZAK_IHTIMAL.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325388696773133522" border="0" /></a>Ne yazıyordu İstanbul film festivalinin o birkaç cümlede bize dünyaları açıklayan kitapçığında, müezzinin rahibe kıza âşık olması, hikâye ilerler vs. işte bu özetten kimisi söyleyecek sözleri olan cüretkâr, kimisi konunun ilginçliğine yaslanmış klişe bir hikâye bekliyordu ama salondan çıktığımızda aklımızda çok basit, ama güzel bir izleti kalmıştı. Kahramanımız-aha bu sahiplenmeye de biterim bu arada- İstanbul’a müezzinlik yapmaya gelmiş bir adam.-bu arada hemen dağılmadan ekleyelim yönetmenin kendisi de imam hatip çıkışlı ve orijinal kişilik Ahmet Hakan ın kardeşi- filmin hemen başında yan komşusunu görüyor, ona ilk görüşte aşık oluyor-tamam bu yanlış kelime oldu, ilgisini çekiyor diyelim- ve film ona yaklaşma çabalarını kendisine konu ediyor. Böyle bir konuda ne bekleriz, adam büyük şehre gelmiş, aklı karışık, aslında o kadar da dinine bağlı değil-bu konu filmde açığa çıkmıyor, inancıyla ilgili hikaye bize hiçbir ipucu vermiyor, tepki çekmemesi için düşünülmüş olabilir- şehri tanıması, kendini tanıması ve değişmesi.. filmin böyle bir değişim hikayesi anlatmak gibi bir derdi yok, film en başta birkaç cami sahnesiyle bize karakterin imam olduğunu hatırlatıyor ve sonra imamlık orada kalıyor, bütün film boyunca bir daha dönülmeyen imamlık icrası bir bakıma kız peşinde koşulurken aradan çıkartılması gereken zorunluluk oluyor.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Anlatı başlangıçta seyircinin ne olacağını bir adım önceden görebildiği gag larla ilerliyor, mesela tespih yerine kızın kolyesini eline alması, kapının yüzüne kapanması, akabinde tekrar açılıp istenen şeyin verilmesiyle tekrar kapanması veya işte kızın ona yardım edip hemen içeri kaçması gibi. İlerleyen dakikalarla beraber imamın içimizden biri olduğunu bize sürekli hatırlatan sahneler geliyor. İmam da kızı görmek için bizim gibi komiklikler yapıyor, kızı takip ediyor, hatta ilerleyen sahnelerle beraber şehre alıştıkça bir İstanbul flanörü olup çıkıyor-tamam bu biraz fazla oldu-.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Her ne kadar biraz da seyirciyi neşelendirip hikayeden uzaklaşmamaları için ikisinin arasındaki contrasta dayalı espriler ilk bölümde fazlasıyla kendini tekrar ederek devam etse de aralarındaki uzak ihtimalin temelinin herhangi iki insanın birlikte olmasının önündeki karakter engellerinden hiçbir farkı olmaması bence filmin en önemli gücü. Filmin başındaki contrast ilerleyen dakikalarla beraber gereksiz bir motif oluyor. İmamın sevimli, nümayişsiz ve gayretkar-bir leaud eskizi, aha bu benzetme de süper oldu- karakteriyle yönetmenin bize yüzünü bile göstermekten çekindiği kadın karakterin oyuncularda başarıyla vücut bulması anlatımı güçlendiriyor.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Hikâyenin akışını sağlamak amacıyla eklenen zorlama hırsızlık partını kenara koyarsak hem karakterlerin ruh haletini başarıyla sergileyen hem de seyirciler için anlatımı keyifli bir hale getiren sahneler buralarda pek rastlayamadığımız türden. Sahafçı amcayla imamın kararsızlıklarının yinelendiği sahneler ve fotoğrafa ancak ucundan girebildiği fotoğraf çektirme sekansı çok hoşuma gitti, yönetmen karakter yaratmayı başarabildiği zaman böyle sahnelerin arkasından gelmesine de şaşırmamalı, bu fotoğraf imgesini çok sevdim, bu hikayeyi daha güzel anlatanacak bir imge bulamazdı bence.<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeeU8RvnOOI/AAAAAAAAAPw/pBdPIHQpKhE/s1600-h/uzak+ihtimal.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeeU8RvnOOI/AAAAAAAAAPw/pBdPIHQpKhE/s400/uzak+ihtimal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325388847665068258" border="0" /></a><div style="text-align: justify;">Sonuç olarak uzun bir zaman sonra bütünlük göstermeyi başaran planlar, dakika geçirmenin ötesinde karakter yaratmayı başarabilen sahnelerle dolu olan bir film bize izleten uzak ihtimal için karpuz kabuğunda gemiler yapmaktan beri izlediğim en iyi ilk türk filmi dersem yanlış bir şey söylemiş olmam, herkes izlesin, izletsin.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-7552715437494193943?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-82944189459995063102009-04-11T19:30:00.015+03:002009-04-12T15:32:20.284+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeDMfCBv84I/AAAAAAAAAPA/EJ-ZpnJ4twI/s1600-h/vanishing_point_movie+1971.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 205px; height: 293px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeDMfCBv84I/AAAAAAAAAPA/EJ-ZpnJ4twI/s400/vanishing_point_movie+1971.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323479593044145026" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeDMts4yS-I/AAAAAAAAAPI/-eFe4UIastE/s1600-h/duel+1971+affiche.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 209px; height: 296px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SeDMts4yS-I/AAAAAAAAAPI/-eFe4UIastE/s400/duel+1971+affiche.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323479845067443170" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">Alt-Vizyon, </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">her hafta alternatif film seçenekleriyle burada olacak nacizane bir köşemizdir. Sinema adına farklı tatlar sunabiliriz umarım.</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> Bu hafta için 1971 tarihli iki yol filmi var alt-vizyonda. Vanishing Point ve Duel.</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">Vanishin Point</span>, basit bir hikayeyi oldukça başarılı bir şekilde 100 dakikaya yayabilen bir film. Kowalski adındaki, hayatını arabalara adamış bir yol tutkunu olan karakterimiz şerhirler arasında araba teslimatı yapmaktadır. Colorado'dan aldığı 1970 model Dodge Challenger'ı San Francisco'ya götürmek üzere yola çıkar. Şehirden ayrılırken bir arkadaşıyla, aracı 15 saatte San Francisco'ya ulaştıracağına dair bir iddiaya girer. Devamında da bu 15 saat içinde polisle olan mücadelesinden tutun da yolda türlü şeyler başına gelir. Yol boyunca Kowalski'ye Supersoul isminde, kör bir radyo dj'i eşlik eder...</span></span></span><br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Not: Audioslave bu filmden esinlenerek ve bazı parçaları da kullanarak Show Me How To Live şarkısına bir klip çekmiştir.<a style="color: rgb(51, 102, 255);" href="http://www.imdb.com/title/tt0067927/"> imdb</a><br /><br /></span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">İkinci filmimiz <span style="font-weight: bold;">Duel</span>, Steven Spielberg'in çok bilinen ilk filmlerinden biridir desek yanlış bir laf etmiş olmayız sanırım. Bir işadamı olan David kırmızı renkli Plymounth arabasıyla yol almaktadır. Henüz yolun başlarında bir tanker şöförü ile arasında ufak bir husumet geçer. Daha sonra bu giderek sertleşir ve bu ikili arasındaki mücadele oldukça gerilimli bir hal almaya başlar. Bu mücadele boyunca, siyah renkli olan tankerin şöförünün yüzünü hiç görmeyiz ve kendisi giderek daha da agresifleşmektedir...</span></span></span><a style="color: rgb(51, 102, 255);" href="http://www.imdb.com/title/tt0067023/">imdb</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8294418945999506310?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-32932021399357900332009-04-08T16:32:00.013+03:002009-04-08T19:44:47.243+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdzUZcngbTI/AAAAAAAAAO4/fhB5nNwuIAY/s1600-h/splinter+2008.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 321px; height: 475px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdzUZcngbTI/AAAAAAAAAO4/fhB5nNwuIAY/s400/splinter+2008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322362393288797490" border="0" /></a>İsmini ilk duyduğumda ilk olarak aklıma, ustaların ustası "Usta Splinter" gelmişti haliyle. Hatta bu isimde bir film olduğunu kime söylesem, hepsinden de "Usta Splinter'ın filmini mi yapmışlar?" cevabını aldım. Hayır malesef onun filmini yapmamışlar. Ancak yandaki afişine baktığımızda, yapımcılar Splinter Usta'nın şöhretinden nemalanmak da istemişler gibi geldi bana. Eğer ismi bu olmasa ve afişi de bu anımsamayı yapacak olmasa ilk anda ilgimi çekmeyeceğini rahatlıkla söyleyebilirim. Neyse konumuza dönersek, Splinter memleketimizde "Kıymık" ismiyle gösterime girdi. Splinter'ın kelime anlamına baktığımızda da "kıymık" ve "parçalamak" olarak dilimize karşılık geldiğini görüyoruz.<br /><br />Splinter, ıssız bir benzin istasyonuyla açılıyor ve devamında, sevgililik yıldönümlerini çayırda bayırda yalnız kutlamak isteyen genç çiftimizle devam ediyor. Gençler çadırlarını kuramamaktan dolayı otele gitmeye karar veriyorlar ve yolda başka, hatta bambaşka bir çiftle karşılaşıyorlar. Aralarında geçen bir kısım husumetler sonunda (o kısımları filmi izlerken görmek daha iyi olur sanırım) filmin başında gördüğümüz benzin istasyonuna gelirler ve her film bahsinde de değindiğimiz gibi olaylar gelişir.<br /><br />Düşük bütçeli bir film olarak öne çıkan Splinter anlatım olarak da bu tadı verebiliyor. Ancak toplamda 3 mekan ve 6 karakterden oluşan film, klişeleri yerli yerinde ancak çok başarısız bir şekilde kullanıyor. Nereden geldiği belli olmayan virüsümüz, bilinmeyen bir yaratıkımsı, aslında özünde iyi olan kötü adam ve her zaman olduğu gibi karşılaşılan yaratık/zombi/vb ile baş etmenin yollarının filmin sonlarına doğru bulunması. Klişeler, her zaman karşılaşılan ve korku filmi tutkunlarını o kadar da rahatsız etmeyen bir öğe olsa da eğer filmin içine bunu başarılı bir şekilde yerleştirememişseniz ve bir de bunu mantıksızlıklar silsilesiyle de pekiştirmişseniz vay halinize. Filmin kısa sürmesi ve bu para vermemiş olmam filmi daha katlanılabilir kıldı diyebilirim.<br /></div><br /><br />Az önce dediğimiz gibi filmin az sayıda karakter ve mekanda geçmesi ve düşük bütçeli bir yapım olması hoş bir hava katmış filme. Ancak devamında bu havayı sadece ambalajdan ibaret kalıyor ve tamamen sıradanlığa bürünüyor. Keşke bunu daha naif bir görsellik ve anlatımla sürdürseydi demedim de değil.<br /><br /><div style="text-align: justify;">Splinter hususunu burada sonlandırırken filmle ilgili de birkaç bilgi vereyim. Yönetmen kişi Toby Wilkins aslen görsel efekt konusunda uzman. Muhtemelen bu filmi de kendince daha bağımsız bir iş yapmak için çekmiş. Görseller konusunda çok da abartılı bir kalite olduğunu düşünmememle birlikte sesler oldukça etkileyici. Film, Screamfest'de özel efektler de dahil olmak üzere 6 dalda ödül almış. Bu ödülleri almış olması sizi ne kadar etkiledrbilmiyorum ama bana sorarsanız bu 80 dakikalık film kafa boşaltmak ve vakit geçirmek için izlenilebilecek bir filmden ötesi değil.<br /><br />Son olarak ufak bir uyarı; eğer daha once herhangi bir yeriniz kırıldı yada çıktıysa ve bu tip görüntülerden de rahatsız oluyorsanız bu filmden uzak durmanız sizin için daha iyi olur.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-3293202139935790033?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-33222024527066914372009-04-05T20:25:00.014+03:002009-04-06T10:27:09.235+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">TWILIGHT</span></span><br /><br />Benim vampirlerle tanışmam henüz 9 yaşındayken babacığımın bana hediye ettiği, Angela Sommer Bodenburg ‘un “Küçük Vampir” adlı kitabı sayesinde olmuştur. Kitabı o kadar çok sevmiştim ki hemen bir çırpıda okuyup bitirmiş, akabinde tüm sene boyunca abartısız 9-10 kere daha okumuştum, ki neyi bu kadar tutkuyla okuduğumu merak eden ev halkı da sayemde kitabı merak edip birer kez okumuştu. O zamandan beri, vampir konulu nerdeyse herşey ilgi alanıma girmeye başladı ve tabii ki “Twilight” da listede yerini aldı.<br /><br />Twilight, Stephenie Meyer’ın aynı adlı romanından uyarlanan ve yönetmenliğini Catherine Hardwicke’nin yaptığı benim gibi vampir sevenlerin göz atmadan geçemeyeceğini düşündüğüm bir film. Filmimizin konusu şöyle: 17 yaşındaki Bella (Kristen Stewart), Phoenix’te, başka bir adamla evlenen annesi ile yaşamaktadır. Fakat gün gelir, kızımız onları yanlız bırakması gerektiğine karar verir ve babasının yanına Washington’un Forks kasabasına taşınır. Yeni okuluna ve yeni insanlara alışmaya çalışırken, okulun kimseye yüz vermeyen yakışıklı, karizmatik, cool, süper bakışlara sahip vampiri ( ve tabii ki bunu kimse bilmiyor..) Edward Cullen’ı (Robert Pattinson) görür ve ona aşık olur. Edward, 1918’den beri vampirlik yapmaktadır ve tabii ki yaşını göstermemektedir. 17 yaşındaki çıtır görüntüsü ve Cullen ailesinin birbirinden güzel diğer üyeleri ile birlikte vampir kimliklerini saklayarak insan kanı içmeden, mimarisi ve dizaynını çok beğendiğim ormanın içindeki malikhanelerinde sakin! bir hayat sürmektedir .<br /><br />Bu arada, yılların vampiri, gün görmüş Edward’da Bella’dan çok etkilenmektedir. Ancak onlarınki imkansız aşktır ve Edward karşı koymak istese de kendine daha fazla engel olamaz. Bella ise bir süre sonra Edward’ın vampir olduğunu öğrenir. Buna rağmen, çok geçmeden aralarında tutkulu bir ilişki başlar. Ancak, Forks’ta başka vampirler de bulunmaktadır. Oldukça saldırgan ve tehlikeli olan bu ekip Edward ve Bella’nın hayatını zindana çevirecektir.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/Sdjp6-pF-ZI/AAAAAAAAACU/K6fSUGS7FSM/s1600-h/twilight6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/Sdjp6-pF-ZI/AAAAAAAAACU/K6fSUGS7FSM/s320/twilight6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321260159195281810" border="0" /></a>....................................<br />Film, kitabın hemen hemen sadık bir uyarlaması olmasına rağmen, 400 sayfalık kitaptan 2 saatlik film yapmaya kalkışılınca haliyle ortaya kuşa dönen bir seyirlik çıkıyor. Öncelikle, kitapta Edward ve Bella arasıdaki aşkın çok yavaş bir şekilde (400 sayfalık kitabın ortasını geçiyorsunuz..)geliştiğine tanık oluyoruz. Tabii ki filmde bunu yakalamak zor, dolayısıyla 3 adımda (1.adım- Okulda ilk gün. Bella’nın Edward’ı farkedişi, 2.adım-Okulda ilk gün. Edward’ın Bella’yı farkedişi, 3.adım- Gecenin bir vakti ıssız bir sokakta dolaşmak zorunda kalan Bella’nın bir grup hain genç tarafından taciz edilirken, Edward’ın hızlıca gelip arabayı Bella’nın yanına park edişi ... ) gelişivermek zorunda kaldığını izliyoruz Daha önce de belirttiğim gibi aslında oldukça sadık bir uyarlama, ama filmdeki hız yüzünden kitabın hayranlarını umduğunu bulamamış olabilir.<br /><br />Oyunculuklara gelince, Jacop rolündeki Taylor Lautner’ın oyunculuğunun altını çizerek, Edward karakterini canlandıran Robert Pattinson ile bana göre gayet kayda değer, güzel bir oyunculuk sergilemekteler. Daha önce Harry Potter filminde, Cedric Diggory’yi canlandıran Robert Pattinson’ın bu rol için seçildiği açıklandığında hayal kırıklığına uğramış kitabın hayranları. Fakat, filmde ağır çekimde, ilk kez göründüğü giriş sahnesinin hakkını verdiğini söylemek gerek. Etrafındaki bakışların farkında olarak, zarifçe gülümsediği o ilk sahne bu aristokrat tavırlı, cool vampirin izlenmeye değer olduğunu hissettiriyor bize. Ancak, Bella karakterini canlandıran Kristen Stewart için aynı şeyi söylemek pek mümkün değil. İçe kapanık, insanlarla iletişimi zayıf, çekingen ve her an başına iş gelip kurtarılması gereken bir karakteri canlandırıyor diye bu kadar cok başını titretip, dudaklarını kusmak üzereymiş gibi aralık bırakıp, gözünü kırpıştırması gerekir miydi, bilemedim.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdjqRZ_hELI/AAAAAAAAACk/v8wyVEKBZfk/s1600-h/Twilight-462-large.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdjqRZ_hELI/AAAAAAAAACk/v8wyVEKBZfk/s320/Twilight-462-large.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321260544494211250" border="0" /></a>Görsellik konusunda ise iki ayrı nokta göze çarpıyor; birincisi makyajlar. Her ne kadar, makyajları için özel hassasiyet gösterilen oyuncuların gün ışığına çıkmaktan kaçındıkları ifade edilse de, teknoloji ve kozmetik bu kadar gelişmişken vampirlerin yüzlerini bembeyaz göstermek için tebeşir tozu kullandıklarına inanamıyorum. Şaka bir yana, artık ne kullanmışlarsa, Edward’ın yüzünü bembeyaz yapıp ensesini unutmak, bazı sahnelerde bu makyaja bile sadık kalamayıp, doğal ten renginde oynatmak da neyin nesi? Allah’tan dayanılmaz cazibeli, yakışıklı vampirimiz bakışlarıyla dikkati dağıtıyor da, makyaja kilitlenip kalmıyoruz. Diğer bir nokta ise; Edward’ın vampir özelliklerinin vurgulandığı atlama, koşma sahnelerinin olduğu görüntülerde gerçekten bir estetik sorununun yaşanması. Oyuncuların suçu olduğunu düşündüğümden değil, görüntü yönetmeninin başarısı! olabilir. Özellikle, Edward’ın Bella’yı sırtına alıp ağaçları, dağları, tepeleri aştığı ve Bella ‘nın hastanede kırık bacakla yattığı sahneler acaba daha farklı bir açıdan çekilebilir miydi? Sanırım bu soruya, daha teknik insanlar cevap verebilir.<br /><br />Manzaralara gelince, çekimleri öncelikli olarak Portland Oregon’da yapılan filmin güzel müzikleri eşliğinde, mekanlar gerçekten de kendine hayran bırakıyor. Açıkçası ben filmin rengini çok beğendim. Puslu havaları sevdiğimden de olabilir, gri gökyüzü, ağaçlar ve su, tüm film boyunca beni en çok içine çeken görüntülerdi. ..Ve Bella – Edward ikilisi... Aralarında gerçekten hoş bir uyum var. Aşklarını birbirlerine ve seyirciye yansıttıkları sahneler, el ele tutuşup, yanyana oturup konuşmaktan pek öteye geçememesine rağmen, o sıcaklığı hissettirmeyi başarmış kanaatimce.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdjqsPtG4aI/AAAAAAAAACs/M61m1iT8XMc/s1600-h/twilifgt3.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdjqsPtG4aI/AAAAAAAAACs/M61m1iT8XMc/s320/twilifgt3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321261005589111202" border="0" /></a><br />Filme ilişkin bir kaç dipnottan daha bahsedecek olursak;<br /></div><ul style="text-align: justify;"><li>-Yönetmen Hardwicke, bu filmde filmi gerçek hissettirebilmek için hand-held cinematography tekniğini daha kapsamlı bir şekilde kullanmayı tercih etmiş,</li><li>- Filmde, kitabın yazarı Meyer’in küçük bir cameo görüntüsüne de yer verilmiş.</li><li>-Oyuncular ayrıca bir koreograf ile çalışmışlar ve vücut hareketlerinin daha zarif görünebilmesi için farklı kedi türleri üzerinde gözlem yapmışlar,</li><li>- Gigandet ve Pattinson karakterleri arasında geçen dövüş sahnesinde hikâyedeki vampirlerin insan üstü güçlerinin ve hızlarının yansıtılabilmesi için ise kablo tekniği kullanılmış, </li></ul><div style="text-align: justify;"><br /><br />Uğruna fan siteleri açılan, tüm kızların Edward gibi bir adam ya da vampir düşlediği Twilight, "son zamanların en iyi filmi" değil tabii ki, hatta vampir hikayesinden ziyade, basit bir aşk hikayesi gibi de algılanabilir. Ama vampirseverler filmin güzel müzikleri ve güzel manzaraları eşliğinde, eğer sağlam bir vampir filmi, ya da cok iyi kurgulanmış bir aşk hikayesi beklemezlerse hoş vakit geçirebilirler.<br /><br />Kitabını okumak isteyenler için ise naçizane tavsiyem, çevirisinin kötü olduğu söylentisi sebebiyle, ızdırap çekmemek için, çok da edebi bir dille yazılmayan, diyalogların bol olduğu bu kitabın orjinal dilinde okunabileceğini belirtmek olacaktır.<br /><br />iyi seyirler..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-3322202452706691437?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>eli s blindhttp://www.blogger.com/profile/03718088256256714279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-83729809314533322362009-04-02T22:47:00.008+03:002009-04-02T23:38:46.170+03:00<span style="font-weight: bold;">Nick and Norah's Infinite Playlist</span><br /><br />Nick: Hey Tris, it's Nick. I just wanted to talk to you. You know, I think we both said some things we didn't mean, like when you broke up with me on my B-Day.<br />Also that mixed Cd that I left on your doorstep was the last one that I ‘ll be making for you....more or less...<br />Anyway give me a call, I am doing very well.........<br />............<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdUYQscpovI/AAAAAAAAACM/fQC_mpeUscw/s1600-h/2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdUYQscpovI/AAAAAAAAACM/fQC_mpeUscw/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320185209896411890" border="0" /></a><br />Call me when you get a chance<br />All right good-bye .<br /><span style="font-weight: bold;">(click)<br />Telesekreter: your message has been deleted…<br />Nick: Fuck!...</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">Yaklaşık iki buçuk dakika boyunca, daha yeni ayrıldığınız, acısını içinizden atamadığınız, fotoğrafına dolu dolu gözlele baktırıp, düz duvara tırmandıran sevgilinizin cep telefonuna durup dururken “seni özledim temalı” sesli mesaj bırakmaya kalkarsanız işte böyle olur. Kıza gerek kalmaz, cep telefonunun telesekreteri kendiliğinden siler mesajı…”hadi bebişim yorma bizi, ayrıca the person you have called can not be reached, because he/she is kissing one another…” der kısaca.<br /></div>…………………<br /><div style="text-align: justify;">“Where’s Fluffy”..New York da… Tüm gençlik bunun peşinden koşuyor. Herkes onları görmek istiyor, ama onlar çok gizemli…cep telefonlarına sürekli mesajlar geliyor, Where’s Fluffy şurda çıkacak, burda çıkacak diye…ama grup ortada yok…en son gelen mesajla “Where’s Fluffy”nin o gece çıkacağına dair müthiş bir haber alınıyor ve ortalık inliyor.<br /><br />New York’da “Where’s Fluffy” grubunun peşinde geçen bir gece, gençler ve müzik. Sevimli mi sevimli bir film Nick ve Norah’nın Bitmeyen Şarkıları…<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Nick (Michael Cera) kız arkadaşı Tris’ten (Alexis Dziena) yeni ayrılmıştır, ve hala onu düşünmektedir, bunalımdadır. Tris ise çoktan başka birini bulmuştur.. Caroline (Ari Gaynor), Norah’ın en yakın arkadaşıdır..Ne zaman gece dışarda zaman geçirelim deseler, Caroline asla ayık kalamaz, Norah da her defasında O’nu toplamak zorunda kalır..Ve Norah (Kat Dennings ) ..Tris ile aynı okuldadır ve yüzünü görmeden Nick’e, Tris için hazırlamış olduğu birbirinden harika karışık cd’leri dinleyerek çoktan aşık olmuştur bile..<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Nick Hoboken’li bir lise öğrencisi ve gey bir indie grubunun gey olmayan tek üyesidir…Where’s Fluffy’nin sahne alacağı gece onların da mini bir konserleri vardır. Tris ve yeni sevgilisi de ordadır, Norah ve sarhoş olma yolunda emin adımlarla ilerleyen Caroline de…Derkeen Tris, Norah’a yeni sevgiliyi tanıştırır , üstüne üstlük “sen yine yalnızsın galiba” gibilerden kıza sataşır, Norah ise bardaki çoçuğu işaret ederek erkek arkadaşı olduğunu söyler ve gidip öper. Bardaki şanslı Nick’tir. Tüm macera bundan sonra başlar..Nick’in grup arkadaşları sarhoş kanka Caroline ile ilgilenirken, Nick de Norah da birbiriyle ilgilenmek zorunda kalır.<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdUWuBkBK4I/AAAAAAAAAB8/n3ci-KsUlpU/s1600-h/nick_and_norah_s_infinite_playlist_movie_image_kat_dennings_and_michael_cera.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SdUWuBkBK4I/AAAAAAAAAB8/n3ci-KsUlpU/s320/nick_and_norah_s_infinite_playlist_movie_image_kat_dennings_and_michael_cera.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320183514757409666" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Biraz karışıklık, arayıp bulamama, üstüne birazcık bela, eski kız arkadaş, biraz müzik ve sevimli gençlik derken ortaya kendini gülümseterek izleten hoş bir seyirlik çıkar. Bir beklenti içine girmeden izlenebilecek, hatta film içindeki hoş detaylarla da, ki bu detaylara daha sonra değineceğiz, sizi sarabilecek bir gençlik filmi Nick ve Norah’nın Bitmeyen Şarkıları…iyi seyirler.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8372980931453332236?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>eli s blindhttp://www.blogger.com/profile/03718088256256714279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-42203003411347319732009-04-01T17:58:00.012+03:002009-04-02T00:10:46.581+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdODGpN1d1I/AAAAAAAAANo/Mm7oHpGY2iY/s1600-h/luis+bunuel.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 329px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdODGpN1d1I/AAAAAAAAANo/Mm7oHpGY2iY/s400/luis+bunuel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319739735021025106" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">"Un Chien Andalou"</span> iki düşün bir araya gelmesinden oluşmaktadır. Dali’ye yaptığı bir ziyarette, rüyasında; ayı kesen ince uzun bir bulutla [filmde de ince bir bulut ayın tam ortasından geçmektedir], bir gözü kesen ustura gördüğünü anlatır Bunuel. Bunun üzerine Dali’de bir gece rüyasında karıncalarla dolu bir el gördüğünü anlatır ve şöyle der: “Bu düşlerden yola çıkarak bir film yapsak nasıl olur ?” İlk etapta Bunuel bu fikre yanaşmasa da sonrasında işe koyulurlar.<br /><br />Çok kısa bir sürede yazarlar senaryoyu, neredeyse bir hafta bile sürmez. Senaryoyu oluşturmaya karar verdiklerinde basit diye niteledikleri bir takım kurallar getirirler; psikolojik, kültürel ve de mantıksal hiçbir açıklamaya meydan vermeyecek düşünce ve görüntüleri benimsemek gibi. Usa aykırı her düşünceye açık olmak esas alınırken nedeni hiç araştırmadan sadece ilgilerini uyandıran ve kendilerini şaşırtabilecek görüntüleri benimserler.<br /><br />Senaryo üzerinde çalıştıkları süreç içerisinde asla anlaşmazlığa düşmediklerini anlatıyor Bunuel. “Bir fikre birimiz karşı çıkarsa doğruluğunu algıladığımıza olan inançtan olsa gerek hemen onu iptal ediyorduk ve bunun aksine de ikimizin hemfikir olduğu yerleri de hemen senaryoya alıp tam bir özdeşme sergiliyorduk” diyerek aktarıyor yazılım dönemini. Tabi ki senaryoyu bitirdikleri vakit fark ettikleri ilk şey bunu kimsenin asla kabul etmeyeceği düşüncesi oluyor. Ve Bunuel bu kesinlik üzerine filmi tamamen kendisi yapmaya karar verip annesinden para istemeye koyuluyor ve nihayetinde de noterin devreye girmesiyle de olsa- film için gereken parayı alıyor. Onbeş günde çekimi bitecek olan bu film için Bunuel, Paris’te Billancourt Stüdyoları ile anlaşıp; kameramanı Duverger ve Batcheff &amp; Simon Mareuil adlı oyuncuları ile filmini kotarır.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdOD3jPv3KI/AAAAAAAAAOA/mHKXbj2oor8/s1600-h/_un_chien+andolou.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 260px; height: 204px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdOD3jPv3KI/AAAAAAAAAOA/mHKXbj2oor8/s400/_un_chien+andolou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319740575232023714" border="0" /></a>“Filmin çekimi esnasında platoda toplasan 6-7 kişi kadardık” diyor yönetmen ve dahası oyuncular dahil kimse ne ya¬pacağını bilmiyordu. Verdiği direktifler gerçektende filmin gideceği yeri gösteren cümlelerden oluşuyor; “Wagner’i dinlediğini düşünerek camdan dışarı bak” gibi. Fakat camdan bakan sadece bakıyor; çünkü nereye ve niye baktığını bilmi¬yor. Çekim notlarına kameramanı ile olan uyumunu da ekliyor Luis Bunuel.<br /><br />Olayın diğer kahramanı Dali elbet; çekimlerin son dört gününe yetişebilen Dali, Bunuel’in aktarısıyla: “Tüm zama¬nını derisi saman doldurulmuş eşek kafataslarının gözlerine zift doldurarak geçiriyor.” Filmin kurgusunun bitip ne yapılacağı üzerine düşündükleri dönemde -bir yandan da filmi bazı gözlerden kaçırmaya çalışmaktadırlar- Man Ray ile tanışır Bunuel. Ve Ray’in aracılığıyla gerçeküstücülüğün ünlü kalemlerinden biri olacak Aragon ile tanışır. Bu samimiyetin ardından Ray ve Aragon, filmi Ursulines Stüdyoları’nda görürüler. Her ikisi de film için bir ilk gösterim gecesi hazırlamak gerektiği fikrini öne sürerler.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdODGztJYpI/AAAAAAAAAN4/FEZ0hY7Jnd8/s1600-h/und+chien+andalou.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 381px; height: 254px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdODGztJYpI/AAAAAAAAAN4/FEZ0hY7Jnd8/s400/und+chien+andalou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319739737836708498" border="0" /></a>Sadece gerçeküstücü sinema için değil gerçeküstücülüğün tümü için o zamanlar şu yorumu açıklamayı- yapar Luis Bunuel: “Amerika, Almanya, İspanya, Yugoslavya gibi çeşitli yelerde yaşayan ve daha birbirlerinden haberi olmadan aynı akıldışı ve içgüdüsel anlatımı benimsemiş insanların uyduğu bir tür çağrı oldu gerçeküstücülük. Bu sözcüğü daha hiç duymadan, İspanya’da yayımlamış olduğum şiirler, bizleri Paris’e çeken bu çağrının bir belirtisi idi. Aynı şekilde, Dali ile beraber Endülüs Köpeği’nin senaryosu üzerinde çalışırken, kendiliğinden oluşuveren bir yazı türü kullanıyor, farkında olmadan gerçeküstücü anlayışı benimsemiş oluyorduk.”<br /><br />Bu noktada film bir özellik daha kazanacak ve gerçeküstücüleri Blanche Meydanı’nda Cyrano Café’de bir araya getirecekti. Bu diğer yandan Bunuel’in Ray ve Aragon’u saymaz isek ilk defa akım üyeleriyle tanışması demekti. Bu toplantıda bulunanlar arasında: Max Ernst, Andre Bréton, Paul Eluard, Tristan Tzara, René Char, Pierre Unik, Tanguy, Jean Arp, Maxime Alexandre ve Magritte yer alıyordu.<br /><br />Filmin ilk gösterimi için ücretli davetiyeler hazırlanır ve Paris’in seçkin isimleri Ursulines Stüdyoları’nda bir araya gelir. İzleyiciler arasında gerçekten de sıkı isimler vardır; Picasso, Le Corbusier, Cocteau, Christian Berard, Georges Auric gibi. Bunu dışında tüm gerçeküstücüler tam kadro oradadırlar. Bunuel filmin sonraki çoğaltımlarında perde ve ekrana da yansıyacak olan şu müthiş cümleyi kura¬caktır: “Başarısızlığa uğramam halinde, izleyicilere fırlatmak için tüm ceplerimi çakıl taşlarıyla doldurmuştum.” Bunu desteklemek içinde şu cümleleri kurar yönetmen: “Dulac’ın Artaud’nun senaryosundan yola çıkarak yaptığı La Coquille et le Clergyman filmi izleyici yuhalamıştı; oysa benim hoşuma gitmişti. Ben kendimi bundan da kötüsüne hazırlamıştım.” Ama çakıl taşlarına gerek olmayacaktı, hem de hiç; salondan gelen tek ses ardı arkası kesilmeyen alkış ve ıslık sesleridir.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdOD3jMMc7I/AAAAAAAAAOI/KQgI3gfe_Gw/s1600-h/salvador+dali.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 206px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdOD3jMMc7I/AAAAAAAAAOI/KQgI3gfe_Gw/s400/salvador+dali.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319740575217120178" border="0" /></a>Bunun sonrasında yönetmen kesin bir şekilde gurubun içindedir ve Breton’un evinde yapılan toplantılara katılmaktadır. Un Chien Andalou’ya dönelim; film, ilk gösterimi ardından Stüdyo 28 tarafından satın alınır. Bu nokta neredeyse yönetmenin yaşamının sonuna dek sürecek olan tehdit ve hakaretleri de başlatmış olacaktı. Zira ilk göste-rimlerden he¬men sonra -ki film çok uzunafişte kalmış ve iyi hasılat getirmişti- insanlar karakollara başvurup: “Bu vahşet saçan edepsiz filmi yasaklamanız gerekir.” şeklinde rahatsızlıklarını dile getirmişlerdi. Gösterimlerin biri esnasında filmle alakalı mıdır bilinmez ama hamile bir kadın düşük yapar, bu mal¬zeme olarak kullanılmak istense de film yasaklanmaz.<br /><br /><span style="font-style: italic;">Bu yazı Şenol Erdoğan'ın "Avant-Garde Sinema Üzerine" isimli kitabından alıntıdır.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-4220300341134731973?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-25440273873244122002009-03-29T21:45:00.022+03:002009-03-31T17:05:42.571+03:00<strong><span style="color: rgb(204, 51, 204);">The Wackness</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Nick and Norah’s Infinite Playlist,</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Twilight...</span></strong><br /><br /><div style="text-align: left;">Elimize üç adet “ah aah, hey gidi gençlik “ dedirten sırasıyla iyi, şirin ve vampirli filmlerimiz var. Üç filmdeki tüm çiftler hemen hemen aynı yaştalar. Üç filmin de müzikleri güzel. Ama pek de fazla ortak yönleri yok. Yine de üçü de izlediğinde kendimizden birşeyler bulabileceğimiz tarzda. Sözü fazla uzatmadan ilk sırayı The Wackness’a veriyor ve “Gençlik Ateşi” başlıklı yazımızın devam edeceğini dip not olarak düşüyorum.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdIFgEEdoWI/AAAAAAAAANI/w80-gxp8DWQ/s1600-h/17_wackness_lg.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SdIFgEEdoWI/AAAAAAAAANI/w80-gxp8DWQ/s400/17_wackness_lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319320158284390754" border="0" /></a>Başrollerini Sir Ben Kingsley ve Josh Peck ‘in paylaştığı filmin yönetmenliğini daha önce All The Boys Love Mandy Lane ‘i de çeken Jonathan Levine yapmış. Filmin senaryosu da kendisine ait olan Levine, Brown mezunu ve New York’a döndükten sonra Amerikan Film Enstitüsü’ne başlamış. Bitirme tezi Shards kısa metraj üzerine ve bol ödüllü. The Wackness, yönetmenin ikinci uzun metraj filmi ve Sundance İzleyici Ödülü’nün de sahibi.<br /></div><br />................<br /><div style="text-align: justify;">Filmimiz 1994 yılında New York da geçiyor. Kurt Cobain henüz ölmüş, New York sokakları ise hip hop ile bangır bangır inlemekte. Adamımız Luke Shapiro (Josh Peck), liseyi yeni bitirmiş, gideceği üniversite son tercihi, kızlarla iletişimi sıfır, tek arkadaşı ise yaşı orta, ruhu genç Doktor Squires (Sir Ben Kingsley) olan, maddi durumu kötüleşmiş ailesine yardım için elinden geleni yapan, bunun için marihuana satan, kafası karışık, içine biraz kapanık, histerik annesi ve fazla sakin babası ile birlikte yaşamaya çalışan bir gençtir. Dr. Squires ise, ruhen ergenlik döneminde olan, karısına yetmeyen, üvey kızının üzerinde ise doğal olarak hiç bir söz hakkı olmayan üvey baba ve otçu doktor rolündedir. Luke, Dr.Squires'e ot sağlar, Doktor da ona terapi. Ancak film ilerledikçe görürüz ki aslında asıl terapiyi Luke O’na sağlamaktadır. Derken, Luke Dr. Squires’in üvey ve güzel kızı Stephanie (Olivia Thirlby) ile tanışır ve tabii ki O'na aşık olur. O ilk kez masumiyetle aşkı tadarken, Stephanie Luke’u olayın farklı boyutlarıyla da tanıştırır.<br /></div>.........................<br /><div style="text-align: justify;">The Wackness gerek konusu gerek temposu ile, sakin, sevimli bir film. ama, filmi çekip çevirenin Ben Kingsley olduğunu söylemek gerek. Gerçekten de izlemesi çok keyifli. Filmin femme fatale ‘ı diyebileceğimiz Olivia Thirlby ise, yaşına göre rolünün hakkını vermiş. Aynı şekilde Luke karakterini canlandıran Josh Peck de. İyi oyunculuklar denilemez bence, ama uyumlu ve kesinlikle rahatsız etmiyor. Filmdeki iki anne de irite, histerik, tatminsiz anne rollerini başarıyla yansıtıyorlar seyirciye. Luke’un annesini canlandıran Talia Balsam ve Stephani’nin annesi rolünde Famke Jannsen, kısacası tüm ekip gerçekten uyum içinde. Ben Kingsley’i ayırıyoruz tabii ki. O filmi sürükleyen. Mary- Kate Olsen da filmde sarışın hippie rolünde. Kendisini sürekli trend yaratırken gördüğümüzden (hep beraber vakit geçiririz de...) filmdeki sevimli sarışının kim olduğunu ancak daha sonra anlayabildim.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/Sc_EhSuGohI/AAAAAAAAABs/mFgb_0wE_RM/s1600-h/wackness2008.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/Sc_EhSuGohI/AAAAAAAAABs/mFgb_0wE_RM/s320/wackness2008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318685761187783186" border="0" /></a>Olayların 90'lı yılların ortasında geçmesi de filme ayrı bir hava katıyor diyebiliriz. Örneğin Stephanie, Luke’a "telefon numaramı almalısın" dediğinde, insan Luke’un cep telefonu çıkarıp numarayı kaydedeceğini sanıyor ama tabii ki numara bir kağida yazılıyor. En pratik iletişim şekli çağrı cihazları. Tupac ve Biggie hala hayatta ve Notorious B.I.G de filmin en romantik sahnelerinden birine eşlik ediyor.<br /></div><br /><br />Dolayısıyla, bu sakin tempolu tatlı film, New York görüntüleriyle, biraz da nostaljik tadıyla halet-i ruhiyenize göre güzel vakit geçirmenizi sağlayabilir.<br /><br />Gençlik Ateşi serimizin diğer filminde görüşmek üzere...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2544027387324412200?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>eli s blindhttp://www.blogger.com/profile/03718088256256714279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-65826211047173335432009-03-26T21:47:00.007+02:002009-03-26T22:29:59.128+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm4.static.flickr.com/3602/3320842256_f0983c4507_b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 352px; height: 495px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3602/3320842256_f0983c4507_b.jpg" alt="" border="0" /></a>FİLM, YÖNETMEN, SÜRE<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Kurmaca </span><br />1) Bir Kaplumbağa ve Tavşan Hikayesi - Abdülbaki Yavuz 11'16''<br />2) Dragonfly - A. Can Eren 19'44''<br />3) Sapak - Fırat Mançuhan 15'00''<br />4) Darbe - Eray Mert 09'51''<br />5) Bıçak - Serdar Gezer 10'00''<br />6) Tek Notalık Adam - Dağhan Celayir 14'00''<br />7) Dore Giderken - Anıl Kaya 09'21''<br />8) Hüküm - Rezan Yeşilbaş 20'00''<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Deneysel </span><br />1) Karşı - Mehmet Göksu 03'47''<br />2) Ah Aklımdan Ölümün Geçer - Eray Mert 01'49''<br />3) Paralleles - Gökhan Bulut 03'58''<br />4) Uyuyan Günah İşlemez - Veysel Çelik 12'00''<br />5) Yeni Dünya Düzeni - Niyazi Selçuk 10'35''<br />6) Çimenlikte Uzanmak - Mehmet Can Yavuz 14'48''<br />7) İzdüşümsel Fantaziler - Burak Koçak 04'02''<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Canlandırma </span><br />1) Yar - Mert Kızılay 06'06''<br />2) Gemeinschaft - Özlem Akın 03'48''<br />3) Dino Tork - Adil Alpakın 10'33''<br />4) Watt - Burak Kurt 05'00''<br />5) Tahta Kurdu - Mehmet Akif Yiyen 04'30<br />6) Karanlık - Mehmet Akif Yiyen 10'44''<br />7) Tavşan Tavşan - Burak Kurt- Münire Bozdemir 08'00''<br /><br /><br />Dereceye giren filmler 13 Nisan 2009 akşamı Yıldız Teknik Üniversitesi Yıldız Kampüsü'nde yapılacak olan gala gecesinde duyurulacak.<br /><a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://yildizkisafilm.org/"><br />http://yildizkisafilm.org/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6582621104717333543?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-69234108724684123392009-03-18T21:30:00.008+02:002009-03-20T15:15:40.745+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/ScFQJVKsSVI/AAAAAAAAALM/_7ClcnerRjA/s1600-h/high+fidelity+original+soundtrack.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 300px; height: 297px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/ScFQJVKsSVI/AAAAAAAAALM/_7ClcnerRjA/s400/high+fidelity+original+soundtrack.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314617156504930642" border="0" /></a>Soundtrack denildiğinde "filmler için yapılan müzikler", "film müzikleri", "bir filmde kullanmış olan müzikler" gibisinden tanımlamalar tam olarak doğru olamamakta. Soundtrack dediğimiz şey adı üstünde "sound track"'dır. Bir film içerisinde kullanılan ses efektleri dahil olmak üzere, neredeyse diyalog haricindeki bütün ses kayıtlarıdır. Yeri gelir Tarantino gibi, yönetmenin kendi seçkisinden ve daha önceki yıllarda yapılmış şarkılardan oluşan "playlist" tadında seçkiler kullanılırken, yeri gelir "Philip Glass" gibi bir dahiyane müzisyenin ellerinde şekillenir. Eğer filmin kendisi zaten soundtrack değilse tabi...<br /><br />High Fidelity, dönen bir plak üzerinde yazıların geçişi ve fonda da "<span style="font-style: italic;">13th Floor Elevators</span>"'dan "<span style="font-style: italic;">You're Gonna Miss Me</span>" ile açılır. Böyle bir film için en güzel açılışı yapmıştır bence "<span style="font-style: italic;">Stephen Frears</span>". Yanda resmini gördüğümüz "<span style="font-style: italic;">Rob</span>" ve onun plak dükkanı "Championship <span style="font-style: italic;">Vinyl</span>"'de çalışan iki müzikal manyak, "Dick" ve "Barry"'nin muhabbetleri soundtrackden çok daha fazlasıdır tabii ki. Film süresinde yaklaşık 60-70 farklı şarkının bahsi geçer. Ancak soundtrack aşağıda isimleri geçen 15 şarkıdan ibarettir. Bu bile fazlasıyla tatmin edicidir kanımca.<br /></div><br /><br /><br /><br />1. "You're Gonna Miss Me" - 13th Floor Elevators<br />2. "Ev'rybody's Gonna Be Happy" - The Kinks<br />3. "I'm Wrong About Everything" - John Wesley Harding<br />4. "Oh! Sweet Nuthin'" - The Velvet Underground<br />5. "Always See Your Face" - Love<br />6. "Most of the Time" - Bob Dylan<br />7. "Fallen for You" - Sheila Nicholls<br />8. "Dry the Rain" - The Beta Band<br />9. "Shipbuilding" - Elvis Costello &amp; The Attractions<br />10. "Cold Blooded Old Times" - (Smog)<br />11. "Let's Get It On" - Barry Jive &amp; The Uptown Five<br />12. "Lo Boob Oscillator" - Stereolab<br />13. "Inside Game" - Royal Trux<br />14. "Who Loves the Sun" - The Velvet Underground<br />15. "I Believe (When I Fall In Love It Will Be Forever)" - Stevie Wonder<br /><br /><span style="font-style: italic;">Stevie Wonder'ın "I Just Called To Say l Love You"</span> şarkısıyla ilgili, bir müşteri ve Barry arasında şöyle de bir diyalog geçer.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Müşteri:</span> Kızım yaş günü için bir plak istiyor.''<span style="font-style: italic;">I Just Called To Say l Love You</span>.'' Sizde var mı?<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Barry:</span> - Var.<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Müşteri:</span>- Harika. Alabilir miyim?<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Barry:</span>Hayır. Hayır, alamazsınız.<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Müşteri:</span>- Neden?<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Barry:</span> - Çünkü duygusal ve zevksiz. O plağı asla satmayız. Alışveriş merkezine git.<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Müşteri:</span> Senin sorunun ne?<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Barry:</span>Kızını tanıdığını mı sanıyorsun? O şarkıyı seviyor olamaz. Yoksa kızın komada mı?<br /><br /><div style="text-align: justify;">Soundtrack bir şarkı hariç olmak üzere, daha önceden yayınlanmış şarkılardan oluşmakta. O kalan tek şarkı da, filmin finali için de oldukça etkileyici olmakla birlikte, "Jack Black"'in efsanevi <span style="font-style: italic;">"Let's Get It On" </span>yorumudur. Sonrasında da "Rob", "<span style="font-style: italic;">Laura</span>" için bir karışık kaset doldurmak üzere kayıt masasının başına geçer...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6923410872468412339?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-75106623751749834782009-03-10T11:02:00.015+02:002009-03-12T10:25:48.936+02:00Çok film izleyen ama değerlendirme aşamasında "hacı o ne filmdi öyle öyle yaa", "olum bi bok anlamadım" ve "oha! ne furdu lan!" gibi cümleleri aşamayan biri olarak ben de tespit ettiğim klişe gibi ama değil gibi olan şeyleri paylaşayım dedim.<br /><br />Bunlardan biri de yazının başlığında belirttiğim adamdır. Bu adamlar filmdeki kötü adamın sağ koludurlar. Aslında o adam da kötü adam olmayabilir tam olarak. Özünde iyidir de Şartlar onu itmiştir veya yanlış anlaşılmıştır ama o başka bir konu. Bizim meselemiz ise o ikinci adam. Bu abiler gerçekten çok delikanlı adamdır. Kötü adamımızı bir an yalnız bırakmazlar. Daha çok asker kökenli olduklarından "emir demiri keser" mantığıyla her emri ses çıkarmadan uygular, geri kalan adamlardan karşı çıkan olursa kulaklarını çekerler. Fazla, hatta fikirleri sorulmadıkça hiç konuşmazlar. Nadiren kötü adamın iyice sapıttığı anlarda "ulan yapmasak daha iyi gibi be" der gibi bakarlar ama yine de ses etmezler âmirlerine.<br /><br />Taa ki filmin kopma anı gelir ve iyi adamımız kötü adamı, o pis adamı, lanet olası serseriyi alt eder. Bu aşamada 2. kötü adamımız çok acayip bir şekilde en kritik rolü oynar. İyi adam tüm adamlarının önünde kötü adamı döver. Biz ise deriz ki "ulan dövsen noolacak? adamları seni döver ki, kötü bunlar delikanlı değiller". Fakat öyle olmaz işte. 2. kötü adam, ki artık 2. iyi adamdır, çıkar ve kendine yakışanı yapar. Ya diğer adamlarını durdurur, iyi adamımızı tebrik eder, ya dövülen kötü adamı tutuklar ya da öyle bir şeyler yapar işte. İyi adamın alnının akıyla buralara geldiğini, artık onu rahat bırakmalarını gerektiğini falan söyler veya ima eder<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SbZGiE9B56I/AAAAAAAAAGY/RfyZ6vDed_E/s1600-h/david_morse.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 174px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SbZGiE9B56I/AAAAAAAAAGY/RfyZ6vDed_E/s200/david_morse.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311510361789294498" border="0" /></a>. Otoritesi de öyle güçlüdür ki, diğer adamlar ses çıkarmaz.<br /><br />Bu rolü oynayan aktörler başrol olmazlar pek fazla. Kötü adam ise nüfuslu bir aktördür. Tüm durumlara en uygun örneklerden biri de "<a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/title/tt0117500/">The Rock</a>" filmidir. <a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/name/nm0000115/">Nicholas Cage</a> iyi, <a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/name/nm0000438/">Ed Harris</a> kötü adamdır. Kritik adamımız ise <a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/name/nm0001556/">David Morse</a>'dur. Filmi bilmeyenler için konu aynen yukarıda anlattığım gibidir.<br /><br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SbZGutpFVYI/AAAAAAAAAGg/2qcjgmeh5dc/s1600-h/untitled.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 251px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SbZGutpFVYI/AAAAAAAAAGg/2qcjgmeh5dc/s320/untitled.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311510578869917058" border="0" /></a>Bu adamlar hakkında nasıl bir duygu beslesem kestiremiyorum. Bir yandan "ulan madem iyi adamı haklı buluyon, ne bekliyon bu saate kadar? ille dayak yemesi mi lazım âmirinin" diye kızıyorum. Bir yandan "aferin lan adama. bak nası delikanlı gibi iyi adamı yedirmedi diğerlerine" diye sırtını sıvazlıyorum. Bir yandan "ulan ne kaypak adammış, sattı hemen adamı" falan diye sitemkârlaşıyorum. Fakat nihayetinde seviyorum bu adamları ben. Aklıma gelen diğer örnekleri <a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/name/nm0000126/">Kevin Costner</a>'ın <a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/title/tt0119925/">The Postman</a>'ında ve<span style="color: rgb(102, 0, 0);"> </span><a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/title/tt0296572/">The Chronicles of Riddick</a>'te, resimdeki sahneden hemen sonra yaşanmıştır. <span style="font-size:78%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SbZQTuwctLI/AAAAAAAAAGo/2Th8zw1_JKw/s1600-h/riddick.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 206px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SbZQTuwctLI/AAAAAAAAAGo/2Th8zw1_JKw/s320/riddick.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311521110429054130" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">(<a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.imdb.com/name/nm0881631/">Karl Urban</a> kasıntısı)</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-7510662375174983478?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>depikhttp://www.blogger.com/profile/11291175797264350180noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-18438932367039619342009-03-07T23:31:00.005+02:002009-03-08T02:14:37.243+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/SbLveueTpUI/AAAAAAAAAEc/yCu5AesyBO0/s1600-h/high-fidelity-1-1024.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310570221773497666" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 176px; height: 200px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/SbLveueTpUI/AAAAAAAAAEc/yCu5AesyBO0/s200/high-fidelity-1-1024.jpg" border="0" /></a><br /><div><strong>Şahsi görüşler</strong>den yola çıkarak bir "High Fidelity" saygı duruşu gerçekleştirmemiz gerekiyorsa bunu aşağıdaki maddeler sebebiyle yapabiliriz:<br /><br />*Top 5 sıralamalarıyla müthiş bir "erkek beyni" formülazasyonu yaptığı için.(Evet, çünkü birden fazla şeyi önem sırasına göre dizmek veya standardizasyon ve dahi bu gibi sınıflandırmalar "erkek beyni"ne yaraşır.Bayanlar bunu yapmaktansa ölmeyi tercih ederler çünkü onlara göre her şey ayrı bir öneme sahiptir ve sınıflandırmalar çok çeşitli açılardan yapılmalıdır.)<br /><br />*"Ne yapacağını bilememe durumlarında gerçekten ne yapacağını bilemez olduğunu belli edecek -Ian'ın plaklarını neye göre dizmeye çalıştığını hatırlayalım- davranışlarda bulunan erkeğe nasıl davranacağını bilen kadın formülü"nü şıp diye karşımıza çıkardığı için.(Kuşkusuz ki bu kadın tiplemesi her erkeğe uyumlu değil ama çoğuna uyar kanısındayım.)<br /><br />*Kaset doldurmak üzerine verdiği tüyolar için.<br /><br />*Kız tavlamak üzerine verdiği tüyolar için.(Sonu başarısız da olsa "tavlamak" "tavlamak"tır.)<br /><br />*Hayal dünyasından çıkıp gerçek dünyaya merhaba demenin -fantazilerden sıkılan adam otuzunu aşmış ve artık pes etmiştir- bünyelere verdiği o garip rahatlama hissini ve aynı derecede garip huzursuzluğu hissettirdiği için.<br /><br />*Müthiş iş arkadaşlarının(!) işleri nasıl da kolaylaştırdığını gösterdiği için.<br /><br />*"Kötü anne" formülündeki başarı için.<br /><br />*"Kötü evlat" formülündeki başarı için.<br /><br />*"Aşktan ırak ilişki" kavramını ve dahi "aşk" kavramını da - o kadar olmasa da- gözümüze soktuğu için.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1843893236703961934?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>Çiçernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-85673057918698478172009-03-06T10:22:00.014+02:002009-03-06T17:45:00.418+02:00“In a quaint caravan, there's a lady they call The Gypsy<br />She can look in the future, And drive away all your fears<br />Everything will come right, If you only believe The Gypsy<br />She could tell at a glance, That my heart was so full of tears<br />She looked at my hand and told me,My lover was always true<br />And yet in my heart I knew, dear ,Somebody else was kissing you<br />But I'll go there again,'Cause I want to believe The Gypsy<br />That my lover is true,and will come back to me some day..”<br /><br />Ink Spot performansı eşliğinde, Frank’in (Leonarda di Caprio), April’i (Kate Winslet) bir partide görmesiyle başlar filmimiz...Tanışmalarının ardından April ile Frank’in yaşayacakları hakkında ilk kilit cümle Frank’den gelir..<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SbDi71ebhEI/AAAAAAAAAA8/1dKk4qqQ_sA/s1600-h/untitled.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SbDi71ebhEI/AAAAAAAAAA8/1dKk4qqQ_sA/s320/untitled.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309993478264685634" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">April: Nelerle ilgilenirsin?</span> <span style="font-style: italic;">Frank: (gülerek) Bu soruyu cevaplarsam yarım saat içinde ikimiz de sıkıntıdan ölmüş oluruz.</span><br /></div>.............<br />Birbirlerine aşık çift Frank ve April Wheeler, “diğerleri gibi” olmak istemedikleri bir hayatı yaşayacaklarına inanmışlardır. Adı Revolutionary Road olan (Devrim Sokağı/Yolu) olan sokaktaki güzel evlerine taşınırlar. Frank sevmediği sıkıcı işinde çalışmakta, April ise, kimsenin beğenmediği bir performansla aktrislik hayallerine devam etmektedir. Birbirlerini çok seven çiftin arasındaki ipler, zaman içinde gerilmeye başlamıştır ve bir gün, herşeyi eskisi gibi yapmak ve rutinlikten kurtulmak adına, April Frank’a çok parlak bir fikirle! gelir...Yaz sonunda Paris’e taşınılacak ve herşeye yeniden başlanacaktır...Ancak işler planlandığı gibi gitmez, April’in sürpriz hamileliği ve Frank’in terfisi işleri karıştırır..<br />..........<br />Film boyunca, April in travmaları , Frank’ın gerilimleri ve ikisi arasındaki, ilişkilerini ve kendilerini sorgulama halleri inanılmaz gerçek, tanıdık ve kalbinize dokunuyor. Sıradan olmaktan kaçan ve ani bir kararla hayatlarını bildik rutinlerden kurtarmaya çalışan çift için, kendilerini keşif yeniden başlamakla kalmıyor, Frank alıştığı düzenin bozulmasına hazır olmadığını, olmaktan çok korktuğu “diğerleri” gibi olmaya başladığını, April ise çocukların aslında kendi için istemeden de olsa ikinci planda olduğu gerçeğini, kronik mutsuzluğuyla başa çıkamayacağını, istemediği o hayatı hep yaşamak zorunda kalacağı gerçeğiyle yüzyüze kalıyor. Bu arada ikisinin de birbirlerine ihanetleri karşısında Frank’in kendini suçlu hissetmesiyle bunu April’e söylemesi April’in ise kendi kaçamağından hiç bahsetmeye gerek görmediği, Frank’e çok net bir şekilde” seni artık sevmiyorum,..bana dokunursan çığlık atarım” dediği gerilimin, mutsuzluğun tavan yaptığı sahnelerdeki oyunculuklara şapka çıkartmak gerek.<br /><br />Leonardo di Caprio, Kate Winslet’ın karşısında Titanik’ten beri, “kardeşi gibi görünme” sendromunu hala bize yaşatsa da, ikisinin de oyunculuklarının , kendinize sizin o travmaları yaşıyor olduğunuzu hissettirecek kadar iyi olduğunu tekrar belirtmek isterim. Micheal Shannon’un, bir süre psikiyatrik tedavi görmüş, zeki adam, John Givings rolünde, çifte hayatları hakkındaki gerçekleri acımasızlıkla yüzlerine söylediği sahneler, zaman zaman klişe bir oyunculukla sergilenmiş gibi görünse de;<br /> “..Bir konuda çok memnunum. Hangi konuda olduğunu bilmek ister misin?<br />(eliyle April’in şiş karnını işaret ederek)..O çocuk ben olmayacağım için gayet memnunum...”<br />sahnesindeki repliği ve oyunculuğu ile filmin en çarpıcı sahnelerinden birine imzasını atıyor kanımca.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SbFEmNX_HDI/AAAAAAAAAK0/zUcNr09HGac/s1600-h/Revolutionary+Road+kate+winslet+sam+mendes+leonardo+di+caprio_.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 587px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SbFEmNX_HDI/AAAAAAAAAK0/zUcNr09HGac/s400/Revolutionary+Road+kate+winslet+sam+mendes+leonardo+di+caprio_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310100858862509106" border="0" /></a><br />Final sahnelerine gelince, oyunculukların ders niteliğinde kabul edilebileceğini düşünmekteyim. Travmaların nasıl sonlandığının görülebilmesi adına son sahnelerden fazla bahsetmeyeceğim..<br /><br />Revolutionary Road, hem iyi bir edebiyat uyarlaması, hem de gerçekten sıkı ve güzel bir kurguya sahip. Hepimizin aklından çoğu zaman geçen, “başkaları gibi olmak istememe” haline gerçekçi bir yaklaşım. Yine de “Hayallerin Peşinde” koşmayı bırakmamak adına, yazımı Ink Spot’un şarkısındaki manidar dizeleri hatırlatarak bitirmek istiyorum…<br /><br />…………………………………..<br />She can look in the future, And drive away all your fears<br />Everything will come right, If you only believe The Gypsy<br />………….<br /><br />..iyi seyirler..<br /><br />Dip Not: Revolutionary Road, Richard Yates'in 1961 tarihli aynı adlı romanından Justin Haythe tarafından uyarlanan 2008 yapımı film. Yönetmenliğini American Beauty filmi ile Oscar ödülü kazanan Sam Mendes' yapıyor. Winslet, DiCaprio ve Kathy Bates bu filmle, 1997 yapımı Titanic filminden sonra ilk kez bir araya geliyorlar. Revolutionary Road aynı zamanda Kate Winslet'ın eşi Sam Mendes ile yaptığı ilk film projesidir.<br /><br />Ayrıca “Revolution Road”u izleyen” Little Children”ı da izledi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8567305791869847817?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>eli s blindhttp://www.blogger.com/profile/03718088256256714279noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-76648801658553602762009-03-04T21:23:00.019+02:002009-03-31T14:55:22.961+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.trailer2008.com/wp-content/uploads/2008/04/mandylane1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; width: 332px; cursor: pointer; height: 487px;" alt="" src="http://www.trailer2008.com/wp-content/uploads/2008/04/mandylane1.jpg" border="0" /></a>Geçtiğimiz ifistanbul'un nöbetçi sinema kuşağının 3 filminden bir tanesiydi bu teen slasher. Son yıllarda yapılmış türe uygun birçok film arasından neden bu film seçildi pek anlayabilmiş değilim.<br /><br />Filmim adından da anlaşılacağı gibi Mand Lane oldukça alımlı bir genç kızımızdır ve etrafındaki bütün yeniyetmeler de kendisine fena halde hastadır. Hayran kitlesinin bu kadar geniş olmasındaki asıl etken de aynı zamanda kendisinin henüz erkek arkadaşı olmamış bir bakire olması. Hal böyle olunca, libidosu sürekli mevsim normallerinin üzerinde gezen genç dimağların tek derdi, etraflarında bir sürü genç ve güzel kız olmasına rağmen, sadece Mandy Lane olmuş. Bir nevi hedefe kilitlenmişler de diyebiliriz. Sonrasında, gençler kızlı erkekli bir çiftlik partisine kendisini de davet ederler ve olaylar gelişir.<br /><br />Şehirin dışındaki ıssız bir ev, orman içindeki bir göl, bir yığın genç, alkol, uyuşturu, seks ve gizemli bir adam. Şartar bir teen slasher için oldukça elverişli. Klişeleri bu kadar göze sokması başlarda biraz izleyeni rahatsız etse de türden hoşlananlar için çok da rahatsız edici olduğu söylenemez. Diğer tarafdan filmin bir noktaya kadar sıradan gitmesi sonlara doğru "yeter artık bir şeyler olsun" dedirtmiyor değil izleyiciye.<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Filmi izlemedim ama izlemek istiyorum." diyenler için sakıncalı içerik.</span><br />Gençlerin birer birer ölmesi ve onları kimin öldürüyor olduğunu görmemizle beraber birden film cazibesini yitirmeye başlıyor ki "Bu film böyle bitemez" diyebiliyoruz. Sağolsunlar onlar da bunun farkında ki beklenen dönüşü yapıyorlar ve Mandy'nin pek de masul olmadığı ortaya çıkıyor. Bir klasik olarak, sevişenler birer birer elveda diyor bize ve sonunda bakir kızımız hayatta kalıyor. Filmi ortalarında durdursak ve oturup senaryonun devamının ne olabildiği üzerine biraz kafa yorsak, aynen bir problem çözer gibi formülde bilinenler yerlerine koyulduğunda tek bilinmeyen de ortaya çıkıyor.<br /><br /><br />Texas katliamı'nı(The Texas Chainsaw Massacre 1974) akıllara getirdiğimizde, "Bir evde yaşayan yamyam bir aile ve tuzaklarına düşürdükleri insanlar." Ev halkının bir şekilde yabancıları kuntine getirip sofralarına meze yapması da Mandy Lane'e yapılmaya çalışanla örtüşüyor, filmin sonunda "survivor" olarak kanlar içinde arabayla uzaklaşması gibi. Ancak her filmde de Texsas Katliamı'ndan izler görmek de biraz rahatsız edici olmaya başlamadı desem yalan olur.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Filmi izlemedim ama izlemek istiyorum." diyenler için sakıncalı içerik.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://twitchfilm.net/site/images/mastheads/mandylanekz1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 648px; cursor: pointer; height: 185px; text-align: center;" alt="" src="http://twitchfilm.net/site/images/mastheads/mandylanekz1.jpg" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">"Hani benim olacaktın?"</span></div><br />Türden hoşlananların beğenebileceği bir film olmasının yanında içerisinde barındırdığı ufak tefek yaratıcılıklar, senaryodaki ani dönüşler ve başarılı sayılabilecek sonuyla vakit geçirmek için izlenilesi bir film derken filmden çıkardığım kıssadan hisse de "<span style="color: rgb(0, 0, 0);">Her Kuşun Eti Yenmez</span>"dir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-7664880165855360276?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-57744359670706542502009-03-03T13:59:00.006+02:002009-03-03T14:07:04.788+02:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm4.static.flickr.com/3602/3320842256_f0983c4507_b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 299px; height: 421px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3602/3320842256_f0983c4507_b.jpg" alt="" border="0" /></a><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Yıldız Teknik Üniversitesi Sinema Kulübü tarafından düzenlenen, kısa film severlerin merakla beklediği Yıldız Kısa Film Festivali <span style="color: rgb(255, 0, 0);">13 - 17 Nisan 2009</span> tarihleri arasında 6. kez izleyicisiyle buluşuyor.</span><br /></div><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><br /></span><div style="text-align: left;"><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Bu yıl ilk olarak uluslararası alanda da kendini gösterecek olan festivale kısa film severler kurmaca, canlandırma, belgesel ve deneysel dalda üretikleri eserleri ile katılabiliyorlar. Belgesel filmler yalnızca gösterim bölümüne katılabiliyor. <b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Yarışmaya Son katılım tarihi 13 Mart 2009</span>.</b></span><br /></div><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><br /></span><div style="text-align: left;"><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Katılan eserler festivalin bu yıl ki seçkin jüri üyeleri; <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Yeşim Ustaoğlu</span>(Yönetmen), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Meral Okay</span> (Senarist), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Engin Öztürk</span>(Kurgu), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Gökhan Atılmış</span>(Görüntü Yönetmeni), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Naz Erayda</span>(Sanat Yönetmeni), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Kerem Kurdoğlu</span>(Animasyon), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Yetkin Dikinciler</span>(Oyuncu), <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Atilla Dorsay</span>(Sinema Eleştirmeni) tarafından değerlendirilecek.</span><br /></div><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Festival süresince gerçekleştirilecek etkinlikler ise;</span><br /></div><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><br /></span><div style="text-align: left;"><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><b>Kısa Film Yarışması</b></span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Festival Kapsamında düzenlenecek yarışma bölümüne ulusal çapta tüm öğrenciler katılabileceklerdir. Yarışmaya katılan filmler, YTÜ Sinema Kulübü danışmanı Uğur KUTAY başkanlığında, YTÜ Sinema Kulübü Yönetim Kurulu ve Üyelerinden oluşan ön jüri tarafından değerlendirilecektir. Ön jüri değerlendirmesinden geçen filmler arasından kurmaca, canlandırma ve deneysel dallarda ilk üçe giren filmler esas jüri tarafından belirlenecektir. Esas jürinin belirlediği her dalda en iyi üç film ve özel ödül olmak üzere toplam on film gala gecesinde ödüllendirilecektir. Bu yıl DFA özel ödül olarak 4000 TL değerindeki DFA çekini ön elemeyi geçen filmler arasından en yaratıcı seçtiği filme verecek.</span><br /><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><b>Gala Gecesi (Kokteyl ve Ödül Töreni)</b></span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">13.04.2009 tarihinde YTÜ Yıldız Kampüsü’nde düzenlenecek geceye sinema, medya, basın dünyasından seçkin konuklar ve festivalde gösterilecek filmlerin sahipleri davet edilecektir. Yıldız Kısa Film Yarışması kapsamında esas jüri tarafından belirlenmiş en iyi filmlerin sahiplerinin ödüllendirilmesiyle başlayacak programda, festivalde gösterilecek en iyi filmlerden bölümler özel bir gösterimle konuklara izletilecektir. Program, yapılacak kokteyl ile sona erecektir.</span><br /><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><b>Kısa Film Gösterimleri</b></span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Festivale kabul edilen filmlerin gösterimi yapılacaktır. Gösterimler YTÜ Yıldız Kampüsü içinde diğer tüm etkinlikler gibi ücretsiz olarak izleyiciye sunulacaktır.</span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"> </span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><b>Özel Gösterimler</b></span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Festivale yollanan kısa filmlerden oluşturulan seçkinin yanında, sinema tarihinden ve uluslararası festivallerde yayınlanmış nitelikli kısa film örneklerinden ve yurtdışındaki sinema okullarından öğrencilerin filmlerinden oluşan gösterimler ile izleyiciye geniş bir yelpazede kısa film izleme olanağı sunulacaktır. Ayrıca öncellikle Yıldız kampusü ve çeşitli mekanlarda yapılacak açık hava gösterimleri de bu etkinliğin bir parçası olacaktır.</span><br /><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14"><b>Paneller, Söyleşiler ve Atölyeler</b></span><br /><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Festival kapsamında sinema dünyasından seçkin konukların katılımıyla sinema ve kısa film üzerine, panel ve söyleşiler düzenlenecektir. Bu etkinliklerle; sinemayla ilgilenen gençlerle profesyonellerin bir araya getirilip düşünce ve birikimlerin paylaşılabildiği bir platform oluşturulacaktır. Ayrıca festival kapsamında düzenlenecek atölye çalışmasında kısa filmin kamera arkası hakkında bilgi vermesi amaçlanmıştır.</span><br /><br /><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" width="401" height="226"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><param name="src" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=3244556&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=00adef&amp;fullscreen=1"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=3244556&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=00adef&amp;fullscreen=1" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="401" height="226"></embed></object><br /></div><span id="lblHaberIcerik" class="t808080x14">Festival ile ilgili gelişmeleri takip etmek ve ayrıntılı bilgi edinmek için; <a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.yildizkisafilm.org/">www.yildizkisafilm.org</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-5774435967070654250?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-51143701894153264602009-03-03T12:36:00.001+02:002009-03-03T12:39:05.351+02:00<div style="text-align: justify;"><b style="color: rgb(0, 0, 0);">"Giderek sinema üzerine amatör ruhla yayına başlayan blogların arttığı ve popülerleştiği bir dönemde biz de en fazla takip edilen, okuyucusuna kaliteli ve dolu dolu bir içerik sunmaya çalışan belli başlı blogları ele alalım dedik. Kendileri de bizi geri çevirmedi ve sorularımızı yanıtladı. Beyazperde ekibi olarak dosyamıza katılıp sorularımızı yanıtlayan bloglara teşekkür ederiz. Dosyanın gelecek ay devam edecek ikinci kısmında diğer sinema bloglarını da ele alacağımızı da not olarak düşelim."<br /><br /><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://beyazperde.mynet.com/sinemasaldetay.asp?id=4255"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">devamı:</span> http://beyazperde.mynet.com/sinemasaldetay.asp?id=4255</a></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-5114370189415326460?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-80232943707703845862009-03-01T13:13:00.008+02:002009-03-04T22:36:37.477+02:00<div style="text-align: justify;">1968 yapımı Cannes'da 'en iyi film' ödülünü almış olan if..., dönemin anaşist söyleminin İngiliz Sineması'ndaki en güçlü yansıması. Birçoklarına göre haddinden fazlaca Vigo'nun Zero de Conduite'den (1933) feyz almış bu yapımda Anderson, yatılı okul öğrencileri üzerinden eğitim sistemine, silahlanmaya, tek tip birey üretimine eleştiri getirmeye çalışmış.<br /><br />Anderson'un filmini incelediğimiz zaman ilk akla gelen birçok okul filminde maruz bırakıldığımız kalıp karakter sorunu. Yönetmenlerin aklına bir fikir geliyor, bu doğrultuda önemli olanın eylemin olduğu bir hikaye anlatılması gerekiyor ve bu yüzden de seyircinin yaşadığına inanmakta zorluk çektiği karakterler yaratılıyor. Okul içi şiddet, sorun türünün en iyi örneklerinden biri olan Elephant da (2003) nasıl bilgisayarda adam öldüren çocukların arkadaşlarını öldürmek istemeleri son derece basit geliyorsa göze, burada da lenin fotoğralarıyla dolu bir odaya sahip olan gençlerin anarşist söylemleri ve tutumları -gerçi film kendi kendini yalanlıyor sonuç itibariyle- seyirciyi tatmin etmekten uzakta. Bunun yanı sıra filme ilişkin beni en rahatsız eden durumlardan biri öğretim sistemine teenage kült filmi Donnie Darko (2001) kadar bile eleştiri getiremiyor oluşu. Eğer ortada bir tek tip insan yaratma çabası varsa bunun yolu öğretimden geçiyorsa bununla ilgili tek başına bir tutarlılık yakalayan bir veya birkaç sahne yerine oğlan avına çıkmış hocalardan bahsedilmesi bana garip geldi. Filmin kopuk anlatımında cimnastikçi çocuğa hayran olan alt sınıf öğrencisi, yıldızlarda sevgilisini gören Travis gibi naif ve gerçekçi anlatımların yanına böyle sahneler eklenseydi filmin içeriğinin daha güçlü olacağını düşünüyorum. Filmde en dikkat çeken unsurlardan biri olan kaplan imgesi ise karakterlerin ruh haletini anlatmakta başarılı bir anlatım yakalamayı başarıyor.<br /></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Sapugsbh0bI/AAAAAAAAACI/MUT7zmJujDA/s1600-h/if.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308176618771042738" style="width: 320px; height: 243px;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Sapugsbh0bI/AAAAAAAAACI/MUT7zmJujDA/s320/if.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">If...'in diğer dikkat çeken unsuru ise renkliden siyah beyaza ve sepyaya dönen renk kullanımı. Bu kullanımının nedeninin Lelouch'un bir kadın&amp;bir erkek filmindeki gibi mali nedenler olup olmadığını bilmiyorum ama bu kullanımın filmin ikircikli anlatımına koşutluk yakaladığını söyleyebilirim. Aslında beni en çok rahatsız eden anlatım tekniği oldu. Aynı dönemde Godard gemiyi azıya alırken çektiği La Chinoise (Çinli Kız, 1967), Weekend (Haftasonu, 1967), Sympathy For The Devil (1968) ve bir kaç sene sonraki Tout Va Bien (Herşey Yolunda, 1972) gibi filmlerde çok önem verdiği estetik anlatımı tamamen bir kenara bırakıp, anlatmak istediklerini bazen bir karakterlerin kameraya dakikalarca konuşmasıyla sahneleyerek sinema filmi anlatımından bütünüyle koparken, Anderson'unun anarşist söyleme sahip filminin duraklamalar ve kopuşlar içerse de geleneksel kurguya bu kadar yakın kalması da açıkçası bana çok ironik gözüküyor.Son olarakta filmin bitişteki gerçeküstü finaline değinmek istiyorum. O gerçeküstü finalde sonra çıkan 'if' yazısıyla yönetmen her şeyi seyiriciye bırakıyor. Dilimizde tam bir karşılığını bulamadığımız bu eğer/acaba sorusuyla yönetmen değerlendirmeyi anarşist söyleminden bütünüyle koparak bize bırakıyor.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8023294370770384586?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-12469785079778960912009-03-01T13:07:00.005+02:002009-03-04T22:36:41.858+02:00<div style="text-align: justify;">Her ne kadar birçok yönetmen için ilk dönem çalışmaları ilerleyen nesiller tarafından bir merak nesnesi olarak tüketiliyor ve çoğunlukla hayal kırıklığı yaratıyorsa da, konuştuğumuz isim forman olduğu zaman çoğunluğun guguk kuşu, ragtime, hair ve daha sonraki büyük prodüksiyonlardan tanıdığı yönetmen için ama önceside var demeyi bir sinefil olarak boynumun borcu olarak görüyorum.<br /><br />Gösterimleri birlikte yapılan iki kısa filmi audition ve it were'nt for music ve akabinde çektiği ilk uzun metrajı black peter dan sonra forman ülkesini terketmeden önce çek yeni dalgasının mihenk taşları olarak görülen Loves of a Blonde ve The Firemen's Ball'u arka arkaya çekti. günümüzde bile ne zaman bir çek veya slovak filmi izlesek görmeye alışık olduğumuz gülümseyen bir hüzünden ziyade hüzünlü bir gülümseye sahip hikayelerin çıkış noktası olarak bu iki filmi gösterirsek yanlış bir şey söylemiz olmayız.<br /></div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Sapsqx16dkI/AAAAAAAAAB4/TS2GKowxgUI/s1600-h/loves_of_a_blonde_500.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308174592999323202" style="width: 320px; height: 214px;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Sapsqx16dkI/AAAAAAAAAB4/TS2GKowxgUI/s320/loves_of_a_blonde_500.jpg" border="0" /></a><br /><br />1965 yılında gösterime giren ve forman'a yabancı film dalında oscar adaylığı getirerek holivud tarafından ilk defa farkedilmesini sağlayan loves of a blonde bir taşra kasabasındaki gündelik hayatı terennüm ediyor. fellinesk karnaval ortamından çok uzakta olan bir balo sahnesinde on altı kıza bir erkeğin düştüğü kasabadaki ikili ilişkilerin kopukluğu, karşı cinse bakış açısı ve komünist rejimdeki donuk gündelik yaşamı komik ama arka plandaki hüznü unutturmadan sahneliyor. parçalı- kopuk anlatımı ve karakterleri ele alış biçimiyle yer yer izlenimci bir havaya sahip olsa da filmin bilhassa gerçekçilikten kopmaya meyilli senaryosu bu adlandırmayı yapmamızı imkansız kılıyor. ilerleyen sahnelerde kasabaya ait olmayan piyanistin naif kasaba kızını kandırması, daha doğrusu onun kanmak istemesi diyelim ve öylesine söylenilmiş bir sözün peşinden büyük şehire gelişini izliyoruz. burada bize hiç de uzak olmayan bir aile sekansının ardından genç adamın yanında umduğunu bulamayarak geri dönmesiyle hikaye ilerliyor. ve filmin başında izlediğimiz gibi finalde de karakterler yine yatakta kendi aralarında konuşuyorlar. film boyunca milda için her şey yatağında veya sevgilisinin yatağında uzandığı zaman iyi gidiyor, ne zaman yatağında uzansa kendi gerçeklerini yaratabiliyor ve hatta bu gerçekler çocukca hileler bile olsa dışaradaki gerçekle örtüşebiliyor. bu basit anlatıda forman ülkesinde genç kızların daha doğrusu gençlerin yola çıkışlarını(çımayışlarını anlatmak istiyor ve ülkesinde yaşadığı günümüzde iran sinemasında görmeye alışık olduğumuz sınırlandırmalara benzer bir yapıya rağmen istediğini yapabiliyor.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Saps7RvZxJI/AAAAAAAAACA/PGbgI5u3cdo/s1600-h/firemensball2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308174876439856274" style="width: 320px; height: 240px;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Saps7RvZxJI/AAAAAAAAACA/PGbgI5u3cdo/s320/firemensball2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">Loves of a blonde un akabinde yeni bir senaryo yaratmakta zorlanan forman ve ekibi kaldıkları otelde izledikleri bir "itfaiyeci balo"sundan sonra bu konuda bir senaryo yazmaya karar verirler ve the firemen's ball u yazarlar. ilerleyen dönemde ülkeden ayrılmasına neden olan the firemen's ball için truffaut nun kanatları altında kendine finansör bulabilen forman bu filmde sadece amatör oyuncularla çalışmıştır. konusunu itfaiyecelerin geleneksel balosunda itfaiyecilerin ve güzellik yarışmasındaki kızların başlarından geçen olaylar-!- olarak özetlenmemiz beklenen bu filmde forman ne düşünmemiz gerektiğini bizlere bırakıyor. ilerleyen dönemde kendisine sorulduğunda filmde istiare ve/veya metafor kullanmadığını söyleyen yönetmenin filmini çoğu izleyici bir toplum/siyasi alegori olarak hatırlar. itfaiyecelerin piyango hediyelerine göz kulak olamamaları, güzellik yarışması yaparlarken yanlarındaki binanın yanması, bina yandığı sırada insanların bunu içki içerek izlemeleri-forman ne derse desin bu sahneden sonra seyircinin bu filmi bir komedi filmi olarak hatırlama şansı kalmıyor, filmdeki ani geçiş aslında biraz da seyirciyi silkelemek için ve onlara seyirci olduklarını hatırlatmak için- ve tabii ki başkanlarına verecekleri hediyenin bile çalınması komedi filmlerinde görmeye alışkın olduğumuz abartılı, anlamsız, salt güldürmeye dönük çabalar olarak göremeyiz. ve tıpkı loves of a blonde olduğu gibi forman bu filmde de bulunduğu cehennemde belki de gelinme imkanı olan en yüksek erime ulaşıyor ve seyirciye yıllar sonra da anlamını yitirmeyen bir kült bırakıyor</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1246978507977896091?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-86239158028726651792009-03-01T13:03:00.003+02:002009-03-04T22:36:46.125+02:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Sapr2xph3GI/AAAAAAAAABw/9KHMac2_wvs/s1600-h/iki-cizgi-poster-www-bakiniz-com.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308173699594181730" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left; width: 219px; height: 320px;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pg02mVtdH2c/Sapr2xph3GI/AAAAAAAAABw/9KHMac2_wvs/s320/iki-cizgi-poster-www-bakiniz-com.jpg" border="0" /></a> İki çizgi'den çıkarken Metin Erksan'ın kariyerinde imkansızlıklardan dolayı nasıl "Şeytan" gibi abuk işleri çekmek zorunda kalırken "genç" sinemacılarımızın kültür bakanlığım sağolsun düsturunun rahatlığıyla nasıl silik, filmlerindeki karakterlere koşut filmler çektiğini düşünüyordum. "İki Çizgi" Selim Evci'nin ilk filmi ve bu ilk filmde sinemanın temel kurallarından biri olan sahne bazında tutarlılığın yakalanmasında büyük sıkıntılar var. Aklımıza gelenleri sıralamak gerekirse; daha ilk sahnedeki komediye varan tiyatro oyunculuğu ve buradan çıkarmamız istenen ikincil anlam, akabinde bir alarm kurulumu ve senaristimiz bir daha "ama bunun altı var" diyor bizlere, sonra uzunca bir süre arabanın çekilmesini izliyoruz, metrodayız karakterimizi anlatan en kilit sahne, herif göbeğini sevgilisine sürtüyor, ama bizimki pısmış bakıyor. Çarşafa dolanmış seks sahnesi, sonra yönetmenin canı sıkılıyor, araya arkadaş grubuna bir klip sıkıştırıyor bu çok amaçlı yapımda, ha unutmadan İfsak binasını da es geçmiyor ve bu arada bol bol Canon reklamı-arabanın markası nasıl eos oluyor onu da çözmüş değilim, bu benim cahilliğim olabilir-; demiştim ya çok amaçlı film, adeta küçükken trenlerde bize tanıtılan kalemler misali, sonra azgın teke fotoğrafçı, kendin pişir kendi ye usulü kendi piyanon kendi dramın, sonra yola çıkıyor "İki Çizgi", tarlada bilezik aradıkları sahne-buna geri döneceğiz-, kaplumbağa sıkıştırması-evet yine ikincil anlam, her yerde ikincil anlam- yönetmenin gençlik fantezisi olduğunu düşündüğüm mizansen ve final.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Beni en çok şaşırtan sahneler erkek karakterin barda rock grubunu dinlediği sahnenin herhangi bir klip gibi kurgulanması ve karakterlerin bir Sinan Çetin eskizi olan uzamda birbirlerini aradıkları -?- sahne. Bir sahnede yönetmen alt metin oluşturmak istiyorsa unutulmamalıdır ki öncelikle sahnenin basit bir okumayı da içermesi gerekir. Tabii ki filminiz gerçeküstü bir yapımsa-salt gerçeküstü olmasına gerek yok- veya sahne bir rüyadan ibaretse-misal Semih Kaplanoğlu'nun süt ündeki Freudyen ana oğul sahnesi gibi- böyle bir zorunluluk yok. Ama eğer günlük bir hikayeyi anlatıyorsan, karakterlerin bütün davranışları "olağan" ise tarlada çömeldikleri sahnede bir anlam ararım ve bunun bir açıklaması olmadığı zaman da ikincil anlam bütünüyle anlamsız, metafor/istiare anlatımın saçma olduğu bir şekle bürünür.<br /><br />Filmin bir diğer düşündürdüğü de artık yoğun bir şekilde duyumsadığımız "post-Nuri Bilge Ceylan sendromu". Uzaklara dalmış karakterler, dural bir sıkıntı, yan yana geldikleri zaman hiçbir şey söylemeyen insanlar ve film boyunca arabanın aynası kadar bile hareket etmeyen, bütün bir film boyunca piyano sahnesi dışında hiçbir travelling içermeyen, pan da hatırlamıyorum kamera kullanımı-yeri gelmişken hd nin yetkin olmayan ellerde ne kadar sönük performanslar verebileceğini de görüyoruz-. Bu tarz kamera kullanımının en ustalarından örnek verecek olursak, Ozu Tokyo hikayesinde veya Jarmusch cennetten daha garip'te kamerayı karakterlerin ruh haletine koşutluk gösteren bir biçimde kullanırken yeni nesil "minimalist" Türk sinemasının bu biçemi niye seçtiğini ben bir türlü anlayamıyorum ve artık film bittiğimizde aklımızda hiçbir şey kalmayan bu karakterlerden gına geldiğini düşünüyorum.<br /><br />Ve son olarak oteldeki sado-mazoşit sahne. İklimler' de Nbc profosyonel bir oyuncu olmasa da sahneyi sonuna kadar taşırken Evci feyz aldığı bu filmin aksine kendisine ve oyuncularına güvenmeyerek, filmdeki tek ilginç sahneyi vantilatör planıyla geçiştirmeye çalışınca, Evci'nin anlatımda ne kadar yetersiz olduğu ortaya çıkıyor ve üzülerek söylemek zorundayım ki, İki Çizgi çarşafa dolanmış seks sahnesi gibi yapmacık, güvensiz ve komik olmaktan öteye gidemiyor.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8623915802872665179?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-24285959384331382812009-02-28T19:08:00.016+02:002009-03-04T22:36:52.652+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SaqCd7LAIjI/AAAAAAAAAAM/S7mwCemZCPU/s1600-h/The-Reader-03.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_IJE6YTQsQw0/SaqCd7LAIjI/AAAAAAAAAAM/S7mwCemZCPU/s320/The-Reader-03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308198561421206066" border="0" /></a>Film açılışını, 1995 yılında Berlin de, burjuvaziden nasibini almış tipik klişeleri ile; beyaz yaka, kol düğmeleri, şık sayılabilecek kahvaltı takımı, kahveyle güne başlayan "iş adamı galibaaa"diye düşünebileceğimiz, sonrasında avukat olduğunu anlayacağımız bir adam (Ralph Fiennes) ve yine şimdi bunun sevgilisi de vardır klişesiyle devam eden, haklı çıkaran, arada bir kızıyla buluşan bekar baba klasiğiyle açılır....ama! Filmimiz, pencereden zarif bakışlarıyla dışarı bakan Ralph Fiennes'i yani Micheal karakterini güzel bir geçişle ilk gençlik yıllarına götürmesiyle ve genç Micheal'in Hanna (Kate Winslet) ile nasıl tanıştığını görmemizle bizi içine çeker...<br /><br /><div style="text-align: justify;"><br />"The Reader"ın, 1958 yılında geçen ilk bölümünde, 15 yaşındaki mutsuz Micheal (David Kross) ve 36 yaşındaki çekici Hanna arasındaki ilişkiye tanık oluruz. Hasta olan Micheal'a Hanna 'nın yardım etmesi ile başlar herşey...iyileştikten sonra Micheal 'ın elinde çiçeklerle Hanna'yı ziyareti, niyeyse bana tüm film boyunca hep açıkmış ve herkes istediği gibi girebilirmiş gibi görünen evinin kapısından Micheal'in içeriye süzülüşü ve genelde sinirli ve soğuk görünen Hanna 'nın, iç çamaşırlarını ütülerken Micheal'ın gözlerinin çamaşırlara kilitlenmesiyle çok geçmeden sevişeceklerini anlamamızla devam eder.... Gelelim göze çarpan ilk klişelerden, filmdeki güzelliklere...okuma, sevişme ve banyo üçgeninde yaşanan ve Micheal'ın ilk heyecanını, 1990 doğumlu David Kross'un Kate Winslet karşısında hiç de küçümsenmeyecek bir oyunculukla sergilemesi bence takdire şayandır..özellikle filmin ikinci yarısında Hukuk Fakültesinde okuyan, Hanna'nın ortadan aniden kaybolup 8 yıl sonra bir savaş suçlusu olarak karşısına çıktığı sahnelerde, kafası karışık, üzgün, bir zamanlar sevdiği kadının bir Nazi olduğunu öğrenmesiyle ciddi şekilde yaralanan Micheal'ı çok da güzel oynamıştır kanımca..Kate Winslet ise zaten Oscar'ı ve bilimum ödülleri kapmış, filmdeki oyunculuğunun ne denli iyi olduğunu kanıtlamıştır..gerçi Oscar ve Altın Küre ödüllerini alırken yaptığı konuşmalar, bende niyeyse "hala rol yapıyo galiba"hissini uyandırmıştır, ama üzerinde durulmamıştır ve kendisinin güzel olduğu kadar yetenekli olduğu gerçeği bir kez daha kabul görmüştür...<br /><br />Mahkeme sahnesinde, Hanna'nın yargılanan diğer kadınlar tarafından komploya kurban gidişi, Micheal'ın neden Hanna ile bir türlü temasa geçemediğinin tam hissettirilemediği sahneler sanki biraz yüzeysel, biraz da tiyatro sahnesi gibi kalmış...özellikle diğer nazi suçlularının Hanna'yı işaret ettikleri "o yaptı, o yaptı" dedikleri sahne ise izleyicide kısa süreli ve ufak çaplı bir düşüşe yol açmıştır...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://z.about.com/d/worldfilm/1/0/f/F/1/kate-winslet-the-reader-3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 600px; height: 363px;" src="http://z.about.com/d/worldfilm/1/0/f/F/1/kate-winslet-the-reader-3.jpg" alt="" border="0" /></a>Mahkum edilen Hanna ve sonunda onu görmeye giden Micheal'ın bir araya geldikleri sahnede de aradaki 25 yaş farkı, gerçekten muhteşem makyaj sayesinde sanki 40'a çıkmıştır, ama yaş farkının birdenbire artmış gibi durması heralde Hanna'ya hapishanede geçen günlerin etkisiyle çökmüş imajı verilmek istenmesinden kaynaklanmaktadır diye düşünmekteyim.. (Bu arada film Almanya'da geçmesine ve herkes Alman olmasına rağmen hiç kimse almanca konuşmamaktadır...)<br /><br />Dip not olarak eklemeden geçemeyeceğim, "The Reader",Bernhard Schlink'in aynı adlı romanından uyarlanan ve 39 dile çevirilen ünlü bir eser. Filmin kitaba göre, bazı konularda biraz daha yanlı olduğu düşünülmekte ise de "The Reader" üzerinde konuşulmaya ve izlenmeye değer güzel bir film..iyi seyirler..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-2428595938433138281?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>eli s blindhttp://www.blogger.com/profile/03718088256256714279noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-77567251243792750742009-02-09T16:43:00.009+02:002009-02-09T17:36:05.905+02:00Kurbanının, harekete geçirdiği mekanizmanın çalışmasıyla, avlandığı tuzaklara genel olarak bubi tuzağı denmektedir, bildiğiniz üzere. Ne mekanizması olduğu önemli değil, bir mekanizma olsun da... Gerilmiş bir ip, yay etkisi gösteren ağaç dalı gibi seçenekleri mevcuttur. Bizim konumuz ise Hollywood'un bize sunduğu muhteşem ötesi bubi tuzaklarıdır. Derdim ise hepsiyle değil, tarihi olanlarladır.<br /><br />Indiana Jones'un önderlik ettiği macera delisi abilerimizin sık sık rastladığı bu tuzaklar, kendilerine verilmiş olan tarih öncesinden kalma kıymetli nesneyi koruma görevini, sahip oldukları üstün teknolojiyle sürdürürler.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SZBFZz3lvHI/AAAAAAAAABU/bQp35NtbRwc/s1600-h/temple-of-indiana-jones-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 182px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SZBFZz3lvHI/AAAAAAAAABU/bQp35NtbRwc/s320/temple-of-indiana-jones-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300813071137487986" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">(abi düşeceksin)</span><br /></div><br />Dikkat edilecek ilk husus, bu mekanizmaların karmaşıklığıdır. Bilmam kaç yüzyıl öncesinden bahsedilir ama tuzağımızın maaşallahı vardır. Bugün TÜBİTAK!a gitsen, onlar yapamaz kolay kolay bu tuzakları. Ok ve mızrakla geyik avlamaya çalışan atalarımızı tebrik etmek gerek bu yüzden. Ne yokluklar içinde, nasıl işler başarmışlar.<br />İkinci mesele tetikleme mekanizmasıdır. İlk paragrafın alt kümesi diyebiliriz buna. Yine dahi atalarımız, o kadar üstün bir teknoloji kullanmıştır ki, bir taşa basmakla koca duvarlar yerinden oynar, duvarlar oklarla çapraz ateşe tutar falan filan. En inanılmazı ise küçücük bir delikten sızan günışığının önünden geçince çalışan tuzaktır. Burda atalarımız ilmin ve fennin sınırlarını zorlayıp fotosel kullanmış ve ışığa duyarlı tuzak gerçekleştirmiştir. Hatta o kadar gelişmiş bir programı vardır ki, gece olunca ışığın kesilmesiyle, önünden geçen birinin ışığı kesmesini ayırt edebilmektedir.<br /><br />Asıl konu ise şudur. Bu tuzaklar gerekli enerjiyi de bir şekilde bulmaktadır. Yine manyak atalarımız öyle bir potansiyel enerji bulmuşlardır ki, yüzyıllar sonra bile kinetik enerjiye dönüşebilmektedir. Koca koca duvarlar, kayalar, insanların üstüne gelmekte, devasa bir kaya yuvarlanmakta, binlerce ok fırlatılmaktadır. Ne karşılığında? Işığın önünden geçtik diye. E ayıp ama! O duvarlar neyle hareket ediyor? binlerce julluk kuvveti nereden elde ediyor bu aletler? Teknolojik olarak mümkün olan iki şey var bildiğim kadarıyla. Yerçekimi ve yay etkisi. Yerçekimi desen, nasıl bir kaya serbest düşmeye bırakılıyor ki o koca duvarlar yerinden oynuyor. Hadi o mümkün olsun, o kadar yükü tutan ip veya her neyse, nasıl o kadar yıl kopmuyor? Yay etkisi desen, gerilen bir nesne yüzyıllar boyunca nasıl esnekliğini kaybetmiyor? Hadi etmedi o nasıl bir yaydır? Hadi onu da buldun diyelim, o yayı nasıl gerdin zamanında?<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SZBKmxP1lLI/AAAAAAAAABc/8H1SypjaCx8/s1600-h/image2.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 218px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QD8SfC-v1HU/SZBKmxP1lLI/AAAAAAAAABc/8H1SypjaCx8/s320/image2.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300818791330321586" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">(yere yatsa kurtulacak gibi)</span><br /><div style="text-align: left;"><br />Velhasıl kelam, kahramanımız bu tuzaktan kurtulduktan sonra mal gibi sevinmemelidir. Hemen ülkesinde bilimden sorumlu bakana gidip durumu anlatmalı, o yüksek teknoloji incelenmelidir. Belki de atalar Erke Dönergeci'ni buldu haberimiz yok anasını satayım. İki altın buldum diye zıplıyorsun yerinde!<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-7756725124379275074?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>depikhttp://www.blogger.com/profile/11291175797264350180noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-82087438733771494972009-02-09T15:05:00.010+02:002009-02-20T16:53:27.572+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/SZAuVxo9Q4I/AAAAAAAAABI/S2Zq_fD8rjk/s1600-h/dancer-in-the-dark-1-800.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300787713052328834" style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right; width: 320px; height: 240px;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qhoVrkgbmiA/SZAuVxo9Q4I/AAAAAAAAABI/S2Zq_fD8rjk/s320/dancer-in-the-dark-1-800.jpg" border="0" /></a>Evvelce izlenmiş ve hafızadan silinemeyen filmler listesine göz atıyoruz... <div><em>-"Çok film seyrettin oğlum, kendine gel!" diyen bir şarkı hatırlarım*-</em></div><div>Bir miyop için daha da dokunaklı olan konu, soundtrack kusursuzluğu, björk...</div><div>DANCER IN THE DARK...</div><div>Şahsi geçmişimden yola çıkarak şahsi ayaklanmalarımın çoğunun destekçisi olan bir çok film sayabilirim; ama işbu film ziyadesiyle özel.</div><div>Şöyle ki, küçücük dünyasında mutlu olan ve daha da mutlu olmak için ne yapması gerektiğini bilen "iyi kalpli" bir insan gördüğümde her zaman garip atmaya başlayan yüreğim, niteliklerini saydığım bu tip insanları film karakteri olarak görünce daha bir garip hal alır.</div><div>Bir insanın fabrikada çalışması ve "az"la yetinmesi benim için büyük bir erdemdir.</div><div>Diyeceksiniz ki bu kadar mı? Tabii ki değil, filmin kurnaz senaristini kutlamam gereken başka bir nokta da "iyi niyetli" karakterini "hayalperest" ve hatta "dans,müzik düşkünü" eylemesi.</div><div>Duyduğu sesleri müziğe dönüştürüveren şahane kulaklara sahip ama önünü görmekte biraz kusurlu...</div><div>-<em>Aklıma gelen türlü düşünceler yıllar ve yıllar sonra beni Mevlana'ya yönlendirdiğinde ondan duyacaktım bu karakterle örtüşen müthiş sözü:</em></div><div><em>"Kulak, eğer görmesini bilirse gözdür."</em></div><div><em>**-</em></div><div>Filmin soundtracklerinin mükemmelliği kayıtsız kalamadığım ayrı bir güzellik. Görüntüler ve zaman zaman değişen ve kayan anlar, yani her görüntünün düzenli gitmemesi, bazen diyaloğun önden gelmesi, yani gerilim yaratmanın müzikle değil de görüntüyle sağlanması, benim "müziğe saygı duyan yönetmen her duygu yaratımı için müzik dayamaz filmine kardeşim..." deyişlerime uygun bir yöntem.</div><div>"Anne" mevzusunu hiç açmıyorum, zaten çokça işlenen bir mevzudur, ama bu filmde "annelik" sebebiyle doğan "özel" duyguların biraz "insani duygu" tarafına yönlendirilmesi hoşuma gidiyor. Yani doğurmadan da bu duygulara sahip olabiliriz; dikkat ederseniz baş karakter öyle bir insan ki oğlu olmasa da başka biri için bu ameliyata para biriktirmeye çalışırdı-ya da bana öyle geliyor-.</div><div><strong></strong> </div><div>Özetle: <strong>İyilikseverler manifestosu</strong> ama kötümser.</div><div> </div><div> </div><div>"Es geçtiğim" değil ama "hatırlayamadığım" ve belki de "dikkat edemediğim" başka noktalar ve doğrular için lütfen dürtünüz.</div><br /><br /><div></div><br /><div>*<em>Kesmeşeker</em><br /><em>**Hayda diyeceksiniz,biliyorum ama yine de ısrar ediyorum ki, bir film asla sadece bir film değildir. Onu beslemeli. Yani farklı sanatlar arasında bağ kurmak enfes bir durum ortaya çıkarıyor. Burada kişi sadece kulakları sayesinde iğrenç çıkan o sesleri - makina sesi- müthiş bir şeye çevirebiliyor. Çoğumuz bunu gözlerimizle yaparız, sadece su olan denizi doğa harikasına çeviririz, ya da bir taşı yontarak heykel haline getirebileceğimizi hayal ederiz. Ama sesleri güzelleştirmek ve ritmi duymak, hatta ritim uydurmak hangimizin aklına gelir? Gözlerimiz bu kadar işleyerek diğer duyularımızı arka plana atmasaydı çoğumuzun aklına gelirdi.</em><br /></div><div></div><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8208743873377149497?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>Çiçernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-66180981907171492752009-02-07T00:01:00.007+02:002009-03-04T22:36:59.503+02:00İsminden de anlaşılageldiği gibi filmimiz Japonya'da geçmekte ve polis departmanıyla alakalı. "Gore" olmasından mütevellit, oldukça da kanlı olsa gerek.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYy-zq68-4I/AAAAAAAAAFw/Y2XvCKAtSOY/s1600-h/tokyo+gore+police+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 219px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYy-zq68-4I/AAAAAAAAAFw/Y2XvCKAtSOY/s400/tokyo+gore+police+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299820656412392322" border="0" /></a>Seneler seneler geçmiş, Tokyo bildiğiniz Tokyo değil artık. Özelleşme almış yürümüş. Polis departmanı da bundan nasibini almış ve özel bir şirket tarafından işletilir olmuş. Mottoları da "suçluyu öldürmek farzdır." gibisinden. Tabi bu kadar değişimle beraber suçlular da oldukça gelişme kaydetmiş. Kendilerine "Mühendis" denilen bir suçlu türü ortaya çıkmış. Bu tür, anahtar şeklinde bir tümör vasıtasıyla bünyeden bünyeye geçmekte ve kafası attığında yada uzuvlarından biri koptuğunda mutasyonumsu bir değişim geçirerek bir ölüm makinası haline gelebilmekte. İşin "gore" tarafına oldukça uygun yani.<br /><br />Hikayenin ana teması bu şekilde. Devamına, izleme şansınız olduğunda görmeniz daha hayırlı kanımca. İzleme demişken, zaten izlemek isteseniz ilk sahnelerde farkına varırsınız ki, film pek hassas bünyelere göre değil. Hani şurdan kan akarsa rahatsız olurum diyorsanız hiç yanaşmayın. Çünkü hiç öyle bir şey olmuyor, sürekli kan var zaten.<br /><br />Başroldeki hanım kızımıza Takashi Miike'nin "Audition"undan aşinayız. Az konuşup çok iş yapmış kendisi bu filmde de. Yönetmenimize gelicek olursak, işte işin özü tam da burada yatıyor. Kendisi uzakdoğuda birçok filmde makyaj ve özel efektler üzerine çalışmış olan "Yoshihiro Nishimura". Artık yaratıcılığına göre bir film bulamamış olacak ki kendi sınırlarını görmek için bu filmi yapmak istemiş. Görsel açıdan tam bir "gore" denilebilir bu film için. Makyajlar ve efektler çok gerçekci olma yoluna gitmeden, filmin ciddiyet dozuyla örtüşür kıvamda ve türü sevenleri memnun edecek seviyede.<br /><br />Özelleştirme, polis, toplum, reklam eleştirileri -haliyle- yüzeysel geçilirken, uzuvlar üzerinde yapılan çalışmalar ve başkalaşımlar "Cronenberg"den izler taşımakta. "Mühendis", meta fetişi ve cinsel çağrışımlar, yapılan özel efektlerle bileşince, akıllara hemen kendisini getirmekte.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYy-r_uFCaI/AAAAAAAAAFo/7wfSQYi2dbQ/s1600-h/tokyo+gore+police.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 219px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYy-r_uFCaI/AAAAAAAAAFo/7wfSQYi2dbQ/s400/tokyo+gore+police.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299820524556585378" border="0" /></a>Bu tarz filmlere ilgi duymayanların uzak durmasının kendileri için daha iyi olacağı kanısında olmakla birlikte türden hoşlananlar eğer bu filmi sinema ortamında izlemek isterlerse if istanbul 2009'u takip edebilirler.<br /><br /><a href="http://2009.ifistanbul.com/filmler/tokyo-gore-police.aspx">http://2009.ifistanbul.com/filmler/tokyo-gore-police.aspx</a><br /><br />not: Unutmadan, "<span style="font-weight: bold;">More </span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Gore</span><span style="font-weight: bold;"> Coming Soon</span>"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6618098190717149275?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-63205203481367145722009-02-04T20:14:00.015+02:002009-02-07T01:02:34.299+02:00<div style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;">Bir güzel insan Stuart Samuel. Genelde festivallerden aşinayızdır kendisine ve filmlerine. 1992 yapımı "Visions of Light"da sinemanın geçmişten günümüze gelişimini 100'den fazla filmden kesitlerle önümüze sermiştir. Ancak kendisini farketmem 25. İstanbul Film Festivalinde izleme şansı bulduğum "Midnight Movies: From the Margin to the Mainstream" ile oldu. Geceyarısı sinemasının doğuşunu ve başyapıtlarını onun gözünden izlemek, o zamanlara ufaktan bir yolculuk yapmak gerçekten hoş bir tecrübe olmuştu o seansda salonda olanlar için.</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Şimdilerde kendisi "27" fenomeniyle, yine o zamanlara ufak bir yolculuk yapmaya hazırlanmakta. Genç dimağların hep ilgisini çekmiş ve de çekmekte olan "27'liler"i daha farklı bir pencereden gösterecek muhtemelen.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYnceE6x3uI/AAAAAAAAAFU/XSbbpGjIGrI/s1600-h/27.JPG"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYnceE6x3uI/AAAAAAAAAFU/XSbbpGjIGrI/s400/27.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299008845852565218" style="margin: 0px auto 10px; text-align: justify; display: block; cursor: pointer; width: 279px; height: 363px;" border="0" /></a></span></div><div style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">"27", altmışların sonlarında, 1969,1870 ve 1971 yıllarında yayılan, 68 dalgasının nasıl bir altyapıyla oluştuğunu, o senelerde hayatlarına son veren rock and roll ikonları , Jimi Hendrix, Janis Joplin ve Jim Morrison'ı da hikayenin içine kartarak bize sunacak.</span></div><div face="arial" style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYngKJqyzjI/AAAAAAAAAFc/7_jcGuKsGM8/s1600-h/jimi+janis+jim.jpg"><br /></a></span><div style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;">İzlemeden daha fazla şey söylemek zor tabi bu film hakkında. İçerisinde politik göndermelerden, karşı kültürün doğuşuna, daha önce yayınlanmamış performanslar ve röportajlardan o dönemin canlı şahitlerine kadar nicelerini barındıracak olan bu belgeseli, muhtemelen önümüzdeki yılalrdaki festivallerden birinde görme şansı bulabileceğiz. Şahsen en kısa zamanda görmek isterim yukarıdaki resmi bir festival kitapçığında.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYngKJqyzjI/AAAAAAAAAFc/7_jcGuKsGM8/s1600-h/jimi+janis+jim.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 331px; height: 278px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYngKJqyzjI/AAAAAAAAAFc/7_jcGuKsGM8/s400/jimi+janis+jim.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299012901576822322" border="0" /></a><br /></span></div><div style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6320520348136714572?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-73644278329759850702009-02-03T21:08:00.009+02:002009-04-15T17:40:49.787+03:00<div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span style="font-size:100%;">Pandora'nın kutusu için taşra kentli diyalektliğinin bir aile üzerinden yansıması filmi dersek yanlış olmaz. Son dönem Türk filmlerinin birçoğunda gördüğümüz üzere unutulmuş bir geçmiş var ve bu geçmişi bize hatırlatan, hatırlatmaya çalışan nesneler ve her zamanki bütün kötülüklerin babası büyük şehir, şehrin içine sıkışmış olmalarına rağmen yapayalnız olan bireyler, kısacası bildiğin, bildiğim, bildiğimiz bir hikaye.<br /><br />Ve sonra film bir yol hikayesi tadıyla başlıyor. Türk sinemasında örneklerine pek rastlayamadığımız bir tür olan yol hikayesi filmi izleyip izleyemeyeceğimizi düşünürken istanbul a dönüyoruz bile. ben bu sefer tomris uyar vari bir aile hikayesi mi izleyeceğiz diyorum, ama bütün karakterler kendi yoluna gidiyor ve bütün film boyunca yolları sadece bir kez daha kesişiyor; ki bence bu filmin en büyük eksiği de bu. karakterlerin bir arada duramaması senaryonun kolaya kaçması olarak algıladım, pandora nın kutusu açılırken yeterince yüzleşmiyor karakterler.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYinZUuTDlI/AAAAAAAAAFE/ylpt9jouEZs/s1600-h/Pandora+nın+kutusu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298669015102852690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 268px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYinZUuTDlI/AAAAAAAAAFE/ylpt9jouEZs/s400/Pandora+n%C4%B1n+kutusu.jpg" border="0" /></a>Bundan öte bir diğer sorunda karakterlerin klişeler üzerine oturtulması. histerik evde kalmış hatun kişi annesini sorumsuzca bırakır sevgilisine gider, abla anne aşırı kontrolcüdür, oysa çocuğun tek istediği onu dinlemeleridir, dayı ise tam bir felakettir, uzak durulması gereklidir; ki burada hakkını vermeliyim, serde loser lık olmasından mıdır bilinmez filmde en gerçekçi bulduğum tipte dayı oldu. kısacası orta sınıf, entellektüel bir şehirlide rastlayabileceğimiz bütün özellikleri sahip bu karakterler insanı rahatsız ediyor ve belki de klişe diyalogların artmaması için yönetmen onları geride bırakıyor ve ikinci yarıyı nineyle torununa, hikayenin en masumlarına hasrediyor. bu konuda en son olarak şunu söyleyeceğim bir filmde karakter sayısı arttıkça onların parlama şansı her zaman azalır ve her zaman o karakterler standartlaşır.<br /><br />Pekala cumhuriyet mitingi, üniversite öğrencisi sucu çocuk gibi nereye oturtacağımız bilemediğimiz yersiz eleştirileri bir kenara bırakıp hikayenin sonuna gelecek olursak türk filmlerinde görmeye alışkın olduğumuz seyiriciye oynama alışkanlığına kapılmadığı için filmi başarılı sayabiliriz. ve film için bir yol hikayesi paydasını da verebiliriz alışık olmadığımız, türün özelliklerine sahip olmasa da pandora nın kutusunu yola çıkamayanların yola çıkanlara ancak seyirci olduğu bir yol filmi olarak görebiliriz. ve hattta filmin anlatmak istediği aile hikayesini de yarı yolda bıraktığına göre aynı adlandırmayı film için de yapabiliriz. bütün bu adlandırmalar bir yana sinema kariyeri on beş seneyi bulan bir yönetmenin gelebileceği en üst nokta burası mıdır, bundan şüpheliyim.<br /><br />Son olarak filmden önce teaser ını izlediğim ümit ünal ın gölgesizlerine değineceğim. gölgesizler türk romanının varoluşçu doruklarından bir tanesidir ama teaser ı izlerken bir gerilim filmi izleyeceğini sanıyor insan. ünal ın ısmarlama olarak filmi çekmesi, toptaş ın senaryoyu kabul etmesine rağmen kafamda soru işaretleri yaratıyor, umarım iki bin dokuz en çok beklenen çalışmalarından olan gölgesizler beklentilerin çok altında kalmaz.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-7364427832975985070?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-63477122089322076562009-02-03T17:02:00.017+02:002009-02-24T17:06:48.076+02:00<div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;font-family:georgia;">-<span style="font-family:arial;">Abi ne anlıyorsunuz bilmiyorum şu filmleri izlemekten?</span><br />+<span style="font-family:arial;">Nasıl yani?</span><br />-<span style="font-family:arial;">Korkmuyorum ki ben, hem çok saçma bu filmler.</span><br />+<span style="font-family:arial;">Üzüldüm senin adına...</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">İzliyoruz korkuyoruz, bazen tekrar izlediğimizde, ne olacağını bilmemize rağmen gene aynı tadı alabiliyoruz. Gerçekten korkuyor muyuz? Bence hayır. Bir nevi korku simülasyonu yaşıyoruz beyaz perdenin arkasındaki dünyada olanlarla. Ben korkmuyorum demenize gerek yok yani. Biz de korkmuyoruz zaten. Filmle aramızda o bağı kuruyor ve o anın zevkini çıkarıyoruz. Eğer cidden korksaydık, her korku filminde salonları boşaltırdık ilk sapık katili yada vampiri gördüğümüzde, ilk sinema filminin gösteriminde olduğu gibi. Demek oluyor ki sinemanın başlangıcından beridir var da diyebiliriz bu tür için.</span></p><p class="MsoNormal" face="georgia" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: arial;">Bu başlangıcı biraz açacak olursak, 28 aralık 1895’de Paris'de bir kahvenin bodrum katı, august ve louis lumiere (nam-ı diğer lumiere kardeşler) buluşları olan sinematografın ilk gösterisi için bu kahveyi kiralıyorlar. O tarihi an gelip çattığında ise koltuklarına rahatça yerleşmiş bu ilk sinema meraklıları, “bir trenin la ciocat garı na girişi” isimli film başlar başlamaz korkudan kaçışmaya başlıyorlar. Tren üstlerine doğru gelmekte ve kaçacak yer yok! Gerçekliğin birebir sinemaya aktarımı sayabileceğimiz bu filmle başlıyor korku sineması uzun serüvenine.<br /><br />Peki bizi bu kadar etkileyebilen bu filmlerin genel olarak ne yapar? Diğer sinema yapıtlarında olduğu gibi hayatın kendisini temel alarak, bir nevi yaşanılanı anlatırlar. Tabi bunu yaparken her zaman bilindik tehlikeleri olduğu gibi yansıtmak yerine onu yeni tehlikelere dönüştürür, buradan yola çıkarak olması gerekeni değişime uğratır ve onu sıradanlıktan kurtarıp zekice bir yapıya kavuştururlar. Sonuç olarak somut korkuyu oluşturan etkenlerin biçim değiştirmiş türevleri korkuyu ortaya çıkarmak için yeterlidir. Bu filmlerdeki tehlike gerçek yaşamın yansıması olarak bakıldığında rasyonel, ancak verdiği korku hissiyatı irrasyoneldir.</p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style=""><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhdT7TiTfI/AAAAAAAAAEE/0bGKJFpPvCo/s1600-h/nosferatu.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 293px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhdT7TiTfI/AAAAAAAAAEE/0bGKJFpPvCo/s400/nosferatu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298587558519918066" border="0" /></a></span><span style="font-family:arial;">Korku sineması gerilim, dehşet ve daha başka türler gibi, sessiz dönemden kalan klasik yapıtlara da sahip bir türdür. İlk korku sinemasının kaynağı yazınsaldır. bir çok edebi uyarlama üzerinden hareketle eserler beyaz perdede yer almıştır. Bu yıllarda bilim-kurgu sinemasının öncüsü sayılabilecek Georges Melies’in eseri “Faust Aux Enfers” (Faust Cehennemde, 1903 ) başta olmak üzere Mary W. Shelley in “Frankenstein”ı (1910), Robert Louis Stevenson un “Dr. Jekyll and Mr. Hyde”ı (1908,) bunlara en yerinde örnekler. Sessiz korku daha çok yazınsal olduğundan diğer bir değişle uyarlamalar üzerinden yapıldığı için burada sinemanın edebiyata hizmet ettiğini görürüz. Burada amaç seyirciyi korkutmak yada dehşete düşürmek değil, edebi bir eseri hareket eden görüntülerle ve giderek gelişmekte olan tekniklerle izleyiciye aktarmaktır.</span></p><p class="MsoNormal" face="arial" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: arial;">Öte yandan sinemaya toplumsal, sosyolojik ve siyasal korkuyu dışavurumcu alman sineması getirir. Sessiz alman sineması, sonrakilere de ilham kaynağı olacak bazı ilk örnekler de verir: Friedrich Wilhelm Murnau, Bram Stoker’ın, “Dracula” romanından esinlenerek, “Nosferatu, bir dehşet senfonisi” ( Nosferatu, Eine Symphonie Des Grauens , 1922) ile bir vampir klasiğine imza atar. Robert Wiene nin yönettiği, Doktor Caligari’nin Muayenehanesi de ( Das Cabinet Des Dr. Caligari , 1919), dışavurumcu alman sinemasının bir başyapıtı olarak, Birinci Dünya Savaşı sonrası Almanyasının toplumsal psikolojisini ve kendi ulusal gerçeklerini etkileyicibir şekilde yansıtmıştır. Bu saydığımız iki başyapıt günümüzde halen birçok film festivalinde özel gösterim olarak orkestralar eşliğinde izleyiciyle buluşmaktadır.<br /><br />Tekniklerin gelişmesi ve imkanların da artması beraberinde giderek yönetmenlerin de yaratıcılıklarının sınırlarının ortadan kalkmasını sağlar. Birden dört bir yandan yaratıklar, canavarlar ve garip tiplemeler ortaya çıkar. Dracula (yön: Tod Trowning / 1930), Frankenstein (yön: James Whale / 1931), Morg Sokağı’nda Cinayet ( Murders In The Rue Morgue , Robert Florey / 1932), Dr. Jekyll And The Mr. Hyde (yön: Rouben Mamoulian / 1932) , bu alttürün ilk örnekleridir. 60’lı yıllarda Edgar Allen Poe eserlerinin uyarlamaları şeklinde devam eden bir klasiklere dönüş yaşanır. Bu yıllara kadar görülen birçok örnek bilinen temaları tekrar eden, edebi eserlerden çokca destek alan klasik korku sinemasına dahildir diyebiliriz.</p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYheOG8G0lI/AAAAAAAAAEc/6qfCh1YBF5M/s1600-h/exorcist+regan.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 222px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYheOG8G0lI/AAAAAAAAAEc/6qfCh1YBF5M/s400/exorcist+regan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298588558075286098" border="0" /></a></span></p><p class="MsoNormal" face="arial" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: arial;">Tür, haliyle genel olarak fantastik temellere dayanır, çılgın bilim adamları, büyüler ve doğaüstü olaylardan beslenir. Korku sinemasının gidişatı bu şekilde devam ederken Avrupa ve Amerika sinemasında, korku, kuşku, ürkütücü bir şeyler olacağına dair oluşan beklenti duygusunu ön plana çıkaran Alfred Hitchcock tarzı ortaya çıkar ve bu öğeleri nefes kesecek bir biçimde harmanlayan Hitchcock, başlı başına bir akımın öncüsü halini gelir. Kiracı ( The Lodger , 1926), Rebecca (1940), Ölüm Kararı ( The Rope, 1948), Sapık ( Psycho , 1960), Kuşlar (The Birds , 1963), türü yeni ufuklara taşıyan, Hitchcock kültleri olarak sinema tarihine geçer.<br /><br />Gerilimle korku arasında gelgitleri uygulamayı tercih eden yönetmen Roman Polanski’de Ira Lewin’in romanından uyarladığı Rosemary’nin Bebeği ( Rosemary’s Baby , 1968) ile şeytan ve çocuk sembolleriyle şok olgusundan ustaca yararlanır. Filmin etkisi öyle büyük olacaktır ki polanski nin 9 aylık hamile eşi Sharon Tate, bebeğiyle birlikte Charles Manson tarafından bıçaklanarak öldürülecektir.</p><p class="MsoNormal" face="arial" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: arial;">Hitchcock sonrası gerilim sineması giderek klişeleşir. Ara ara zeka ve ustalık anlamında başarılı eserler çıksa da, gerilim giderek kan kaybeder. Ani efektlerin bolca kullanıldığı şok sinemasına yönelim giderek artar. Bu arada William Friedkin’in Şeytan’ı ( The Exorcist , 1974) (Aynı yıl Metin Erksan’da yerli bir versiyonunu çekmiş ve daha orjinali Türkiye’ye gelmeden vizyona sokmuş ancak pek bir başarı elde edememiştir.) o dönem için türünün en önemli örneği olur . İşte tam da bu yıllarda günümüz korku sinemasında da oldukça yer etmiş “teen slasher” türünün tohumları atılır. Tobe Hooper’ın yönettiği, gerçek bir seri katil olayından esinlenen “The Texas Chainsaw Massacre” (Teksas Katliamı, 1974) çekilir. Bu film “teen slasher” filmlerin ilki olarak kabul edilir. Ardından 1977’de Wes Craven’in ikinci filmi olan(İlk filmi kızlarına tecavüze yeltenen sapıklardan öcünü alan aileyi anlattığı “The Last House On The Left(1972)’dir ki, vahşet sahneleri sansürlenmiştir ve halen “sansürsüz” hali bulunmamaktadır.), kırsala yolu düşen bir aileye saldıran yamyamların hikayesini konu aldığı “The Hills have eyes”ı ,1978’de namusunu temizlemek için ablasının peşine düşen ve bu esnada da yoluna çıkanları da es geçmeyen “Michael Myres”ın hikayesini anlatan “John Carpenter” imzalı Hallowen’ı ileriki yıllarda birçok yapıma örnek teşkil edecek klasikler olmuştur.</p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhfJH7bjrI/AAAAAAAAAEk/dhgu7F9y3gA/s1600-h/texas-chainsaw-massacre.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 215px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhfJH7bjrI/AAAAAAAAAEk/dhgu7F9y3gA/s400/texas-chainsaw-massacre.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298589571953168050" border="0" /></a></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: arial;">Ve yıl 1980 olduğunda ise türe uzak bir isim olmasına rağmen, Stanley Kubrick The Shining’le dehşet ve şok sinemasının en tepesinde yerini alır. Kimilerimize ilginç gelebilir ancak, halen en korkunç, en dehşet verici, tüm zamanların en ürkütücü filmleri sıralamalarında birinciliği başka bir filme kaptırmamış, aradan yıllar geçmesine rağmen, The Exorcist(1974) dışında başka bir yapım, the shining in yakınına bile yaklaşamamıştır.</p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhfJH9GlLI/AAAAAAAAAE0/4eAYMwywhUs/s1600-h/scream-campbell-mcgowan.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 264px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhfJH9GlLI/AAAAAAAAAE0/4eAYMwywhUs/s400/scream-campbell-mcgowan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298589571960181938" border="0" /></a></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: georgia;">1996 yılında wes craven’in “scream”i “teen slasher” filmlere ve korku sinemasına yeniden can verir ancak diğer tarafdan bir kısır döngünün de başlangıcıdır. “scream”in haklı başarısı sonrası ticari amaca yönelik olarak korku sinemasına bir yönelme olsa da bu yöneliş herhangi bir estetik kaygı gütmediğinden türe katkıdan çok zarar getirmiş ve korku sineması günümüzde bir deneme türü, bir nevi “fastfood” halini almasında en büyük etken olmuştur. Holywood türlü benzer filmler çektikden sonra imdadına uzak doğu yetişmiştir. 1998’de Hideo Nakata’nın, Koji Suzuki’nin romanından uyarlayarak sinemaya aktardığı Ringu’yu keşfeder Gore Verbinski ve 2002’de yeniden çevrimini yapar. Böylece ıslak düz saçlı çekik gözlü kız kabusu sarar heryeri. Bu başlangıç Hollywood yapımı korku sinemasına nefes aldırır ancak bu bir nevi son nefestir. Bundan sonra yapılan, uzak doğu ihracı filmler Ring kadar başarılı olamamış, bunun yanında uzak doğu korku sinemasını daha da gözler önüne getirerek izleyiciyi Hollywood’da yapılan yeniden çevrimler yerine filmlerin orjianllerini izlemeye yöneltmiştir.</p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify; font-family: georgia;">Amerikan sinemasının bu konudaki kısırlığını anlamak aslında o kadar da güç değil. Yüz yılı aşkın zamandır devam eden sinema ve korku sinemasına şöyle bir yukardan baktığımzda, Amerika’nın dayanabileceği bir efsaneler silsilesi, bir kültür, bir geçmiş yoktur. Şimdiye kadar yaptıkları yapımlar ya seri katiller, psikolojik gerilimler ya da dahiyene yönetmenler ve senaristlerin elinden çıkmış nadir kült yapımlardır. 2000’lerde yeniden canlanmak için bel bağladığı yeniden çevrimler, diğer ülkelerde ses getiren yapımları yeniden çevirme furyası da, Türk televizyonlarında gördüğümüz, tutan bir dizi ya da yarışmaya benzer yapımların peşi sıra gelmesinden farklı değildir.</p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhfJQAiDvI/AAAAAAAAAE8/VlyFrIiJ5Kw/s1600-h/ringu2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYhfJQAiDvI/AAAAAAAAAE8/VlyFrIiJ5Kw/s400/ringu2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298589574122049266" border="0" /></a></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-6347712208932207656?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-81170484453253888412009-02-01T01:06:00.001+02:002009-02-04T18:56:09.456+02:00<div>".... You have potential. I'm here to bring it out."<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYYiRX4Nq9I/AAAAAAAAAD0/EPPQI587DAE/s1600-h/high+fidelity+rob.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYYiRX4Nq9I/AAAAAAAAAD0/EPPQI587DAE/s400/high+fidelity+rob.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297959693510880210" border="0" /></a><br />"Potential as what?"</div><div> </div><div>"As a human being. You have all the basic ingredients. You're really very likeable, when you put your mind to it. You make people laugh, when you can be bothered, and you're kind, and when you decide you like someone then that person feels as though she's the centre of the world, and that's a very sexy feeling. It's just that most of the time you can't be bothered."</div><div> </div><div>"No," <em>is all I can think of to say.</em></div><div><em></em> </div><div>"You just . . . you just don't do anything. You get lost in your head, and you sit around thinking instead of getting on with something, and most of the time you think rubbish. <em>You always seem to miss what's really happenning</em><strong>.</strong>"</div><div> </div><div>"This is the scond Simply Red song on this tape. One's unforgivable. Two's a war crime. Can I fast forward?" <em>I fast forward without waiting a reply. I stop on some terrible post-Motown Diana Ross thing, and I groan. Laura ploughs on regardless.</em></div><div><br /></div><div>"Do you know that expression, 'Time on his hand and himself on his mind'? That's you."</div><div><br /></div><div>"So what should I be doing?"</div><div><br /></div><div>"I don't know. Something. Working. Seeing people. Running a scout troop, or running a club even. Something more than waiting for life to change and keeping your options open. You'd keep your options open for the rest of your life if you could. You'll be lying on your deathbed, dying of some smoking-related disease, and you'll be thinking, well, at least I've kept my options open. At least I never ended up doing something I couldn't back out of. And all the time you're keeping your options open, and you're closing them off. ...... .</div><div><br /></div><div>See how you're denying yourself things?"</div><div><br /></div><div><em>I know we nearly got somewhere; I know that if I had any guts I would tell her that she was right, and wise, and that I needed and loved her, and I would have asked her to marry me or something.<strong> It's just that, you know, I want to keep my options open.,<br /><br /></strong></em><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYYiIMQpkGI/AAAAAAAAADs/k15-UBnjk_M/s1600-h/high+fidelity+book.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 261px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SYYiIMQpkGI/AAAAAAAAADs/k15-UBnjk_M/s400/high+fidelity+book.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297959535773323362" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-8117048445325388841?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>themexnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-18279861352430334352009-01-22T22:00:00.001+02:002009-03-04T22:37:40.350+02:00<div style="text-align: justify;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:hyphenationzone>21</w:HyphenationZone> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>TR</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:12;" >Vampir teması, ve garip bir aşk hikayesi. Şimdiye kadar türlü türlü vampir filmi de yapıldı aşk filmi de. Bu iki temayı kullanıp da akılda kalan ne kadar yapım var derseniz, pek de bir şey gelmiyor akıllara, bu masalsı iskandinav efsanesi dışında... Önce filmle alakalı birkaç bir şey okuduktan sonra, korku filmi düşüncesiyle izlemeye koyuldum. Ancak bambaşka bir tat bekliyormuş efenim bendenizi.</span></div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXjRCeZyKDI/AAAAAAAAADM/d7VGpdhA-jA/s1600-h/lettherighone+in.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 277px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXjRCeZyKDI/AAAAAAAAADM/d7VGpdhA-jA/s400/lettherighone+in.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294211202425169970" border="0" /></a><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:12;" > <br />Öncelikle şunu söylemek gerekir ki, hikaye bir romandan alıntı olmasından dolayı, bu konuda bilgisi olanlar daha derin anlamlar çıkarabileceklerdir filmden. Vampir filmi olmasından mütevellit, filmde az çok kanlı sahne yer almakta, ancak bu sahneler olabildiğince yerli yerinde ve kararında detaya girilerek gösterilmiş. Böyle olunca da izleyici daha çok hikayenin derinliğine ve yaşananların dramatik yapısına yönleniyor. filmin görsel yapısı da fazlasıyla bu anlatımı kuvvetlendirecek nitelikte.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:12;" > </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXjRIjXRu0I/AAAAAAAAADU/dukkPl1vhOM/s1600-h/LET+THE+RIGHT+ONE+IN1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXjRIjXRu0I/AAAAAAAAADU/dukkPl1vhOM/s400/LET+THE+RIGHT+ONE+IN1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294211306836048706" border="0" /></a><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:12;" >Film içerisinde yer yer alt hikayelerin bulunması yanısıra, yönetmen bize gerek duymadığı konuları da anlatmaktan kaçınıyor. İlk ölen adamın aranması, eli'nin babasının (değil muhtemelen) hastaneye kaldırılması, camdan düştükden sonra ona ne olduğu gibi. Bu da gerçekliğe kapılmadan hikayenin masalsılığına kapılmamızı kolaylaştırıyor.<o:p></o:p><span style=""></span></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:12;" ><span style=""></span> Akılda kalan sahneler olarak hastanede vampir kadının yanması ve malum havuz sahnesi sinemasal olarak fazlasıyla başarılı ve filmi daha da etkileyici kılıyor. Eli’yi hastane duvarından yukarı çıkarken görmek gerilmek isteyen bünyeye fazlasıyla istediğini veriyor. <br /> <br />Filmin başından itibaren Eli'nin "ya ben kız değilsem, ben bir kız değilim" sözleri filmin sonlarına doğru Eli'yi çıplak olarak gördüğümüzde anlam kazanıyor. romanda da yer aldığı gibi Eli'nin hadım edilmiş bir erkek olduğunu anlıyoruz. Bununla birlikte eli'nin oscar'la olan ilişkisi farklı anlamlar kazanıyor. İşin içine vampirlik temasının yanıda bir de eşcinsellik taması giriyor. Diğer tarafdan babası mı değil mi belli olmayan adamla olan ilişkisi de -ki muhtemelen babası değil- insanı düşündürüyor. Diğer tarafdan Oscar'ın da en son babasının yanındayken evlerine gelen adam ve evde oluşan garip ortam ve sonradan oscar'ın gece evden ayrılması da türlü ihtimalleri akıllara getirmiyor değil.</span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXjRUEuzilI/AAAAAAAAADc/CSt2ME-uEgo/s1600-h/lettherightonein-2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 546px; height: 230px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXjRUEuzilI/AAAAAAAAADc/CSt2ME-uEgo/s400/lettherightonein-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294211504771664466" border="0" /></a><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:12;" > Ve filmin sonlarına geldiğimizde oscar ve eli trene binip mutlu mesut giderlerken eli'nin babası (?) ve oscar'ın kaderleri akıllara geliyor. Muhtemelen Eli, Oscar’la yeni bir başlangıç yapıyor. Bir tarafdan hikayenin mutlu sonla bittiğini düşünürken, akıllarda Oscar ile Eli’nin ölen babasının kaderleri kesişiyor… <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1827986135243033435?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-15285135889405253802009-01-11T12:57:00.001+02:002009-03-04T22:37:17.539+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXX_8aCT2kI/AAAAAAAAACk/TdtiCPuj1HE/s1600-h/katzelmacher-+fassbinder12.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 221px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXX_8aCT2kI/AAAAAAAAACk/TdtiCPuj1HE/s320/katzelmacher-+fassbinder12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293418350290131522" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Sinemada yabancı film izlemeyi uzun süre önce bıraktığım için festivaller dışında yeni filmleri yakalama şansım pek olmuyor, o yüzden bu filmleri bir sene geriden takip ettiğimi söylemeliyim. Mesela bu hafta normal şartlarda woody nin filminden bahsedilmesi gerekir, ama filmi izlemedik o zaman yorum da yok. O zaman vizyona giren türk filmleri değerlendirmelerimin yanı sıra arada sırada sevdiğim filmlerden bahsedebilirim. Blog okuyucularını uzun yazılarla sıkmamak gerektiğini düşünüyorum, pek bilinmeyen filmlerden bahsederek size tanıtmayı umuyorum, birkaç cümleyle filmler hakkında bir merak uyandırmaya çalışacağım.<br /><br />Bu hafta fassbinder in katzelmacher in den bahsedelim. Godard ın fassbinder hakkında dediği on beş sene boyunca bütün Almanya yı tek başına anlatmaya çalıştı, sonra da öldü sözünün başlangıç noktasını oluşturan filmlerden biri katzelmachar. 25 yaşındaki bol yeni dalga soslu ilk film denemesinden sonra aynı sene içersinde bir film daha çeken fassbinder bu sefer tüm kariyeri boyunca deneyeceği gerçek insanları olabildiğince basit bir şekilde anlatma çabasının ilk denemesinde bir apartmanın sakinlerine konuk oluyor. Bu filmde yönetmen yermek yerine göstermek, eğlendirmek yerine düşündürmek istiyor. Bachmann ın faşizm ikili ilişkilerde başlar düsturuna paralellik gösteren bu hikayede fassbinder aynı apartmanda yaşayan, çoğunluğu çalışmayan, zamanını aylaklık yaparak geçiren ve herkesin herkesle yattığı bir hikaye sunuyor seyirciye. Her ne kadar farklı kültürlere ait olsak da insan içgüdülerinin, bilinçaltında yatanların birbirine ne kadar benzediğini bu filmde görebiliriz. İnsanların kişisel gelişiminin önündeki en büyük engellerden biri olan boş zamanlar- bunu tersinden de düşünebiliriz, demek istediğim zamanınızı nasıl değerlendirdiğiniz- karakterlerin basitleşmesine, tek tipleşmesine neden olur. Çalışmakta olan birey bunun önemini sürekli belirtir, arkadaşlarının aksine kadınlarla parasıyla birlikte olur, yine bir işi olan ev sahibesi onlardan ayrılmaktadır ve bu ikisi diğerlerinin alaylarına maruz kalır çünkü maddi olarak olsa bile onlardan ayrılmaktadır. aynı durum diğer kızlara göre daha çirkin olan hatun kişi içinde geçerlidir ve buna benzer bir tutumu o da mahalleye gelen fassbinder tarafından oynanmasının kesinlikle bir tesadüf olduğunu söyleyemeyeceğimiz yabancıya sergiler. Fassbinder “çok eşli” ilişkilerin kokuşmuşluğunu düşülen tezatlarla gösterir, herkes herkesle yatabilir, ama ne zaman dışarıdan birisi gelir, şüpheye düşülür, arkasından konuşulur, komik bir şekilde iftira atılır ve bir de fizyolojik olarak onlardan daha güçlü olduğu öğrenildiğinde bu kadarı fazladır, onun aralarında yeri yoktur. Kısacası fassbinder bir faşizm filmi çeker, çok farklı bir yerde geçse de kültür yapılarımız farklı olsa da başka bir yerde başak şekillerde tepki veren ortak bir hikayeyi anlatır.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYA0_6bwlI/AAAAAAAAACs/nfEZsFTdtMk/s1600-h/katzelmacher-+fassbinder3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 244px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYA0_6bwlI/AAAAAAAAACs/nfEZsFTdtMk/s320/katzelmacher-+fassbinder3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293419322530316882" border="0" /></a><br />Fassbinder'in Katzelmacher'i yönetmeni tanımak isteyenler için iyi bir fırsat diyelim, ömür gedik tarzı bitirelim-merak ediyorum ömür gedik okuyup filme gitmeye karar veren bir insan var mıdır? Her neyse, bu konu dışı, durum böyle.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-1528513588940525380?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>pierrot le fouhttp://www.blogger.com/profile/08808195777820824031noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1796621142832001229.post-52655670149392105402009-01-08T19:14:00.002+02:002009-03-04T22:37:33.838+02:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link style="font-family: arial;" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cabidin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link style="font-family: arial;" rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cabidin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link style="font-family: arial;" rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cabidin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:hyphenationzone>21</w:HyphenationZone> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>TR</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; line-height: normal;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">80'lerin efsane güreşcisi The Ram artık çökmüştür ve sadece para kazanmak için haftasonu mahalli güreşlere katılmakta, hafta içi de gündelik işlerde çalışmaktadır. vücudu artık bu spora dayanamayacak derecede yıpranmış olmasına rağmen, yüklü miktarda ilaç desteği alarak büyük bütçeli ve kanın su gibi aktığı bir dövüşe katılırmayı kabul eder. sağ salim! biten dövüş sonrası soyunma odasında işler pek yolunda gitmez ve “the ram” kalp krizi geçirir, by pass ve ve doktor artık dövüşemeyeceğini söyler. hayatının tek amacından kopunca etrafına bakar ve neleri harcadığını, neleri kazandığını görür. yeniden hayata tutunmaya çalışmasıyla olaylar gelişir. <br /><!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; line-height: normal;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">İzlerken `the ram` diye bir güreşcinin gerçekten de yaşadığını düşünüyor insan. Belki de de onun Mickey Rouke’un kendisi olduğunu. Aslında düşünüldüğünde şaşalı dönemlerinden sonra bir süre ortalarda görünmeyen Rourke, the ram ile benzer benzer bir hayat yaşamıştır. Golden Globe’da ödülünü alırken yaptığı konuşma da bu düşünceyi destekler nitelikte. Bu başarılı oyunculuğun yanı sıra Darren Aranofsky'nin bizi Randy’nin peşi sıra gezdirmesi de bu hisse kapılmamızda oldukça etkili.</span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYLGBXylsI/AAAAAAAAAC8/Z4XvfvEpwOc/s1600-h/mickey+rourke+the+wrestler12.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 261px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYLGBXylsI/AAAAAAAAAC8/Z4XvfvEpwOc/s400/mickey+rourke+the+wrestler12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293430610095937218" border="0" /></a> <br /></span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" >`The ram` güreş dışında neredeyse sadece Cassiday(Marisa Tomei) ile görüşmektedir. ancak cassiday'in de sürekli tekrar ettiği gibi bu sadece iş ilişkisidir. The Ram ona yaralarından bahseder bir ara, geçmişe dair bu izler bir bakıma, Cassiday'nin derisinde taşıdığı dövmeleriyle <span style=""> </span>ve geçmişleriyle örtüşmektedir. Cassiday henüz taş gibi olsa da, yaptıkları işler dolayısıyla ikisi de vücutlarını bu yolda tüketmiştir yıllar yılı ve eskidiklerinde kendilerinden geriye pek birşey kalmamış/yacaktır. <br /> <br />Cassiday'den istediklerini duyamaz ve yıllardır ihmal ettiği kızıyla iletişime geçmeye çalışır. bunda biraz başarılı olur gibi olsa da kendi yaşam tarzı, buna pek de izin verecek gibi değildir, yıllardır olduğu gibi. kendisini hayata bağlayabilecek iki kadından da umduğunu bulamaması bir nevi bir erkek için olabileceklerin en kötüsüdür kendisinin de kızına sahilde söylediği gibi; </span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" >"I'm an old broken down piece of meat and I deserve to be all alone... I just don't want you to hate me."</span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" > <br /> <br />The Ram’in Randy olmaya çalıştığı markete çalışmak için ilk girişinde, ringe girer gibi bir hava yaratmıştır yönetmen ve tabii ki orası bir ring değildir. Bir süre eğlenceli hale gelmeye başlar gibi görünse de market hayatı, öyle olmadığı kısa sürede ortaya çıkar. “şu hayatta en iyi yaptığın işi yapacaksın” mottosuyla <span style=""> </span>marketteki işinden ayrılırken Randy, marketi ringe çevirerek olması gerektiği kişiye dönüşmüştür. Hayatını verdiği kişiden başkası olmak onun için ölümden pek de farklı değildir aslında.</span></p><p class="MsoNormal" style="font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYLK61yNGI/AAAAAAAAADE/YWWnuSIxupA/s1600-h/mickey+rourke+the+wrestler1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYLK61yNGI/AAAAAAAAADE/YWWnuSIxupA/s400/mickey+rourke+the+wrestler1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293430694242038882" border="0" /></a></span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" > <br />Tam da bu noktada yönetmen izleyiciye beklediğini mi verecek diye bir düşünürken olabildiğince abartısız şekilde The Ram son dövüşüne hazırlanır. (son dövüş kısmında İran vs. Amerika olmasının da vardır muhtemelen belli bir amacı.). Dövüşün sonunda The Ram rakibine son darbeyi vurmak için ringin yanındaki iplere çıkar. (Golden Globe’da yaptığı konuşma bu sahneyi andırmaktadır bence.) Seyirciler coşmuştur. Herzaman, belki de sonsuza kadar olmak istediği yerdedir The Ram. ve ekran kararır... film bu şekilde bitmez herhalde diye düşünecekken Bruce Springsteen tıngırdatmaya başlar. ve gerisi bize kalır...</span></p> <span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYLK61yNGI/AAAAAAAAADE/YWWnuSIxupA/s1600-h/mickey+rourke+the+wrestler1.jpg"></a></span><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; line-height: normal; text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_FyNQCU3IclA/SXYKT9AjRgI/AAAAAAAAAC0/sFyfbaiD974/s1600-h/mickey+rourke+the+wrestler12.jpg"><span style="line-height: 115%;font-size:12;" > <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--></span></a></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1796621142832001229-5265567014939210540?l=kavanozdakiadam.blogspot.com' alt='' /></div>AOEhttp://www.blogger.com/profile/03432061582329600083noreply@blogger.com0